မုန်းရဲ့ အမုန်း
ဒီတော့ ပင်လယ်ရေကိုအမြဲထိတွေ့နေကြတဲ့ လူကြီးလူငယ်တွေက မိုးလင်းဒါနဲ့ အရက်ကလေးကထွေပြီလေ။ မုန်း က ဒီတုံးကအပျို ပေါက်ပေါ့။ အခုမှစရှက်တတ်ပြီး မပြောရဲ မလာရဲ နဲ့အိမ်မှာပဲအမြဲနေတတ်တဲ့အပျိုပေါက်စ မွေးနုစပေါ့။ ဒီတုံးက ငယ်သူငယ်ချင်းဖိုးထောင်ကအိမ်ကိုဝင်ထွက်နေကြလေ။ သူလဲ ကြီးကောင်ဝင်တော့ ပင်လယ်ထဲဆင်းရတာပေါ့။ ဒီတော့သူကလဲသောက်တတ်လာတယ်လေ။ မုန်း ကတော့သောက်တာမကောင်းကြောင်းတွေ ပြောပါသေးတယ်။ သူကနဲနဲပါပေါ့။တနေ့ မုန်း မြို့ကျောင်းတက်ပြီးပြန် လာချိန်မှာ… မုန်း မှာမောလဲမော စာမေးပွဲကြီးကို အားသွန်ဖြေခဲ့ တာကြောင့် မုန်းရဲ့အခန်းထဲမှာခြေပြစ်လက်ပြစ်ကိုအိတ်နေမိခဲ့တယ်“မုန်း နင်ရောက်နေပြီလား”
“ငါမှာတော့နေ့တိုင်းကိုသတိရနေတာမုန်းရယ်”ဖိုးထောင်ကတော့ဒီလိုပဲလေ မုန်း ပြန်လာတိုင်းအမြဲပြောနေကြ။ ထိုနေ့ကမုန်းကမကြားမိဘူးလေ။ သူကတော့ခါတိုင်းလိုပြောပြော ဝင်ဝင် ရောက်လာခဲ့တယ်“ဟာ……၏”သူကြောင်ပြီးငေးကြည့်နေတာပေါ့ မုန်း ရဲ့ ရင်နှစ်မွှာအသဲလေးကိုသူမြင်သွားပြီလေ၏ သူနဲနဲလဲ မူးနေပုံရတယ်။ သူ မုန်းရဲ့ အက်ကြောင်းလေးကိုအသာကလေးထိတွေ့တော့ မုန်းက နိုးနေပြီလေ။ သူဘာဆက်လုပ်မလဲ အသာငြိမ်နေတာပေါ့။ ပြီးမှရန်တွေ့မယ်ဆိုတဲ့အကြံနဲ့လေ။ ဘာကြာလဲ ဖုတ်ဖုတ်မှာနွေးကနဲဖြစ်တော့ ငုံ့ ကြည့်လိုက်တော့ ဖိုးထောင်ရယ် လျာနဲ့ ရက်နေတာ။ ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ခေါင်းကိုကွာမသွားအောင်ကိုင်ထားမိတဲ့အထိပေါ့။
ဖိုးထောင်ရယ်လေအပေါ်ကိုမော့ကြည့်ပြီး…“ ကောင်းလား” တဲ့စဉ်းစားကြည့်အုံးမေးသင့်လား။ ဒီမှာက အပျိုပေါက်နော် ရှက်ရှက်နဲ့ တကိုယ်လုံးပူထူပြီး ဖိုးထောင်ကိုစောင့်တွန်းပြစ်လိုက်တယ်။ တကယ်ဆို လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်နေရင်ကောင်းမှာ ရှက်မိပြီဆိုတော့ စိတ်ကမလာတော့ဘူးလေ။ မျက်လုံးကိုဖွင့်ကြည့်တော့ ဖိုးထောင်ရယ်ပြေး လိုက်တာ နောက်ကိုတောင်မလှဲ့တော့ဘူ။း ဒီတော့မှ မထူးတော့ပါဘူးမီးဖိုချာင်ထဲဝင် ဟိုရှာဒီရှာကြည့်တော့ အို အကိုတို့လူငယ်တွေလက်ကမြင်းပြီးလုပ် ထားတဲ့ သခွားသီးလီးတုကြီးကိုတွေ့ရတေ့ာတယ်။ ဘာပြောကောင်းမလဲအိတ်ယာထက်မှာ ဖုတ်ဖုတ်လေးကိုဆွရင်းကလိရင်းပြီးလိုက် မိတော့တယ်။အပိုင်း (၂)ဒီလိုနဲ့ ရက်တွေကြာအတော်ကြာတဲ့အထိ ဖိုးထောင်တို့ပေါ်မလာဘူး။
အဲ… တစ်ရက်တော့ အဘနဲ့အကိုရေထဲဆင်းတဲ့နေ့မှာ ဖိုးထောင်ကိုသတိရနေမိတာနဲ့ တစ်ယောက်တည်း ဖုတ်ဖုတ်ကိုကလိရင်း အရှိန်ကတက်လာပါလေရော။ ကောင်းလိုက်တာ.. မြို့ကျောင်းအဆောင်မှာတုံးကအခန်းဖော်တွေ သူ့ဟာသူကလိနေတာမြင်တုံးက ကောင်မတွေအရှက်ကိုမရှိကြဘူးလို့တောင် ဆူခဲ့သေးတဲ့ မုန်း လေ။ ဒါပေမယ့်အဆောင်မှာတုံးက ကိုယ့်ဟာကို လုံးဝမကလိကြည့်ခဲ့တာဝန်ခံပါတယ်။ အဲဒီတုံး အခန်းဖော် မမ တွေက မုန်းရယ် ဒီလိုမှမဖြေသိပ်ရင်လဲ တို့ကယောကျာ်းလေးတွေကို သွားပြီးကုန်းရမှာလားတဲ့။ ချစ်တဲ့သူမှမတွေ့သေးတာ မုန်းရယ် အာပတ်ဖြေခြင်းတမျိုးပေါ့တဲ့။ ခုတော့ မုန်းလဲအာပတ်ဖြေနေတာပေါ့။ ဖုတ်ပေါက်ဝလေးကိုသခွားသီးအလတ်ကလေးနဲ့ တေ့ ရင်း ပါးစပ်ကလဲ မနေနိုင်အောင်တဟင်းဟင်းဖြစ်လာမိတယ်။
ရှင်းရှင်းပြောရရင် အသံတွေထွက်ကုန်တာပေါ့ မျက်စိကိုစုံမှိတ်ပြီး သခွားသီးနဲ့အထက်အောက် ဆွဲနေလိုက်တာ ဘယ်တုံးကရောက်နေမှန်းမသိတဲ့ ဖိုးထောင်မြင်ပါလေရော ဖိုးထောင်ကမျက်လုံးတွေကွျှတ်မတတ်ကြည့်နေတာ အတော်ကြာပြီထင်တယ်သက်ပြင်းချသံ ကြားတော့မှ မုန်းလဲ ရှက်မိတော့တယ် ဖိုးထောင်ကိုသခွားသီးနဲ့ပစ်ဖို့ ဟန်ပြင်တော့ အံမယ်ဖိုးထောင်က” မလုပ်ပါနဲ့ဟာ ငါလာတောင်းပန်တာပါ…ဒီရောက်တော့နင်ဆော့နေတာတွေ့လို့ ငါလဲ ကြည့်မိနေတာ နင်စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ..မုန်းရယ်”ပြောပြောဆိုဆို မုန်း ကိုပွေ့ဖက်ပြီးတအားနမ်းတော့တာပေါ့ မုန်းကလဲရင်ထဲမှာကျိတ်ပြီးချစ်လက်စကလဲဖြစ်သခိုးလူမိေနေတော့ကာ ငြိမ်နေရုံကလွဲပြီး ဘာများတတ်နိုင်တော့မှာလဲ။
တစ်အိမ်ကျော်ကနေလွှင့်လာတဲ့ နှစ်ကိုယ်တူချစ်သမျှသီချင်းလေး နဲ့ ဖိုးထောင်ပြုသမျှ နုဘို့ရာအသာတကြည် ရင်ဖွင့်ကြိုခဲ့မိတယ်လေဖြစ်သမျှတွေ ကို ရေးရမှာတော့ အရှက်သား ဦးဆုံးဖိုးထောင်တို့က နမ်းနေရင်းကလက်ကဖုတ်ဖုတ်နုနု ရဲ့အပေါက်ဝမှာ ၀ လုံးလေးတွေရေးပေးတယ် နေလို့ထိုင်လို့မရဖြစ်နေတာသူသိတယ် သက်သက်ကိုသူလုပ်နေတာ ရင်ထဲကဘာတွေမှန်းမသိတဲ့ တဟင်းဟင်း ဆိုတဲ့ဘာသာမပြန်တတ်အောင်စကားလုံး ပွင့်ကြလာတော့ မုန်းရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဖြဲပြီး သူ့ရဲ့ ကွမ်းစားထားတဲ့ရှာ(သျှာ) နီနီကြီးနဲ့ အထက်အောက်ဆွဲသတ် နေလိုက်တာ ဟင်းဟင်း ရေးနေရင်းတောင်ရင်ထဲမှာဟာတာတာဖြစ်ခဲ့ပြီ။ပြီးတော့မှ သူ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့ တေ့လိုက်ဆွဲသတ်လိုက်လုပ်နေတာ
ဖိုးထောင်ရယ်မြန်မြန်သာ သွင်းလိုက်ပါတော့ ပြောမှပဲ ဒစ်မြုတ်ရုံလေး ထည့်ပေးတယ်။ မုန်း ထင်တယ် သူက စားနေကြဖြစ်နိုင်တယ်။ အသဲခိုက်နေမှသူကတဖြည်းဖြည်းခြင်း ထည့်တာ။ နောက်တော့ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်ကနေမြန်မြန်ကြီးကို တဆုံးထည့်လိုက်တာ မုန်းလေ လောကကြီးကိုကျေးဇူးတင်မဆုံးဘူးတကယ်။အပိုင်း (၃)လောကကြီးကိုကျေးဇူးတင်ရတဲ့ ရက်တွေအကြောင်းဆက်လက်ဖော်ပြရရင်.. မုန်း နဲ့ ဖိုးထောင်တို့ပထမအကြိမ်ဆုံပြီး အတော်ကြာတဲ့နောက်…မှတ်မှတ်ရရ မုန်း ဆယ်တန်းအောင်တဲ့နေ့ကပေါ့ ပျော်လိုက်တာတအားပဲ။ မုန်း တို့ရဲ့ ရွာလေးမှာ မုန်း တစ်ယောက်တည်းအောင်တာလေ… အဘတို့အကိုတို့က ဂုဏ်ယူမဆုံးပေါ့။
ဒီတော့ မုန်း ကရွာထဲမှာ မျက်နှာရတာပေါ့ တရွာလုံး ချီးမွန်းခန်းတွေဖွင့်ကြတာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရွာထဲမှာရှင်ပြုပွဲကရှိနေတော့ မုန်းတို့ မိန်းခလေးတွေသွားပြီးကူကြရတယ်.. မုန်းကိုလဲညဘက်အထိကူပေးပါဆိုလို့ အဘတို့ဆီမှာခွင့်တောင်ပြီး သွားလိုက်မိတယ်လေ။ အဘတို့ကလဲဆွေမျိုးနီးစပ်အလှူဆိုတော့ သွားပေါ့ အချိန်မတော်ပြန်လာမနေနဲ့ အိပ်လိုက်လို့ဆိုတော့ မုန်းတို့လဲ ဗွိဒီယိုကြည့်ရင်း အိပ်ကြမယ်ပေါ့.။မုန်းတို့တတွေ အလုပ်တွေဝိုင်းလုပ်နေကြရင်းက ညည့်နက် လာတော့ ဗွိဒီယို ပြနေတဲ့ဆီကိုခြေဦးလှည့်ကြတယ်ဆိုရင်ပဲ…“ မုန်းနင့်ကိုဖိုးထောင်ကတွေ့ချင်လို့ရွာလယ်ကရေချမ်းစဉ်နားမှာ စောင့်နေတယ်”နှင်းနှင်းကလာပြောတယ်လေ…၏ဒါနဲ့သွားတွေ့ရတော့တာပေါ့ တွေ့တယ်ဆိုရင်ပဲ
“ မုန်းရယ်ငါလေနင့်ကိုတွေ့ချင်နေတာ….. ပင်လယ်ကိုလိုက်သွားရတော့ ညနေမှ ဂါးကြီးပြန်ဝင်တာ ရောက်ရောက်ချင်း နင့်ဆီကိုလိုက်လာခဲ့တာ”“ သွားပါဟာ အပိုတွေ ငါမယုံပါဘူး”“ ကဲပါရွာလယ်ကြီးမှာပြောစရာရှိတာမြန်မြန်ပြောငါ ဗွိဒီယိုကြည့်ချင်လှပြီ”ဒီတော့ ဖိုးထောင်ကမုန်းလက်ကိုဆွဲပြီး ရှေ့ကနေရွာတောင်ဘက်ကို ထွက်ကြတယ် တောင်ဘက်မှာက ဖိုးထောင်တို့ယာတဲလေးရှိတယ်။ ရောက်တယ်ဆိုရင်ဘဲမတွေ့ဖြစ်ကြတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ချစ်သူရဲ့ ရင်ခွင်ဟောင်းလေးမှာမှေးစက်ရင်းဖိုးထောင်ပြောလာမဲ့စကားလေးတွေကိုနားစွင့်နေမိတာပေါ့ အရင်းဦးဆုံးမှာဖိုးထောင်ရဲ့နုတ်ခမ်းအစုံက မုန်းတစ်မျက်နှာလုံးကိုတမ်းတမ်းတတနမ်းတော့မုန်းလဲအလိုက်သင့် ငြိမ်နေရင်း…
ဖိုးထောင်ရဲ့လက်တွေက မုန်းရဲ့ ဆီးခုံပေါ်မှာပြေးစော့နေကြတယ်လေ… ပြီးတော့မှမုန်းရဲ့ထမီကိုချွတ်ရင်း ချစ်လိုက်ရတာမုန်းရယ်တဲ့ သူရဲ့လက်ကမုန်းလက်ကိုလာကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ကိုင်ခိုင်းတယ်လေ မုန်းစရာကြီးနော် စစခြင်းဆိုတော့ ဘယ်ကိုင်ရဲမှာလဲ ..ဒါပေမယ့် မသိစိတ်ကကိုင်ကြည့်ချင်နေတာကိုး အားပါးပါးနဲတာကြီးမဟုတ်ပါလား မုန်းလဲဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ ကိုင်ရုံကိုင်ထားတာပေါ့ ဖိုးထောင်ကသူလက်နဲ့ အပေါ်အောက်လုပ်ပြတော့မှ မုန်းလဲသဘောပေါက်ပြီး ဖွဖွကလေးလုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ဖိုးထောင်တို့တွန့်လိမ်နေတာ မြင်တော့ ရီ လိုက်မိတယ်။ “ အေးပါ နင် ရီ ထားပါ”ဒီတစ်ခါငါအလှည့်ရောက်ပြီ။ မုန်း ရယ်ပြောပြောဆိုဆို မုန်းရဲ့ ဖုတ်ဖုတ်လေးကို ရှာ(လျှာ)နီနီကြီးနဲ့ ရက်တော့တာဆီးဘု လေးကို လျှက်နေတာများ
မုန်းတစ်ကိုယ်လုံး လေထဲကိုမြောက်တက်သွားသလားထင်ရတယ်.။ ကောင်းတာမှလောကကြီးကိုကျေးဇူးတင်တာရယ်ဖိုးထောင်ရဲ့ခေါင်းကြီး ကွာသွားမှာကြောက်တာရယ်ဘဲသိတော့တယ် လုပ်လိုက်စမ်းဖိုးထောင်ရယ် နင့်စိတ်ကြိုက်ပေါ့ (စိတ်ထဲက)..လှေသမားတို့ထုံးနှလုံးမူထားတဲ့ဖိုးထောင်ကတော့ မုန်းကို ကာမရဲ့နောက်ဆုံးအချိန်ရောက်တဲ့အထိပို့ပါတော့တယ်။ ပြတ်ပြတ်ပျစ်ပျစ် အသံတွေကစုံနေအောင်ထွက်လာကြပြီ။“ လုပ်ပါတော့ဟယ် “ မုန်းက… ဘာပြောကောင်း မှာလဲ မုန်းကိုကုံးခိုင်းတယ်ပြီးတော့ အသာအယာပါပဲ သူ့ရဲ့လီးကိုတေ့တယ် တဖြည်းဖြည်းခြင်းထဲ့တယ် နောက်တော့မှမှန်မှန်လေးလိုးတော့တယ်“ ဗလုပ်ဘတ် ဗလုပ်ဘတ် “ ဘာသံလဲဟင်ဖိုးထောင်
“ နင်ကလဲဟာဂွေးအုနဲ့နင့်ရဲ့စောက်ဖုတ်ရိုက်တဲ့အသံပေါ့ဟ”အဲဒီလိုရိုက်သံတွေစုံလင်နေတဲ့ကြားထဲက ဖွတ်ဖွတ် ဆိုတာမည်လာပါလေရော ကောင်းလိုက်တာ တဲအိမ်တခုလုံးပျိုကျသွားမှာကြောက်တဲ့စိတ်တွေ အဝေးကိုလွင့်ကုန်ကြပြီလေ။“ကောင်းလိုက်တာနာနာသာစောင့်ကွာ” ပြောတော့ “မောလာပြီနင်အပေါ်ကနေစောင့်ပေးပါလား” “နင်အခုမလုပ်တတ်လဲ တဖြည်းဖြည်းတတ်လာမှာပါလုပ်ကြည့်ပါနော်”မတ်ထောင်နေတဲ့လီးကြီးပေါ်တက်ထိုင်ချတယ်ဆိုရင်ပဲရင်ထဲမှာတစ်စို့စို့ကြီး ရင်ဝမှာ တစ်ခုခုလာထောက်နေသလိုခံစားရတယ်..ဒါပေမယ့် အပေါ်အောက်ညှောင့်ရင်းက လောကကြီးရေ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
အပိုင်း (၄)အမုန်းငယ်ရဲ့ မုန်းပင်လယ်ဖြစ်လာရတဲ့အကြောင်းတွေကစတင်လာတော့မှ ာကိုမုန်းတယောက်စောစောကသာကြိုတင်သိခွင့်ရရင်လောကကြီးကိုကြိုပြီး ကျေးဇူးတင်မိမှာမဟုတ်ပါ။ ဒီလိုနဲ့ မုန်းတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သူကချိန်းလိုက်မုန်းကခံလိုက် မုန်းကချိန်းလိုက် သူကလိုးလိုက်နဲ့သိပ်ချစ်ခဲ့ကြတာ အမှန်ပါ။ မုန်းနဲ့ ဖိုးထောင်တို့နှစ်ပါးသွားလေးကလို့ မဆုံးခင်မှာဘဲ။ တစ်နေ့တော့……မုန်းရဲ့ဖိုးထောင်တစ်ယောက် ရေလုပ်ငန်းမှာဝါရင့်တစ်ယောက်ဖြစ်လာတော့ သူဦးစီးတဲ့ဂါးတစ်စင်းနဲ့ ပင်လယ်ကိုထွက်ဖို့အကြောင်းကဖန်လာတယ်လေ–ဒီနေ့ကနောက်ဆုံးလိုးပွဲလေးသာသိခဲ့ရင်မုန်း…. .လေထိုနေ့က“ မုန်း ငါတို့ပင်လယ်ထွက်ရမယ် သူဌေးကပြောလာတယ်..
နံနက်မလင်းခင်ထွက်ကြရမှာ မုန်းရယ် မုန်းကိုခွဲရမှာဒီတစ်ခေါက်တစ်မျိုးကြီးပဲကွာ”“ ဖိုးထောင်ရယ် ဒီတစ်ခေါက်ပြန်လာရင် မုန်းတို့အဘကိုဖွင့်ပြောပြီးလက်ထပ်ကြမှာပဲဟာ ကြိုးစားပြီး စိတ်တင်းထားပါနော် မုန်းလဲမခွဲချင်ပါဘူး”ပြောကြရင်းနဲ့ မုန်းလဲဟိုတစ်နေ့က နှင်းနှင်းတို့နဲ့စုပြီးခိုးကြည့်ထားတဲ့အခွေထဲကအတိုင်းပက်လက်အနေအထားအတိုင်းဖြစ်နေတဲ့ ဖိုးထောင်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေ သူ့ရဲ့ ပုဆိုးစကိုလှန်ပြီးလီးကြီးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ် ။နောက်တော့ ညိုးရော်ရော်ဖြစ်နေတဲ့ လီးကြီးကိုမုန်းအသာလေးငုံထားပြီး ဖုတ်ဖုတ်ကိုလိုးသလိုခေါင်းလေးကို မ ၏ နိမ့်ချီမြင့်ချီလုပ်ပေးနေမိတယ်။ သူ့ရဲ့ လီးကြီးကရွှေငှက်ပျောသီးကြီးတစ်လုံးစာလောက်ရှိတော့မုန်းပါးစပ်နဲ့တောင်သိပ်မဆန့်ချင်ဘူးလေ.။
မုန်းလဲငုံထားရင်းကမှန်မှန်လေးလုပ်ပေးရင်းကခပ်သွက်သွက်လုပ်ပေးရင်းက လရေကြည်တွေက မုန်းပါးစပ်တခုလုံးရွှဲနေတယ်လေ နောက်တော့ အား…..ကောင်းလိုက်တာဆိုပြီး ပျစ်ခွျှဲနေတဲ့သုတ်ရေကြည်နောက်ကလေးတွေထွက်လာလိုက်တာ မုန်းလဲရောင်ယမ်းပြီးမြိုချမိတော့တာ.။ ပြီးတော့မှမုန်းကိုသူမျက်နှာပေါ်ခွထိုင်ခိုင်းပြီးအောက်ကနေသူ့လျှာကြီးနဲ့မုန်းရဲ့ဆီးဖုလေးကိုစုပ်ပေးနေလိုက်တာဇာတ်ဆရာရယ် အခုထိလောကကြီးကိုကျေးဇူးတင်နေတုံးပါ.။ပြွတ်ပွတ် ပြွတ်ပွတ် ပြွတ်ပွတ်ပြွတ်ပွတ် ပြွတ်ပွတ်……မုန်းလဲမနေနိုင်အောင်ဖြစ်လာပြီးဖိုးထောင်ရဲ့မျက်နှာတပြင်လုံးကိုပွတ်ပြစ်လိုက်တယ်လေ… နောက်တော့ အပေါ်ကနေမနားတမ်းထိုင်စောင့်လိုက်တာဖုဗျစ်..ဖုဗျစ်..ဖုဗျစ်..ဖုဗျစ်..ဖုဗျစ်..ဖုဗျစ်..ဖုဗျစ်၏ဖုဗျစ်..
အချက်ရေတွေဘယ်လောက်တောင်စောင့်မိမှန်းမသိပါဘူး ကောင်းလိုက်တာကုံးပေးလိုက်တော့သူကအလိုက်တသိဘဲနောက်ကနေစောင့်ပြန်ရော အရေကြည်တွေနဲ့ချွဲနေတဲ့သောက်ခေါင်းလေးကအခုတော့ချောင်လည်လို့ဖူးဖွတ်…ဖူးဖွတ်…ဖူးဖွတ်.. ဖူးဖွတ်.. ဖူးဖွတ်…နဲ့နှစ်ယောက်သားထပ်လှက်သားပြီးသွားကြတာလေလီးကြီးကွျှတ်ထွက်သွားမှာတောင်ကြောက်နေမိတယ်လေ..လင်းအားကြီးတော့ နှစ်ယောက်သားမခွဲချင်ပေမယ်တူနှစ်ကိုယ်နီးဘို့အတွက်ဖိုးထောင်တစ်ယောက်ခရီးထွက်ရပြီဇာတ်ဆရာရယ်…၏တစ်လကြာတော့ဖိုးထောင်တို့ဂါးပြန်လာရမဲ့ရက်တောင်ရောက်နေပြီ ကမ်းစပ်မှာမုန်းတစ်ယောက်တမျှော်မျှော်နဲ့ဖြစ်တာ အဘကရိတ်မိတော့ မိန်းခလေးပြန်လာ တော့မှာပါကွယ်
မိုးဦးလေဦးနဲ့ကွယ် ပြန်ကြရအောင်ချော့ခေါ်ပေမယ် အဝေးကလာနေတဲ့လှေငယ်လေးကိုလှမ်းကြည့်နေခဲ့တာ။ မိုးတွေက အညိုးကြီးလိုက်တာ ဖိုးထောင်ပြန်လာမှရွာပါတော့လားကွယ်။ဒီလိုနဲ့ နံနက်လင်းတော့ရွာထဲမှာ ဆူညံနေမှ သတင်းစုံစမ်းမိတော့ ဖိုးထောင်တို့ဂါးကြီး ညက မြုပ်သွားပြီတဲ့ အသက်ရှင်တဲ့အောင်အောင်ကိုကမ်းစပ်မှာတွေ့လိုသူ့ အိမ်ပြန်ပို့ရင်းအိမ်မှာမေးကြည့်ခဲ့တာတွေ အို စုံလို့ပါဘဲ……..“ သွားပြီး မရှိတော့ဘူး သူတစ်ယောက် မုန်းကိုခွဲသွားပြီ ဖိုးထောင်ရေ…..”အို မုန်းတယ် မုန်းတယ် မုန်းတယ် မုန်းတယ်………ပင်လယ်ကြီးကိုမုန်းတစ်ယောက်အမုန်းကြီးမုန်းပြစ်လိုက်ပြီကွယ်……ဒီနောက်တော့မုန်းလဲ မုန်းချစ်တဲ့ရွာကြီးရယ် မုန်းတအားမုန်းတဲ့ပင်လယ်ကြီးကိုစွန့်လွှတ်ရင် းမဟာရန်ကုန်ကိုချေချခဲ့မိပါတော့တယ်။
ဇာတ်ဆရာရယ်မဟာရန်ကုန်မှာ ဘဝတွေစုံအောင်ထပ်ပြီး က ပြမယ့် မုန်း ဆိုတဲ့အမုန်းငယ်ရယ်ပါ။
إرسال تعليق