လှိုင်ခေါင်းသံ စည်းချက်ကလေးများ

လှိုင်ခေါင်းသံ စည်းချက်ကလေးများ

အိမ်ရောက်တော့သူ့ဇနီးသင်းသင်းကိုမတွေ့၍အိမ်ဖေါ်မသန်းရွှေအားနင့်အမဘယ်သွားသလဲဟုမေးလိုက်သည်။“အော် အကိုပြန်လာပြီလား။အမဟိုဘက်တိုက်ခန်းကအဒေါ်တို့အိမ်သွားနေတယ်ကျမသွားခေါ်လိုက်ရမလား”ဒီအခွင့်အရေးကိုစောင့်နေသောကိုဇော်ဝင်းသည်ရတဲ့အခွင့်အရေးကိုလက်မလွတ်စေရန်။စဉ်းစားရင်း“မခေါ်ပါနဲ့ဟာ။ နေပလေ့စေ။” “အော်။ ဒါဖြင့်အကိုလဘက်ရည်သောက်မလား။ကျမသွားဖျော်လိုက်မယ်လေ”“အေး ကောင်းသားဘဲ”ဆို၍သူ၏ဝတ်ထားသောတိုက်ပုံချွတ်၍“ရော့ သန်းရွှေ။အကိုအကôျအခန်းထဲမှာသွားချိတ်ထားစမ်း”ဟုဆိုရပြီးလှမ်းပေးလိုက်သည်၊ဘာမျှသိရှာသောမသန်းရွှေမှာကပြာကသီလှမ်းယူပြီး။အိမ်ခန်းတွင်းသို့ဝင်သွားသောအခါ။

အကြံယူနေသောကိုဇော်ဝင်းကနောက်မှထလိုက်သွားပြီးအခန်းတံခါးကိုပိတ်လိုက်သောအခါ။မသန်းရွှေခမျာ“ဟင် အကိုဒါဘာလုပ်မလို့လဲ”“ဘာမှမလုပ်ပါဘူး ညီမကိုအကို ချစ်မလို့ပါ။”“ဟင့်အင်း အကိုကျမကြောက်တယ်ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့ အကို”ကိုဇော်ဝင်းသည်အခန်းတံခါးကိုပိတ်ပြီးမသန်းရွှေအနားသို့ထိုးဝင်လာနေပြီး။“မကြောက်ပါနဲ့ညီမရယ်အကိုဟာလေညီမကိုချစ်နေတာကြာပြီ။ဒီလိုအခွင့်အရေးမကြုံလို့စောင့်နေရတာ။အခုမှဒီအခွင့်အရေးကြုံတော့တယ်”ဆိုပြီးမသန်းရွှေအားတင်းပွေ့ပြီးပါးနှစ်ဘက်ဘယ်ပြန်ညာပြန်နမ်း၍။ကုတင်ပေါ်သို့တင်လိုက်ပြီးဖက်ထား၏၊မသန်းရွှေလဲအမျိုးမျိုးညင်းဆန်ရုန်းကန်သော်လဲလှောင်အိမ်ထဲမိနေတဲ့ငှက်သတ္တဝါပမာမျက်ရည်ကျငိုကျွေးနေသော်လဲအချီးနှီးသာကိုဇော်ဝင်းသည်သူရဲ့လိုအင်ဆန္ဒပြည့်ဝရေးကိုသာအဓိကထားပြီးကျိုးစားနေသည်

“တိတ်ပါကွယ်မငိုပါနဲ့အကိုကညီမကိုတကယ်ချစ်နေလို့ပါ”ဆိုပြီးပါးနှစ်ဘက်ကိုမွှေးမွှေးပေးလိုက်ပါးစပ်ခြင်းတေ့၍စုတ်လိုက်လုပ်ပေးနေလေသည်၊မသန်းရွှေမှာအပျိုတော်ဝင်စ ၁၆နှစ်အရွယ်အသက်နှင့်မလိုက်အောင်ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မှာအဆင်ပြေပြီး။ရင်၃၁။တင်၃၆လက်မရှိ၍ငါးရံ့ကိုယ်အနေအထားရှိလေတော့ကိုဇော်ဝင်းမပြောနဲ့စာရေးသူ။စာဖတ်သူတွေရောသရေကျလောက်တဲ့အချိုးအဆစ်ပြေပြစ်သူတယောက်ဖြစ်သည်၊ကိုဇော်ဝင်း၏အပြုအစုနှင့်အကြမ်းဖက်နေသည်ကိုမလွန်ဆန်နိုင်သောမသန်းရွှေခမျာမှာတောင်းပန်၍မရသည်ဖြစ်၍ငြိမ်နေလေသည်၊ထိုအခါကိုဇော်ဝင်းသည်တဆင့်တက်၍မသန်းရွှေ၏အကôျကျယ်သီးများကိုတလုံးစီဖြုတ်ရင်းပါးနှစ်ဖက်ကိုမွှေးလိုက်ပါးစပ်ချင်းတေ့၍စုတ်လိုက်လုပ်ပေးရင်း

ပေါ်ထွက်လာသောမသန်းရွှေ၏လဖက်ရည်အကြမ်းပုဂံအလုံးသာသာရှိသောဝင်းဝါဖေါင်းကြွနေသောနို့နှစ်လုံးကိုတဘက်သောလက်ကအအားမပေးဘဲဖျစ်လိုက်ညှစ်ပလိုက်ပွတ်လိုက်အမျိုးမျိုးပြုစုပေးနေလေတော့မသန်းရွှေခမျာလူးလွန့်တုန်လှုပ်ရုန်းကန်လာရင်း“လွှတ်ပါအကိုရယ်တော်ကြာမမလေးပြန်လာရင်အဆူခံနေရပါအုန်းမယ်”“အို ဒီအတွက်ဘာမှမပူပါနဲ့ကွယ်။နင့်အမဟိုဘက်တိုက်မှာဖဲသွားကစားနေတာပါ။တော်တော်နဲ့ပြန်မလာပါဘူး”“ဟင့် အင်း အကို ဟင့်အင်း ညီမကြောက်တယ်”“မကြောက်ပါနဲ့ညီမရယ်အကိုတယောက်လုံးရှိသားဘဲအကိုတာဝန်ယူဖြေရှင်းပေးပါမယ်”ဆိုကာမသန်းရွှေရဲ့နို့သီးနှစ်လုံးကိုဘယ်ပြန်ညာပြန်၍ပါးစပ်နဲ့စို့လိုက်လျှာနဲ့ထိုးလိုက်လုပ်ရင်း

လက်တဖက်ကမသန်းရွှေ၏ပေါင်ကြားထဲမှစောက်ခုံလေးပေါ်သို့တင်လိုက်၏၊ထိုအခါမသန်းရွှေသည်မျက်လုံးမျက်ဆံပြူးသွားပြီးချွေးသီးချွေးပေါက်ကျလာခါပေါင်နှစ်ချောင်းကိုစေ့၍လိမ်ထားရင်း“မလုပ်ပါနဲ့အကိုရယ်ညီမကိုသနားပါ။ရှိခိုးပါရဲ့”ဟုတတွတ်တွတ်တောင်းပန်နေရှာသည်၊“အေးပါ ညီမရယ်။အကိုညီမကိုသနားလို့ချစ်လို့ယခုလိုကြံတာပါ”ဟုဆိုကာမသန်းရွှေရဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုတွန်းဖယ်ပြီး။စောက်ခုံလေးပေါ်လက်ရောက်အောင်ကြိုးစာနေပြီး၊သူ၏ကြမ်းတမ်းသောလက်များဖြင့်ပွတ်သပ်ပေးနေသောအချိန်မှာသူ၏မာကျောတုတ်ခိုင်သောလီးကြီးသည်ပုဆိုးကြားထဲမှတွန်းကန်ရုန်းထွက်နေ၏၊“ညီမရယ် အကိုရဲ့ဆန္ဒကိုလိုက်လျှောပါလားဟင်”ဟုဆိုကာမသန်းရွှေ၏လက်တဖက်ကိုဆွဲ၍သူ၏တောင်မတ်နေသောလီးကြီးပေါ်သို့တင်ပေးလိုက်သောအခါ

မသန်းရွှေမှာတုန်လှုပ်ချောက်ချားသွား ပြီး။“အောင်မယ်လေး” ဟုလန့်၍အော်လိုက်မိသည်၊မှန်ပါသည် လန့်မည်ဆိုလဲလန့်လောက်ပါ၏၊ကိုဇော်ဝင်း၏လီးကြီးရဲ့အတိုင်းအထွာမှာလဲအရှည်၆လက်မလုံးပတ်စီးကရက်ဘူးခွန်ကွဲလောက်တော့မသန်းရွှေခမျာပိုမို၍ပင်ကြောက်စိတ်ဝင်သွား၏၊“မလန့်ပါနဲ့ညီမရယ်။ဒီလီးကြီးဟာလေတွေ့လိုက်တဲ့အမျိုးသျွီးတိုင်းစွဲမက်ပါတယ်၊”“ဘာကိုစွဲမက်တာလဲဟင်”“ဘာကိုစွဲမက်တယ်ဆိုတာကိုညီမကိုရှင်းပြနေမဲ့အစားလက်တွေ့အကိုလိုးပြလိုက်ရင်ညီမသိချင်တဲ့အဖြေပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။ ညီမကမရုန်းမကန်ဘဲအကိုရဲ့အလိုကိုလိုက်ရင်းညိမ်ညိမ်နေပြီးမှိန်းနေပါအရသာစွဲမက်စရာတွေ့ရစေမယ်”မသန်းရွှေသည်အမျိုးမျိုးရုန်းကန်တောင်းပန်အသနားခံညားသော်လဲမရတော့ဘူးဆိုတာသိနေတော့

ကိုဇော်ဝင်းရဲ့ဆန္ဒကိုဖြည့်စီးပေးရန်စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်၊ကိုဇော်ဝင်းသည်အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူဖြစ်၍မသန်းရွှေရဲ့အနေအထားကိုသိသူဖြစ်၍။သူ၏လီးကြီးကိုမသန်းရွှေ၏နုနုထွတ်ထွတ်လက်လေးများဖြင့်ဆုတ်နယ်ခိုင်းရန်လွယ်ကူနေသောအခါ။မသန်းရွှေကလဲအလိုက်သိစွာနှင့်ဆုတ်နယ်ပေးနေသည်၊ကိုဇော်ဝင်းကလဲမသန်းရွှေရဲ့စောက်ခုံလေးပေါ်သို့လက်ဖြင့်ပွတ်လိုက်။စောက်စေ့ကိုကလိလိုက်လုပ်ပေးရင်းလက်ညိုးဖြင့်စောက်ခေါင်းထဲကိုမွှေပေးလိုက်ရာမသန်းရွှေမှာဓါတ်လိုက်သကဲ့သို့တွန့်လိမ်တက်သွားပြီး“အောင်မလေး။အလေး အမေ အား” ဟုအော်လိုက်ခါ။ကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေပါးစပ်ကိုပိတ်ရင်းသူ၏မာကျောတုတ်ခိုင်နေသောလီးကြီးဖြင့်စောက်ခေါင်းထဲထိုးသွင်းရန်မသန်းရွှေ၏လျှောကျနေသောထမီကိုခြေဖြင့်တွန်းကန်ချလိုက်သည်

မသန်းရွှေသည်ယောက်ျားများနှင့်တခါဘူးမှမကြုံတွေ့ဘူးသောအပျိုဖြစ်ပြန်သည်မို့ကိုဇော်ဝင်း၏ပြုစုပေးမှုကြောင့်ကာမအရသာကိုခံစားရင်းစောက်ခေါင်းထဲမှအရေကြည်များကျဆင်းကာတဟင်း ဟင်းဖြစ်ခါငြိမ်နေလေသည်၊ထိုအချင်းအရာကိုစောင့်ဆိုင်းသိနှင့်လေသောကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေထမီကျွတ်သွားပြီးမိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်းပင်ကိုနူးဍံ့ဖေါင်းကြွနေသောစောက်ဖုတ်လေးကိုကြည့်ရင်း။“ညီမရယ် အကိုလေဒီလိုကြည့်လို့ကောင်းပြီးနူးညံ့နေတဲ့စောက်ဖုတ်လေးမျိုးမတွေ့ဘူးသေးဘူး။ညီမလေးဟာလူကလဲချစ်စရာကောင်းစောက်ဖုတ်လေးဟာလဲလိုးချင်စရာကောင်းအောင်အကိုဘဝင်ခိုက်နေတာဘဲ၊”“ကဲပါအကိုရယ်အခုမှတော့မှမထူးတော့ပါဘူး။

အချစ်တည်ကာချဲ့ပြီးစကားကြောရှည်မနေပါနဲ့မြန်မြန်အကိုဆန္ဒပြည့်အောင်လုပ်ပါတော့ညီမခွင့်ပြုပါပြီ၊တော်ကြာမမပြန်လာလို့အားလုံးဒုက္ခတွေ့နေ အုံးမယ်”ကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေရဲ့ခွင့်ပြုချက်ရသောအခါသူ၏လီးကြီးကိုင်ပြီး“ကိုင်းငါ့သားကြီးမြိန်ရေရှက်ရေလိုးရတော့မယ်”ဟုဆိုကာမသန်းရွှေကိုကုတင်ပေါ်ပက်လက်လှန်ချပြီး၊ဒူးနှစ်လုံးထောင်၍လက်နှစ်ဘက်ကမသန်းရွှေ၏ထောင်နေသောဒူးနှစ်လုံးကိုဖိချပေးလိုက်ရာပေါင်တန်နှစ်ချောင်းကားသွားပြီးပေါင်ကြားထဲမှဝင်းဝါမောက်ကြွနေသောစောက်ဖုတ်ကလေးပြူးထွက်လာတော့သည်၊ထိုအခါကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေ၏ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာဆောင့်ဆောင့်ထိုင်၍စောက်ဖုတ်နှင့်လီးချိန်သားကိုက်အောင်အသင့်ပြင်လိုက်၏

မသန်းရွှေသည်အကôျလုံချည်မရှိကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသောသူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကိုကြည့်၍ရှက်သွေးဖြာကာမျက်နှာကိုလက်ဝါးနှင့်အုပ်ထားလေသည်၊ကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေ၏ပြူးထွက်နေသောစောက်ခုံကြားမှစောက်စေ့လေးကိုလက်မနှင့်အသာမ၍သူ၏လီးကြီးကိုတေ့ထားလိုက်သောအခါ။မသန်းရွှေသည်ဖိုမထိတွေ့မှု၏အရသာကိုအပြည့်အဝခံစားရင်းကိုဇော်ဝင်း၏လီးထိပ်သို့တွန့်တက်လာ၏၊ကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေ၏အရိပ်အကဲကိုကြည့်ကာသူ၏လီးကြီးအားမောင်းတင်၍ဒစ်မြှုပ်ရုံထိုးသွင်းလိုက်ရာ။ဗျစ် ဗျစ် ဗျစ် ဖွတ်နှင့်အတူ။“အောင်မလေး အကို ကျွတ်ကျွတ် နာတယ်အကို နာတယ်။အိ အမေ ရှီး၊”ဟုဆိုကာကိုဇော်ဝင်း၏လီးကြီးကိုဆွဲဖယ်၍စောက်ခုံလေးအားလက်နှင့်အုပ်ထား၏၊

ကိုဇော်ဝင်းသည်သူ၏လီးကြီးကျွတ်သွား၍ကြည့်လိုက်သောအခါ။လီးထိပ်တွင်သွေးများပေနေသည်ကိုတွေ့၍မျက်လုံးပြူးသွားပြီးစောက်ဖုတ်လေးမှထွက်နေသောသွေးများကိုလက်နှင့်သုတ်ပေးနေ၏၊“အဟင့် အဟင့် အို ရှီး ကျွတ်ကျွတ် တော်ဘီအားတော်တော့အကို။ကျမအဖုတ်ကွဲသွားပြီ။အားစပ်ပြီးနာလိုက်တာအကိုရယ်၊အား ရှီး ကျွတ် ကျွတ် “ကိုဇော်ဝင်းသည်သူ၏ဒေါမာန်ကြီးသောလီးကြီးအတွက်အမျိုးမျိုးကြိုးစားထားသော်လည်းမအောင်မြင်ဇောချွေးများပြန်နေ၏၊“တော်ပါတော့အကိုရယ်။ကျွတ် ကျွတ် နာတယ်။ ကျမစောက်ပတ်အမှေးကွဲသွးပြီထင်တယ်၊စပ်ဖြင်းဖြင်းဖြစ်နေတယ်။ မနက်ဖန်တနင်္ဂနွေနေ့မဟုတ်လား အကို မနက်ဖန်မှအကိုသဘောလုပ်ပါ နော်”ဆို၍တောင်းပန်ရှာသည်၊

ကိုဇော်ဝင်းသည်အမျိုးမျိုးလှည့်စားပေမဲ့မရတဲ့အဆုံးလက်လွှတ်လိုက်ရသောလဲ။သူ၏လီးကြီးကတော့တောင်ဆဲပင်ရှိနေ၏၊မသန်းရွှေအဝတ်များဝတ်၍အခန်းတံခါးဖွင့်ပြီးကွတကွတနှင့်ခြေလှမ်းမမှန်ဘဲအထွက်တွင်။သင်းသင်းပြန်ရောက်နှင့်မျက်နှာခြင်းဆိုင်တွေ့လိုက်သောအခါမသန်းရွှေမျက်လုံးပြူး၍ခေါင်းကြီးသွား၏၊“ဟဲ့ သန်းရွှေ အခန်းထဲညီး။ဘာဝင်လုပ်တာလဲ။ဟာအပြင်ကတံခါးလဲပိတ်မထားဘူး” တုန်တုန်ရီရီဖြင့်…“ဘာ ဘာ မှမလုပ်ပါဘူး အကိုပြန်လာလို့ကော်ဖီဖျော်ပြီးသွားပို့တာပါ”“အော် ကိုဇော်ရောက်နေပြီးလား”ဆိုကာသင်းသင်းအခန်းထဲဝင်သွားသောအခါ။ကုတင်ပေါ်တဖက်စောင်းပြီးအိပ်နေသောကိုဇော်ဝင်းဘေးမှာဝင်ထိုင်ပြီး“ဟင် ကိုဇော်ဘာဖြစ်လို့အိပ်နေတာလဲ။

နေမကောင်းဘူးလား ဟင်”“ကောင်းပါတယ်ကွာ”ဟုဆိုကာသင်းသင်းဘက်လှည့်၍သင်းသင်းရဲ့ကိုယ်လေးအားပွေ့ဖက်ပြီးကုတင်ပေါ်ဆွဲတင်လိုက်၏၊“အို အို ကိုဇော်ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲအခုနကောင်မလေးနဲ့စခမ်းသွားနေတယ်ထင်တယ်”“ဟာ သင်းကလဲကွာမဟုတ်တာ။အကိုသောက်ဖို့ကော်ဖီလာပိုတာပါ”ဟုဖြေရင်းသင်းသင်းရဲ့ပါးပြင်နှစ်ဖက်ကိုမွှေးမွှေးပေးပြီးထမီကိုချွတ်မည်အပြုတွင်။“အို ကိုဇော်နေအုံးဟို အခန်းတံခါးသွားပိတ်အုံးမယ်”တံခါးပိတ်၍ပြန်လာပြီး။ကုတင်ပေါ်ကိုယ်လုံးတီးဖြင့်လဲလျှောင်းနေသောကိုဇော်နှင့်အတူမတ်နေသောလီးကြီးကိုကြည့်၍။“ဒီကနေ့ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲကိုဇော်။ထူးခြားလှချည့်လားဟင်။”“ဘာထူးခြားလို့လဲသင်းအကိုစနေနေ့မို့ရုံးကပြန်လာပြီးဟောဒီကဇနီးမယားလေးကိုမတွေ့လို့စဉ်းစားနေတုံး။

ဖြုံးဆို ဟောဒီမယားချောရောက်လာတာပါဘဲ။ ကဲကွာလာစမ်းပါ။”ဆို၍သင်းသင်းလက်ကိုလှမ်းဆွဲပြီးရင်ခွင်ထဲသွင်းခါ။သူ၏အရှိန်မပြေသေးဘဲတောင်နေသောလီးကြီးကိုသင်းသင်း၏လက်ထဲသို့အပ်လိုက်သောအခါ။“အိုဟို ဒါကဘယ်လိုနေပါလိမ့်။ကိုဇော်အဖြစ်သဲလွန်းပြီထင်တယ်။”“အဖြစ်သဲတာမဟုတ်ဘူးသင်း အကိုရုံးကပြန်လာတာသင်းနဲ့အချစ်ခြင်းဖလှယ်မလို့စိတ်ကူးယဉ်လာတာပါ”“အဖြစ်မသဲပါနဲ့ကိုဇော်ရယ်။အခုနသန်းရွှေအခန်းထဲကထွက်လာတာမူမမှန်ဘူး။ကိုဇော်ဘာလုပ်လိုက်သလဲဟင်”“ဟာ မဟုတ်ရပါဘူးသင်းအရမ်းမဲ့မစွတ်စွဲပါနဲ့”ဟုပြောရင်းသင်း၏ပေါင်းကြားထဲမှဖေါင်းပွပွစောက်ဖုတ်လေးကိုပွတ်ရင်း။ထမီချွတ်မည်အပြုတွင်သင်းသင်းကအလိုက်သိစွာ“အို နေအုံး သင်းအဝတ်အစားတွေချွတ်ပေးမယ်ကိုဇော်လဲအားလုံးချွတ်လိုက်နော်”ဟုဆိုကာ

ကုတင်အောက်တနေရာတွင်မတ်တတ်ရပ်၍။အကôျ။လုံချည်များချွတ်ချလိုက်သောအခါပင်ကိုယ်အလှပိုင်ရှင်သင်းသည်မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်းကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွားတော့သည်၊ထိုအခါကိုဇော်သည်သူ့အဝတ်များချွတ်ပြီး၍သင်းသင်းရှိရာသို့အပြေးလေးသွားကာပွေ့ဖက်ပြီးကုတင်ပေါ်သို့တင်ကာ။သင်း၏ဖြူဖွေးဖေါင်းကြွနေသည့်စောက်ဖုတ်လေးကိုလက်နှင့်ပွတ်လိုက်ပြူးထွက်နေသောစောက်စေ့လေးကိုမွှေလိုက်နှင့်စိတ်ကြိုက်ပြုစုပေးလိုက်သောအခါ။သင်းသင်းသည်ငါးပြေမဆားပက်သလိုတွန့်လိမ်ပြီးကော့ကာကော့ကာနှင့်စောက်စေ့လေးဟာပြူးထွက်လာပြီးအရေကြည်များစီးဆင်းထွက်ပေါ်လာတော့သည်၊သင်းသင်းသည် တဟင်းဟင်းဖြစ်လာပြီး“ယားတယ်ကိုဇော်ရယ် လိုးမှသာလိုးစမ်းပါ”

“အော် သင်းကလဲကွာလိုးပါမယ်ဒီလိုတယုတရပြုစုပေးမှယောက်ျားနဲ့မိန်းမဆက်ဆံတဲ့အခါလိုးကြတဲ့အခါအရသာတွေ့လာနိုင်တယ်ကွ”ဟုဆို၍စောက်စေ့လေးကိုပွတ်၍ကလိပေးနေပြီးလိုးရန်ဟန်ပြင်၍သင်းသင်း၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုသူ၏ခါးကိုအခွခိုင်းပြီးသူ၏တုတ်ခိုင်နေသောလီးကြီးနှင့်စောက်စေ့ထိပ်ထိလိုက်ခွာလိုက်လုပ်နေ၏၊ထိုအခါသင်းသင်းသည်ကိုဇော်ခါးကိုညှပ်၍။သူမ၏စောက်ပတ်နှင့်ထိအောင်ရှေ့ကိုထိုးထိုးတက်လာပြီး“ကိုဇော်ကလဲအထဲရောက်အောင်လိုးတော့လေ” ဟုဆို၏၊ကိုဇော်ဝင်းသည်သင်းသင်း၏အခြေအနေကိုသိနှင့်ပြီး။ဒစ်Õမပ်ရုံထိုးသွင်းပေးလိုက်ရာ။“အိုး ဟိုး ဟိုး ရှီး အောင်မလေးဖြေးဖြေးကိုဇော် ဖြေး ဖြေး ကျွတ် ကျွတ်”

ထိုအခါကိုဇော်ဝင်းသည်စောက်ခေါင်းထဲအားသူ၏လီးကြီးကိုဒစ်မြုပ်ရုံသွင်းထားရာမှပြန်ဆွဲနှုတ်မည်အပြုတွင်…“အို ကိုဇော်မနှုတ်လိုက်နဲ့လေဒီအတိုင်းထား”ဟုဆိုကာခြေနှစ်ချောင်းနှင့်မလွတ်တမ်းညှပ်ထားလေသည်၊“နဲနဲလောက်လျှောစမ်းပါအုံးသင်း အခုလိုလုပ်ထားတော့ကိုဇော်လိုးအားမရှိဘူးပေါ့”ဆို၍သင်း၏ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုလက်နှင့်ဖယ်ချပြီး။လီးကြီးကိုတဝက်ဝင်အောင်ဖိလိုးပေးလိုက်သောအခါ။ ဗျစ်ဗျစ် ဖြင့်တဝက်ဝင်သွား၏၊“အောင်မယ်လေး အိုး ရှီး ကျွတ်ကျွတ် အား။ကိုဇော်ခနလေးနားထားပါ အို ကျွတ်ကျွတ်နာလွန်းလို့ပါ၊”“သင်းသင်းကလဲကွာ နဲနဲတော့အောင့်ပြီးနေပါတော်ကြာအရှိန်ရလာတော့မနာတော့ပါဘူး။ကောင်းလာမှာပါ”ဆို၍ကျန်တဝက်ကိုထိုးသွင်းလိုက်ရာ။

“အောင်မယ်လေး အမေ အို ရှီး ကျွတ် ကျွတ် ကိုဇော် အောင့်လိုက်တာခနလေးရပ်ပါ။ရှီး ကျွတ်ကျွတ်”ကိုဇော်ဝင်းသည်ဝင်နေသောလီးကြီးကိုနှုတ်မည်ဟု ဟန်ပြင်နေစဉ်“ကိုဇော် အကုန်မနှုတ်နဲ့လေ။ချန်ထားအုံး သင်း အံကိုကြိတ်ပြီးအောင့်ခံပါ့မယ်။”“အေးဒါမပေါ့သင်း ကိုဇော်ဖြေးဖြေးခံနိုင်ရုံလိုးပေးပါမယ်”ဆိုကာသွင်းလိုက်နှုတ်လိုက်တချက်ခြင်းလိုးပေးရာသင်းသင်းသည်အောက်မှဖင်ကြွလာပြီး။“အို ကျွတ် ကျွတ် အား ရှီး အမေ့ဖြေး ဖြေးဖြေးနော် ဟုတ်ပြီ ကိုဇော် ဖြေးဖြေး အား”“ဘယ်နှယ်နေသလဲသင်းခံနိုင်ပြီလား ကောင်းရောကောင်းရဲ့လားဟင်”“ဟုတ်ကဲ့ကိုဇော်ကောင်းပါတယ်ဒါပေမဲ့နဲနဲတော့အောင့်တယ်။ နာတယ်”“အေးလေ တအောင့်လောက်အံကြိတ်ထားပါ”

“ကိုဇော်အရှိန်လေးနဲ့လိုးတော့မယ်နော်”“ဟုတ်ကဲ့ သင်းအောင့်ထားပါမယ်”ထိုအခါကိုဇော်ဝင်သည်အချက်မှန်မှန်လိုးပေးနေရာ ဖွတ် ဗျစ် ဖတ် ဖတ်“အလို လေးလေး ကိုဇော် ကောင်း ကောင်းလိုက်တာ အမလေး ကျွတ် ကျွတ် ရှီး အား။ ဟုတ်ပြီအရှိန်ရလာပြီးကိုဇော် လိုး လိုး” ဟု သင်းသင်းသည်ကုတင်ဘောင်ကိုတအားဆုတ်ကိုင်၍လူးရင်းလှိမ့်ရင်းမျက်စေ့ကိုစုံမှိတ်ထားလေသည်၊ထိုအခါကိုဇော်ဝင်းသည်အချက်ပိုင်ပိုင်နှင့်မှန်မှန်လေးအချက်ပေါင်း၅၀-ခန့်လိုးပေးလိုက်ရာ။ ဖွတ် ဗျစ်ဖတ်ဖတ် မလပ် စွပ် စွပ် မည်ကာသင်းသင်းလဲကော့ကာပြန်ကာလူးကာဖြင့်နှစ်ဦးသားအမောဆိုက်နေကြတော့သည်၊“ကိုဇော်ဒီနေ့ သင်းလေမမအေးတို့နဲ့အထူးဝိုင်းစီစဉ်ထားတယ်။

ကိုဇော်လိုက်မယ်မဟုတ်လား ဟင်”“မလိုက်ချင်ပါဘူးကွာ။ သင်းသွားကစားနှင့်ပေါ့။ကိုဇော်သွားစရာရှိလို့ပြန်လာမှလိုက်လာခဲ့မယ်”“ဒါဖြင့်သင်းသွားနှင့်မယ်။ကိုဇော်လာဖြစ်အောင်လာခဲ့နော်”ဆို၍သင်းသင်းသည်မအေးအေးတို့တိုက်ခန်းဘက်သို့ထွက်သွားသည်၊အကြံသမားကိုဇော်ဝင်းသည်အဝတ်အစားလဲဟန်ဆောင်ပြီး။မသန်းရွှေရှိရာသို့သွား၍မသန်းရွှေအားပွေ့ဖက်ပြီးအိပ်ခန်းအတွင်းသို့ခေါ်သွားလေသည်၊မသန်းရွှေခမျာလဲမနေ့ကသူမကတိအတိုင်းမညင်းဘဲကိုဇော်ဝင်းခေါ်ရာသို့လိုက်ပါသွားလေသည်။“ညီမ မနေကဘယ်လိုနေသလဲဟင်” ဟုဆိုကာကုတင်ပေါ်အလိုက်သင့်တင်၍ပါးနှစ်ဖက်ကိုမွှေးမွှေးပေးရင်း။အကျီ င်္ကြယ်သီးများဖြုတ်နေ၏၊“မနေ့ကမမသင်းရှေ့မှာဟန်ဆောင်သွားရပေမဲ့။

နာလိုက်တာလမ်းလျှောက်မရအောင်ဖြစ်သွားတာဘဲအကိုရယ်”“အခုဘယ်လိုနေသေးလဲဟင်”“ဘယ်လိုမှမနေပါဘူး။ရောင်နေသလိုနခမ်းတွေဖေါင်းပြီးကြွတက်နေတယ်အကိုရဲ့”“အေးဒီလိုဆို ဒီကနေ့မနာအောင်အကိုပြုပြင်ပြီးလိုးပေးပါမယ်။”ဆိုကာမသန်းရွှေ၏ထမီကိုချွတ်၍ပေါ်ထွက်ပြူးမောက်ဖေါင်းကြွနေသောစောက်ဖုတ်လေးကိုသေချာစွာကြည့်နေလေသောအခါ။“အို အကိုကလဲရှက်ပါတယ်ဆို။ အဟင့်”“မရှက်ပါနဲ့ညီမရယ်။အခုလိုဖိုမဆက်ဆံတယ်လိုးတယ်ဆိုတာအေးအေးဆေးဆေးပြုစုပြီးမှလိုးရင်အင်မတန်အရသာရှိတာညီမရဲ့။ ကဲညီမအကôျတွေအားလုံးချွတ်လိုက်ပါ။ မရှက်ပါနဲ့ဒီအိမ်ထဲမှာညီမနဲ့ဒီအိမ်ထဲမှာညီမနဲံအကိုဘဲရှိတယ်ဥစ္စာချွတ်လိုက်ပါညီမရယ်၊

မသန်းရွှေသည်ကိုဇော်ဝင်းခိုင်းသမျှကိုမညင်းတော့ဘဲအလိုက်သိစွာအားလုံးကိုချွတ်လိုက်သောအခါအင်မတန်မှကြွကြွရွရွရှိလှသောစောက်ခုံကြားမှပြူးထွက်နေသောစောက်စေ့လေးကကိုဇော်ဝင်းကိုဖိတ်ခေါ်နေဟန်ရှိတော့သည်၊ကိုဇော်ဝင်ကလဲမသန်းရွှေ၏ကိုယ်လုံးတီးအလှကိုကြည့်ရင်းတောင်ပူစာလိုနို့နှစ်လုံးကိုဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့ပေးရုံတင်မကစောကဖုတ်လေးအားလက်နှင့်အချက်-၂၀ခန့်အုပ်ပေးပြီးပွတ်ပေးလိုက်သောအခါစောက်ခုံလေးသည်ဖေါင်းကြွလာတော့သည်၊“အို အကိုလဲဘယ်လိုလုပ်တာလဲနာလိုက်တာ။ကျွတ် ကျွတ်”“အသာနေပါညီမရဲ့ဒါမှလိုးတဲ့အခါမနာမှာညီမအတွက်လုပ်တာပါ”ဆိုပြီးစောက်စေ့လေးကိုလက်ညှိုးလက်မညှပ်၍ဆွဲလိုက်နှင့်။လက်တဆစ်လောက်စောက်ခေါင်းထဲထိုး၍မွှေပေးလိုက်ရာ။

“အမေလေး အကိုနာတယ် ကျွတ် ကျွတ် အဟင့် အို ယားလိုက်တာ”ဆို၍မသန်းရွှေသည်အောက်မှငါးဖယ်လူးသလိုလူးနေ၏၊“အကို လိုးပါတော့ ညီမခံနိုင်ပါပြီ”“အို ညီမကလဲသိပ်လောမကြီးနဲ့လေ။ညီမနာမှာစိုးလို့သွေးပူလာအောင်စောက်ဖုတ်လေးဖေါင်းကြွလာအောင်။အကိုကပြုစုပေးတာ”ဆို၍စောက်ခေါင်းထဲသို့လက်ညှိုးနဲ့ထိုးကလိမွှေပေးနေရာ။“အို အကိုယားတယ် ယားတယ် လိုးပါတော့ညီမဘယ်လိုနေရမှန်းမသိတော့ဘူး”ထိုအခါကိုဇော်ဝင်းသည်။မသန်းရွှေရဲ့အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး။စိတ်ကြိုက်လိုးရန်ပြင်နေသော်လည်း။ဒီတခါအလိုးမတော်ရင်တခုခုဖြစ်သွားပါကနောက်အရှည်မလိုးရတော့မည်စိုး၍သူ၏လီးကြီးကိုတံထွေးစီးပိုင်နေအောင်သုတ်ပေးပြီး။

မသန်းရွှေစောက်ပတ်ဝကိုတေ့၍ဒစ်Õမပ်ရုံထိုးသွင်းလိုက်ရာ ဗျစ် ဗျစ် ဗျဟုမြည်သံနှင့်အတူ“အောင်မယ်လေး အကိုရယ်နာလှချည်ရဲ့သေပါပြီအင်း ကျွတ် ကျွတ် အား အကိုခနလေး။ အို ရှီးခနလေး နေပါဦး နော်”ဟုဆိုလေရာ။ကိုဇော်ဝင်းသည်ဆက်မသွင်းသေးဘဲရပ်ထားပြီး။တံထွေးနှင့်သူ၏လီးကြီးအရင်းကနေလိမ်းပေးနေ၏၊“ကျွတ် ကျွတ် အကိုဆက်လိုးလို့ဖြစ်ပါမလား။ အားသိပ်နာတာဘဲ အား ရှီး ကျွတ် ကျွတ်”“ဖြစ်ပါတယ်ညီမရဲ့အစမို့ပါ။တော်ကြာအရှိန်ရလာလို့သွေးပူလာရင်အင်မတန်ကောင်းလာမှာ” ဆို ၍နဲနဲဖိသွင်းလိုက်ရာ ဗျစ် ဖွတ်“အောင်မလေး အမေရေ။ အား ရှီး ကျွတ် ကျွတ် အကိုဖြေး ဖြေး လိုးနော်။ရပ်မထားနဲ့လေ လိုးလိုး အမေ့ အိုး ရှီး ကျွတ် ကျွတ်”

ကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေရဲ့အရိပ်အကဲကြည့်၍သူ၏လီးကြီးအားအဆုံးထိုးသွင်းရာ။ဗျစ်ဗျစ်ဖွတ်ဏ္ဍွှတ်“အမေလေး သေပါပြီ အို အကိုမရပ်နဲ့ ဆက်လိုး အားကောင်း ကောင်းလိုက်တာ ဟုတ်ပြီး အကိုလိုး လိုး အား ဟာ ကောင်းလိုက်တာ ဟင်း”ကိုဇော်ဝင်းသည်မသန်းရွှေအရှိန်ရလာပြီဖြစ်၍။မှန်မှန်လေးအချက်ပေါင်း၃၀-ခန့်လိုးပေးလိုက်ရာ ဖွတ်ဗျစ် ပလပ်စွပ် ဖွတ် ပလပ်စွပ် ဖတ်၊“ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ။လိုး လိုး အောင်မလေးကောင်း ကောင်းလိုက်တာအကိုရယ် ဟင်း။”အသံနှင့်အတူနှစ်ဦးသား ဟောဟဲ ဖြစ်ကုန်ကြလေတော့သည်၊ကိုဇော်ဝင်းသည်ရေမိုးချိုးပြီးသင်းသင်းနောက်သို့လိုက်သွားရာဒေါ်အေးအေးအိမ်တွင်သင်းသင်းကိုမတွေ့ဘဲ။ ဒေါ်အေးအေးတယောက်ထဲအိမ်ခန်းထဲကုတင်ပေါ်ဝယ်ကိုယ်လုံးတီးဆောင့်ဆောင့်ထိုင်ပြီးသူမ၏လက်ညှိုးဖြင့်စောက်ခေါင်းထဲထိုးပြီး။

ကလိ၍ကစားနေသည်၊ကိုဇော်ဝင်းသည်အသံမပေးဘဲကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ကြည့်နေရင်းသူ၏လီးကြီးကလဲချိုးမရအောင်တောင့်တင်းလာတော့သည်၊ထိုအချိန်မှာဒေါ်အေးအေးသည်လက်တချောင်းထဲထိုးကစားနေရာအားမလိုအားမရဖြစ်နေပြီး။လက်နှစ်ချောင်းပူး၍ယောက်ျားနဲ့မိန်းမဆက်ဆံကြသလိုသွင်းလိုက်နှုတ်လိုက်လုပ်ပေးရာ။ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ် အသံနှင့်အတူ။ဒေါ်အေးအေးသည်အရှိန်ကောင်းပြီးမှိန်းနေချိန်ဝယ်ကိုဇော်ဝင်းသည်သူ၏ချိုးမရသောလီးကြီးရဲ့ဒါဏ်ကိုမခံမရပ်နိုင်ဘဲတံခါးအသာတွန်းဖွင့်ပြီးအထဲဝင်သွားခါ၊ဒေါ်အေးအေးရဲ့ဖြူဖွေးတောင့်တင်းသောကိုယ်လုံးကြီးကိုပွေ့ဖက်ပြီး။ပါးပြင်နှစ်ခုကိုဘယ်ညာပြန်နမ်းလိုက်သောအခါ။“အောင်မလေး ရှင် ရှင် ကိုဇော်ဘာလာလုပ်တာလဲ ဟင်”

“အော် အေးကလဲဗျာ လာရင်းကတော့သင်းရှိတယ်ဆိုပြီးလာတာပါဘဲ။အခုတော့”“အခုတော့ဘာဖြစ်သလဲ ကိုဇော်”“အခုတော့ဘာဖြစ်သလဲလို့မေးနေရသေးလားအေးရယ်။ အေးရဲ့ဆန္ဒ။ကိုဇော်ရဲ့လိုအင်ဖြည့်စည်းကြဘို့ဖြစ်လာတာပေါ့၊”နောက်ပြီးအေးရဲ့မာတင်းနေသောနို့အုံနှစ်လုံးကိုဘယ်ညာပြန်ပြီးစို့လိုက်လျှာနဲ့ထိုးလိုက်ပြုပြင်နှူးနေပြီး၊အေးရဲ့ညောင်ရွက်ပုံင်္သီန်စောက်ဖုတ်လေးအားလက်ဖြင့်ပွတ်သပ်၍ဆော့ကစားပေးနေရာ။အေးသည်အခုနကသူလုပ်တာထက်သာနေ၍မျက်လုံးအစုံမှိတ်ခါတဟင်းဟင်းဖြင့်နတ်သျွီးစည်းစိမ်ခံစားနေရှာသည်၊“အော် ဒါထက်အေးကျွန်တော်အခုလိုပိုင်ရှင်ခွင့်မပြုသေးဘဲဝင်လာပြီး။ပိုင်စိုးပိုင်နင်းပြုတာစိတ်မဆိုးပါဘူးနော်ဟုတ်လား”

“အို ကိုဇော်ကလဲမေးနေစရာမလိုတော့ပါဘူး။ကာယာကံမြောက်ဖြစ်နေမှတော့စိတ်ဆိုးဘို့လိုသေးလားဟင်”“အော် အေး သင်းသင်းဘယ်သွားသလဲဟင်”“အောင်မယ်လေးအရေးထဲအရာပေါ်ရပြန်ပြီ။ရှင့်မယားသင်းလေးစီစီတို့အိမ်သွားတယ်”“ဟင်း ကောင်းလိုက်တာကဲပါအရသာပျက်ပါ့မယ်။”ကိုဇော်ဝင်းသည်အေးရဲ့ဆန္ဒကိုသိ၍ဘယ်ပုံစံယူ၍လိုးရမည်ကိုအတွေးဝင်ရင်းလက်ဖြင့်စောက်ဖုတ်အတွင်းထိုးသွင်းကလိမွှေပေးနေရာ။အေးအေးသည် တဟင်းဟင်း ဖြစ်ကာတွန့်လိမ်ကောက်ကွေးကာ“ကဲ ကိုဇော်လိုးပါတော့ရှင်”“လိုးပါမယ် အေးရယ် အေးရဲ့စောက်ဖုတ်လေးကညောင်ရွက်လေးနဲ့တူတော့ဘယ်ပုံစံလိုးရမယ်ဆိုတာစဉ်းစားနေလို့ပါ”“အော် တော်တော် ထီကာချဲ့တဲ့လူဘဲနော်၊

ရှင့်သဘောရှင်ကြိုက်သလိုသာပြော။အေးဘယ်လိုနေရမလဲ”ဒီအခါကျမှကိုဇော်ဝင်းသည်အေးကိုပဆစ်တုပ်ထိုင်စေပြီးလက်နှစ်ချောင်းရှေ့ပစ်၍ခေါင်းကိုကုတင်နှင့်ထောက်ကာခါးကနေကိုင်မ၍ထားသောအခါအေးရဲ့စောက်ဖုတ်လေးသည်နောက်သို့အစွမ်းကုန်ပြူးထွက်နေတော့သည်၊“ကဲ အေး အဲဒီအနေအထားတိုင်းနေနော်၊ ကိုဇော်လိုးတော့မယ်” ဆိုကာသူ၏ထောင်မတ်နေသောလီးကြီးဖြင့်နောက်ကနေမတ်တတ်ရပ်၍။အေး၏ခါးဆစ်နှစ်ဘက်ကိုနောက်သို့ဆွဲ၍ပြူးထွက်နေသောအေး၏စောက်ဖုတ်ဝသို့တေ့ထားပြီး၊“ဒီမှာ အေးအကြိုက်ကိုဇော်စိတ်တိုင်းကြလိုးတော့မယ်နော်”“ဟုတ်ကဲ့ရှင်ရယ် ဒီကလူကဖြင့်အနေခက်လှပြီ။ဘယ်လိုလုပ်ထားမှန်းမသိပါဘူး”

ကိုဇော်ဝင်းသည်တေ့ထားသောလီးကြီးနှင့်ခါးဆွဲကာထိုးသွင်းလိုက်ရာ။ ဖွတ် ဗျစ် အသံနှင့်တဝက်သာသာဝင်သွားသဖြင့်အေးသည်လေးဘက်ကုန်းထကာ။“အမလေး ကျွတ်ကျွတ် အား ဟုတ်ပြီး အား ကောင်းအလို ရှီး ကောင်းလိုက်တာ ကိုဇော်ရယ်။အား ဟင်း”ထိုအခါ ကိုဇော်ဝင်းသည်အေးခါးဆစ်ကိုဆွဲ၍စိတ်ကြိုက်အချက်ပေါင်း၆၀-ခန့်အချက်ပိုင်ပိုင်လိုးပေးလိုက်ရာ။ ဖွတ် ဖတ် ဖတ် စွိစွပ်စွပ် ဖွတ် စွပ် ပလပ်စွပ်။အခေါင်းသံဆူညံပြီးနှစ်ဦးသားမှောက်လျှက်သားထပ်၍မှိန်းနေလေတော့သည်၊မစီစီသည်ဒရိုင်ဘာကိုဘတင်နှင့်ညနေစောင်းလေးတွင်မအေးအေးအိမ်သို့ကားဖြင့်ရောက်လာကြသည်၊သုံးဦးသားစကားပြောနေကြပြီးမစီစီကကိုဘတင်ဘက်သို့လှည့်၍။

“ဘတင်ရေကန်တော်မင်ရုပ်ရှင်ကုမ္မဏီမှာ။ ကိုပတ်ကားရှိတယ်သွားခေါ်ပေးစမ်း”“ဟုတ်ကဲ့” ဆို၍ကိုဘတင်ထမည်အပြုတွင်။မအေးအေးက“ကိုဘတင်ရေ ကားကြုံတုန်းညဈေးတန်းလိုက်ချင်လို့ကျမပါလိုက်မယ်။”“စီစီ ဒီမှာနေအုံးနော်။ မမအေးညဈေးတန်းသွားအုံးမယ်” ဆိုပြီးနှစ်ဦးစလုံးအတွက်အကွက်ဆင်လိုက်သောအခါ။စီစီ ကလဲသဘောတူခွင့်ပြု၍ကိုဘတင်နှင့်အေးအေးတို့ထွက်သွားကြ၏၊ကိုဘတင်သည်ကိုပတ်ကားကိုသွားပြောပြီးကန်တော်ကြီးစောင်းသို့အေးအေးနှင့်အတူကားမောင်းထွက်သွားလေသည်၊“ဒီမှာအေး ကိုတို့ဒီမှာစခမ်းသွားကြရအောင်။ ဒါမှစီစီတို့လဲလွတ်လွတ်လပ်လပ်ချစ်ကြပါစေ။ကိုယ်တို့အေးတို့လဲလွတ်လပ်တာပေါ့နော်” ဆို၍ကန်တော်ကြီးစောင်းတွင်နှစ်ဦးသားတစခမ်းထနေကြတော့သည်

ကိုပတ်ကားလဲ ၆-နာရီခွဲလောက်တွင်မစီစီရှိရာသို့အမြန်ရောက်ရှိလာပြီး။အခန်းထဲသို့လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါစီစီသည် အခန်းတွင်းဝယ် ဘလာကျင်းပြီးလျှက်ဆားပုလင်းနဲ့စောက်ခေါင်းတွင်းသွင်း၍စခမ်းသွားနေတာကိုမြင်ရလေသည်၊ကိုပတ်ကားသည်မဆိုင်းမတွဘဲမစီစီဘေးရောက်သွားပြီး။နို့နှစ်လုံးကိုဆွဲ၍ပါးပြင်လေးကိုမွှေးမွှေးပေးလိုက်တော့မှစီစီသည်လန့်ပြီးလျှက်ဆားပုလင်းလက်ကလွတ်ကြသွားလေသည်၊“အောင်မယ်လေး မောင်ရယ် လန့်လိုက်တာ”“မလန့်ပါနဲ့စီစီရယ် မောင်အချိန်မှီရောက်လာမှဘဲ။ ကဲ မောင်တို့ပျော်ပျော်ပါးပါးစခမ်းသွားရ အောင်”ဆို၍အဝတ်အစားများအကုန်ချွတ်၍နှစ်ဦးစလုံးဘလာကျင်းကြလေသည်၊ကိုပတ်ကားသည်စီစီ၏ခြေနှစ်ချောင်းကိုထောင်၍သမရိုးကျလိုးရန်ပြင်လိုက်သောအခါ။

“အိုး ဟိုး ဟိုး ဒီလိုလိုးလို့ဘယ်ကောင်းမလဲ။ ကျမစောက်ပတ်လေးသွေးပူသွားအောင်ရှင်ပြုစုပေးအုံးမှပေါ့။ နောက်မှ ဘယ်ပုံစံလိုးရင်ကောင်းမယ်ဆိုတဲ့အနေအထားကိုကျမစီစဉ်ပေးမယ်၊”ကိုပတ်ကားသည်စီစီ့အမိန့်အတိုင်းစီစီ့ရဲ့ဖေါင်းကြွနေသောစောက်ပတ်လေးကိုလက်ဝါးနှင့်အ ချက်၂၀-လောက်အုပ်ပေးပြီး။ မုန့်ပေါင်းလိုဖေါင်းလာသောအခါ။လက်ညှိုးနှင့်ထိုး၍ကလိပေးပြီးစူထွက်လာသောစောက်စေ့လေးကိုလက်မနှင့်ဖိချပေးနေလေ၏၊စီစီသည် အောက်မှဖင်ကြွတက်နေပြီးတဆတ်ဆတ်ခုန်၍ငါးရန့်ပြာလူးဖြစ်နေပြီး။“ကဲမောင် ကုတင်အောက်ဆင်းပြီးမတ်တတ်ရပ်ကျမခါးအောက်ကခေါင်းအုံးနှစ်လုံးခံပေးခြေနှစ်ချောင်းကုတင်အောက်တန်းလန်းချပေးမယ်” ဆို၍ကုတင်စွန်းတွင်ခါးအောက်ကခေါင်းအုံးခံ၍ကော့ချပေးလိုက်ရာ

စီစီ၏စောက်ပတ်လေးသည် ၃-လက်မလောက်အပေါ်သို့ဖေါင်းတက်ပြီးစောက်စေ့လေးပြူးထွက်နေ၏၊ထိုအခါကိုပတ်ကားသည်စီစီရဲ့ခြေနှစ်ချောင်းထမ်းပြီး။ပုခုံးနှစ်ဘက်ကိုလက်နှင့်ဆွဲကာအချက်ပေါင်းများစွာဖိလိုးပေးလိုက်ရာ။ ဖွတ် ဘွပ် ဖွတ်ဘွပ် ဟုလှိုဏ်ခေါင်းသံနှင့်အတူ“အမလေး လေး အား ကောင်း ကောင်းလှချည့်ရဲ့ အား”