စတယ်လာလေးရဲ့ အထွပ်အထိပ်ရောက်ပုံ

‘‘ဓါတ်ဆီနှစ်ဂါလံ…အင်ဂျင်ဝိုင်တစ်လုံး’’‘‘ကိုဇော်ကြီးမနေ့ကဆီဖိုးပေးပြီးပြီလား’’‘‘ဟာအိုးစွပ်ခွက်စွပ်မနေ့ကမကျန်ပါဘူး’’‘‘ဟဲ့ရီနွယ်..ဇော်ကြီးကျန်တာမဟုတ်ဘူး…ကိုတင်သန်း’’‘‘မသိဘူးလေအမေတို့ဟာက’’‘‘ငါ့…ယောင်ပြီးပြောလိုက်မိတာဇော်ကြီးရေ့’’ဓါတ်ဆီမှောင်ခိုအရောင်းဆိုင်မှဒေါ်ဝိုင်းသမီးရီနွယ်မှာအတော်တောင့်တင်းသောမိန်းမလှလေးဖြစ်သည်။သမိုင်းမှာဓါတ်ဆီအရောင်းဆိုင်တွေရှိသော်လည်းကားသမားငယ်ငယ်အထူးသဖြင့်ရီနွယ့်အလှကိုအပမ်းဖြေကြည့်လိုက်သူတို့ကသည်ရောက်မှဝယ်ကြထည့်ကြသည်။ရီနွယ့်အမေကလည်းဒါကိုသဘောပေါက်ထားသည်။ဓါတ်ဆီဂါလံခွက်ကိုမနိုင်မနင်းယူလာတတ်သောရီနွယ့်လက်ကလေးကိုအုပ်ကိုင်ဖမ်းယူလိုက်ရသည်ကိုပင်သူတို့ဓါတ်ဆီဖိုးလေးတဝက်ကျိုးသွားအောင်ကိုတန်သည်ထင်ကြ၏။

ပိုက်ဆံပေးပြီးရီနွယ့်လက်ကလေးကိုကိုင်ရပြီးဆီအလကားရလိုက်သလိုသဘောထားကြသည်။ဇော်ကြီးပေါ်တက်ကတ်အဌားကားလေးမောင်းစားသည်မှာ(၂)နှစ်ခန့်သာရှိသေးသည်။ဦးလေးမြသူကဇော်ကြီးအားကျောင်းတစ်ဖက်နှင့်ကားမောင်းစေခြင်းဖြစ်သည်။ဆယ်တန်းမအောင်ခင်ကတည်းကဇော်ကြီးနေ့(၆)နာရီမှည(၁၀)နာရီအထိမောင်း၏။လိုင်စင်လုံးဝမရှိ၊တက္ကသိုလ်ရောက်မှလိုင်စင်ရပြီးအတန်းမတက်မီသုံးလေးခေါက်လောက်ဆွဲပြီးညနေအတန်းပြီးချိန်မှညဆယ်နာရီခန့်အထိမောင်းသည်။‘‘ကိုဇော်ကတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဆို’’‘‘အလကားကောလဟာလတွေ’’‘‘အံမာနော်ရီနွယ့်သူငယ်ချင်းတွေကပြောပါတယ်နော်’’‘‘ကျောင်းထဲကိုတစ်ခါတစ်လေရောက်တတ်တာပဲ’’ဘာဖြစ်လို့ဝန်မခံချင်ရတာလဲဟုရီနွယ်တွေးမရ။

စကားကလည်းနည်းသလားမမေးနဲ့။ဟိုတင်သန်းတို့နဲ့ကတော့ကွာပါ့၊ဓါတ်ဆီလာဝယ်တာနဲ့မတူဘူး။ရီနွယ့်ကိုကြည်တဲ့မျက်လုံးတွေကကျွတ်ထွက်မတတ်ပဲ..စကားမရှိစကားရှာပြီး..သိပ်ရစ်တဲ့လူ..။အမေကအဲဒီလူလာပြီဆိုရင်ရီနွယ့်ကိုသတိပေးကြည့်တတ်တယ်..ရီနွယ်သိတာပေါ့ဟင်း..ဟင်း…အသက်(၁၈)နှစ်ပဲရှိပြီဟာကို။အဲရီနွယ်ကျတော့ဇော်ကြီးကိုစကားမရှိစကားရှာပြီး..ရစ်တာ..ဇော်ကြီးကကျောက်ရုပ်ပင်။‘‘အင်းပေါ့လေတက္ကသိုလ်ကပြီးရင်အရာရှိဖြစ်မယ့်လူဆိုတော့ရီနွယ်တို့ကိုသိပ်မရောဘူးပေါ့ဟုတ်လား’’‘‘ဒါပေါ့..ဒါပေါ့’’ဟင်းကြည့်ပါလားဘယ်လောက်စိတ်ပျက်ချင်စရာကောင်းလိုက်တဲ့လူကြီးလဲလို့..စိတ်ပိန်တယ်။‘‘အမေဝိုင်းမနက်ဖြန်ခုလိုညနေပိုင်းအတွက်နှစ်ဂါလံချန်ပေးဦးနော်..ညဆွဲစရာမရှိပဲဖြစ်နေဦးမယ်’

’ဘယ်ကိစ္စပဲဖြစ်ဖြစ်အမေ့ကိုပဲပြောတတ်တယ်လေ၊အဖက်မတန်သလိုလိုနဲ့သိပ်ခံပြင်းဖို့ကောင်းတာဘဲ။‘‘ဟိုဝယ်သူလာရင်တော့ရောင်းမှာပဲ..ကျန်ကျန်မကျန်ကျန်’’ရီနွယ်ရစ်လိုက်တဲ့စကားကိုဂရုမစိုက်ဘူး၊ဘာမှလဲပြန်မပြောဘူး။ဓါတ်ဆီထည့်ပြီးမောင်းထွက်သွားတယ်။ရီနွယ်စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ဂါလံခွက်ကြီးကိုဆောင့်ချပစ်လိုက်မိတယ်။‘‘ဂွမ်း’’ကနဲအသံကြားတော့အမေကဆတ်ကနဲလှည့်ကြည့်ရင်းမာန်သည်။‘‘ဂါလံခွက်တစ်လုံးတစ်ရာကျော်တယ်သိရဲ့လား’’xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx‘‘လုပ်စမ်းပါမင်းကလည်းစော်လေးကသန့်ပါတယ်ကွ..ကုန်စိမ်းလာချရင်းကုန်းတာဟဝါသနာ’’

‘‘ကြေးစားမဟုတ်ဘူးဂစ်တာကြီးကဟဲဗီးကြီးကွ’’အသားညိုညိုမွန်ရည်သန့်ပြန့်ဟန်ရှိသော်လည်းအဝတ်အစားခပ်နွမ်းနွမ်းနှင့်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုကိုတင်သန်းတို့ပင့်လာကြသည်။ကားခေါင်းအတွင်း၌မဂ္ဂဇင်းဖတ်နေသောဇော်ကြီးကမိန်းကလေးကိုတစ်ချက်ကြည့်ရင်းသက်ပြင်းချမိသည်။ကားသမားလောကမှာဒါမျိုးတွေကလည်းတွေ့တတ်လွန်းသည်။ဇော်ကြီးသည်အတွေ့အကြုံကတော့များသည်။အဝေပြေးကားပိုင်ရှင်ကိုသိန်းအောင်ချက်ပလက်ကြီးနှင့်လည်းတစ်ခါတစ်ရံပြည်၊ရွှေတောင်အထိခေါက်စားမောင်းဖူး၏။သည်လိုင်းကျတော့ရိုးရိုးသားသားရောင်းဝယ်စားနေကြသောမိန်းမငယ်လေးများကြား၌စုံးပြူးလေးတွေပါတတ်၏။ကြေးစားလဲမဟုတ်ခရီးသွားဟန်လွဲအပျော်သဘောလှုပ်ရှားကြသောပျံလွှားမလေးတွေရှိ၏။

အဲတစ်သားကျနှစ်သားကျပျံလွှားမကြီးတွေလည်းရှိ၏။စံပယ်ယာစံလှနှင့်ကတော့အကြောတည့်သည်။အလေနတောပါးစပ်ကထွက်တတ်သောစံလှနှင့်အယုတ္တအနတ္တမိုးမွနှ်အောင်ပြောတတ်သောဒေါ်ဒေါင်းဆိုသည့်အညာကုန်သည်မုဆိုးမအသက်(၃၅)နှစ်ခန့်မိန်းမနှင့်သာဆုံမိလျှင်ကားတစ်စင်းလုံးတဝါးဝါးဆူညံလာသည်။ယခုသည်ဟာမလေးကားဒေါ်ဒေါင်းတို့ကဲ့သို့သောအမျိုးအစားမဟုတ်သည်ကတော့အတိအကျ။ရိုးသားသောမျက်လုံးညိုညိုလေးများကဝမ်းနည်းရိပ်သမ်းနေသယောင်မှေးရီနေသည်။ပိပိရိရိစေ့ထားသောနှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကစကားတစ်ခွန်းကိုဆိုခဲစေမြဲစေဆိုသည့်နှုတ်ခမ်းမျိုး။‘‘နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ’’‘‘မိချောပါ…’’‘‘ကိုတူးတို့ခေါ်လာတာလား’’

‘‘ညကားရှိတယ်ကြို့ပင်ကောက်အထိရောက်မယ်ဆိုလို့လိုက်လာခဲ့တာပါ..ကားရှိတယ်မို့လားဟင်’’‘‘ရော်..ကိုတူးတော့ရောဂါရှာလာပြီ’’မိချောကကမ္ဘောဇလွယ်အိတ်ဟောင်းလေးကိုထိပ်မှစုစည်းကာတင်းတင်းကြီးကိုင်ထားသည်။မျက်လုံးလေးများကတစ်စုံတစ်ရာကိုသဘောပေါက်သလိုခြောက်ခြားစပြုလာသည်။‘‘မင်းကဘယ်အထိသွားမှာလဲ’’‘‘ကြို့ပင်ကောက်မရောက်ပါဘူးနင်းကြမ်းကြီးဖြစ်ဖြစ်ကဝေစုဖြစ်ဖြစ်အိုးသည်ကုန်းဖြစ်ဖြစ်ဘယ်မှာဆင်းဆင်းရပါတယ်’’‘‘အဖေါ်တွေကဘယ်ရောက်ကုန်လို့လဲ’’‘‘ကျွန်မကဒါပထမဆုံးလိုက်လာတာ…မရွေးတစ်တင်းနဲ့ဇီးချိုနှစ်တောင်းပဲယူလာတာရောင်းကောင်းလို့ရောက်တာနဲ့ကုန်ရော၊သူတို့ကနောက်နှစ်ရက်လောက်ဆက်နေဦးမှာကုန်ချင်းကမတူဘူး၊

ဒါကြောင့်ရောင်းကောင်းတုန်းပြန်ယူချင်လို့ပါ’’မိချောလုံးစေ့ပတ်စေ့ရှင်းပြတော့ထွန်းဇော်စိတ်မကောင်း၊ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကိုလည်းအလျင်အမြန်ချလိုက်မိသည်။‘‘မိချော…ကားပေါ်တက်’’xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx‘‘အစ်မရေ..ရှေ့မှာဟောင်းလောင်းကြီးခင်ဗျ..တိုးထား’’‘‘ကြပ်နေပြီစံလှရဲ့’’‘‘ဒါမျိုးကကြပ်မှကောင်းတာအစ်မရဲ့..ရှေ့တိုး’’‘‘ဆောင့်တယ်ဟဲ့’’‘‘ဆောင့်မယ်လေ…ဥက္ကံကျော်ရင်ပိုဆောင့်ဦးမယ်အမေဂျမ်းဝင်သလားအောက်မေ့ရတယ်..ယုံမလားမသိဘူး’’စံပယ်ယာစံလှရိုးသားစွာပြောနေသော်လည်းရန်ကုန်ပြန်ကုန်သည်များချည်းရွေးတင်လာသောခရီးသည်များကငိုက်မြည်းရင်းမှပြုံးကြသည်။

‘‘အစ်မရေ..ပေါင်လေးဖြဲလိုက်ပြီးခွလိုက်ပါလားအဆင်ပြေသွားတာပေါ့’’ကားပေါက်အတက်အဆင်းဘေးမှတောင်းလွတ်ကြီးကိုပိုက်ကာကြပ်ကြပ်တည်းတည်းထိုင်နေသောအသက်(၂၀)ခန့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုလက်ညှိုးထိုးပြီးလှမ်းပြောလိုက်တယ်’’‘‘မခွတတ်ဘူးဟဲ့’’‘‘ဟာ..ဒါတော့အစ်မသက်သက်လိမ်တာပါဗျာစမ်းပြီးခွကြည့်လိုက်စမ်းပါ..နောက်ဆိုခွတတ်သွားရော’’‘‘ကိုယ့်..မအေ..’’‘‘ဟင်း..ဟင်း..မဆဲနဲ့နော်..စံလှဆိုတဲ့ကောင်ကမကျေနပ်ရင်..ကန်ချခဲ့မှာ’’‘‘အံမာ…လုပ်ရဲလုပ်ကြည့်ပါလား’’‘‘လုပ်ရဲလို့ပေါ့ဗျာ..ဟင်း…ဟင်း…လုပ်ချင်တာပေါ့’’စံလှအကြောင်းသိနေကြသောဒေါ်ဒေါင်းတို့အုပ်စုကစံလှကိုမျက်စပစ်ပြီးမြှောက်ပေးနေကြ၏။

ခရီးသည်မိန်းကလေးကမျက်နှာကြီးနီပြီးဒေါကန်နေ၏။ထောက်ကြံ့ကိုကျော်ပြီးမှော်ဘီမဝင်ခင်မိုးချုပ်စပြုလာသည်။တပ်ကြီးကုန်းအလွန်မှော်ဘီအဝင်၌လမ်းမီးတိုင်များလင်းနေချေပြီ။မိချောကိစ္စကိုကူညီရင်းမောင်းနေကျကိုသိန်းအောင်၏ချက်ပလက်ဘတ်(စ်)ကားကိုပြည်ခေါက်ကြေးစားထွန်းဇော်မောင်းလာခြင်းဖြစ်ပြီးရွှေမြယာကုန်းအလွန်၌တိုက်ကြီးဘက်မှဝင်လာသောအီဇူးဇူးကားကြီးများမီးရောင်ကြောင့်သတိထားမောင်းနေရသည်။မိုးညို..သရက်ချောင်းလမ်းခွဲအရောက်…‘‘ဒိုင်း..ဖေါင်း..ဖလပ်..ဖလပ်..ဖလပ်’’ဘီးပေါက်သွားသည်။လိုင်နာကျွတ်ကတရွတ်တိုက်ကြီး..ဖလပ်..ဖလပ်နှင့်ပါလာသည်။‘‘ကျွတ်ပြီကွာစပယ်ယာဝှီးမပါဘူး’’စံပယ်ယာစံလှစကားကထွန်းဇော်နားထင်ကိုတူနှင့်ထုလိုက်သည်နှင့်တူလှသည်။

‘‘ဟိုင်းဝေးမောင်းတာစပယ်ယာဘီးမယူလာဘူးလားစံလှရ’’‘‘မေ့တာအာစရိရဲ့..ဂိုဒေါင်ရှေ့မှာထုတ်ပြီးသား’’သာယာဝတီပန်းကန်စက်မှလျှပ်စစ်မီးရောင်ပြာလဲ့လဲ့ကိုထိန်ထိန်ညီးအောင်လှမ်းတွေ့နေရသော်လည်းထွန်းဇော်တို့ကားရပ်ထားသောနေရာကခြုံနွယ်လယ်ကွင်းနှင့်မဲမဲမှောင်နေသည်။နောက်ကားကိုမျှော်သူကမျှော်သည်။‘‘ကိုးကိုးတစ်အလာကိုစောင့်ရတော့မှာပဲ’’မနက်လေးနာရီခန့်ထွက်လာမည့်ကိုသိန်းအောင်မောင်းလာသောကားကိုသာစောင့်ဖို့ရှိတော့၏။စံလှကလွယ်အိတ်ကိုစလွယ်သိုင်းလွယ်လိုက်၏။‘‘ငွေပါတဲ့သူတွေလုံလုံခြုံခြုံထားဗျို့ရန်သူမျိုးငါးပါးတော့တာဝန်မယူနိုင်ဘူးနော်’’မှောင်ကြီးမဲထဲ၌ခြောက်ခြားစွာငြိမ်သက်သွား၏။

‘‘ကားပေါ်မှာအိပ်ချင်တဲ့သူဝင်အိပ်..နှင်းမစိုဘူးပေါ့ဗျာကျုပ်တို့ကတော့ကားစောင့်ရမှာမို့ကားခေါင်းပေါ်တက်အိပ်မှာ’’ထွန်းဇော်ဖင်ထိုင်ခုံအောက်မှစောင်ပါးလေးထုတ်ယူပြီးကားအောက်ဆင်းရန်ပြင်လိုက်သည်။‘‘အစ်ကို..’’အားငယ်တုန်လှုပ်နေရှာသောမိချောအသံကတိုးညှင်းလွန်းလှသည်။ထွန်းဇော်လှည့်ကြည့်သည်။‘‘မိချောပိုက်ဆံအိတ်ယူထားပေးပါနော်’’စပယ်ယာစံလှစကားကိုခရီးမသွားဘူးသောမိချောကအဟုတ်ထင်ကာအကြီးအကျယ်ကြောက်နေ၏။‘‘အလကားစံလှနောက်တာပါမိချောရဲ့ဒီလမ်းကလုံခြုံပါတယ်..ဒို့သာမသိတာဒီအမှောင်တွေထဲမှာတပ်မတော်ကအမြဲကင်းလှည့်နေတာပါ၊နဲနဲညနက်သွားတော့တွေလိမ့်မယ်လေရဲဘော်တွေ’’

‘‘ဟာ..သူများကိုမလိမ်ပါနဲ့အစ်ကိုရယ်ယူထားပေးပါနော်..မိချောတကယ်ကြောက်တာ’’ထွန်းဇော်ထပ်ရှင်းပြမနေတော့၊မိချောလွယ်အိတ်လေးကိုဖင်ထိုင်ခုံသေတ္တာထဲထည့်ပြီးသော့ခတ်ပေးလိုက်၏။xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxအမှောင်…အမှောင်သည်အေးစက်ပိန်းပိတ်လာသည်။‘‘ဝှီး…ကျလိုက်တဲ့နှင်းတွေကွာ’’စံလှကစောင်ကိုတင်းတင်းခြုံရင်းငြီးသည်။ပါးစပ်ကဆေးပေါ့လိပ်ကိုလည်းတွင်တွင်ဖွာသေးသည်။‘‘စံလှအိပ်ပြီလား..ဟဲ့’’ဒေါ်ဒေါင်းအသံကားထဲမှထွက်လာလေသည်။‘‘ဘယ်လိုလုပ်အိပ်လို့ရမှာလဲဗျာ၊နှင်းတွေကတအားကျနေတာ’’‘‘မအိပ်သေးရင်လာလေဟဲ့လက်ဖက်စားမယ်’’‘‘အေးဗျကျွန်တော်လည်းခုမှဆာလာတာ’

’ပြူတင်းပေါက်တံခါးကိုနင်းပြီးဆင်းရန်ပြင်သည်။ကားအတွင်း၌မှောင်နေသည်။‘‘မီးထွန်းဖို့မပါကြဘူးလားဗျာ’’‘‘ဟဲ့..နင့်ကားပျက်မယ်လို့မှကြိုမသိတာ’’‘‘အောကြိုသိရင်လည်းကျုပ်ကလည်းထွက်တောင်မလာဘူး’’ထွန်းဇော်စစ်အင်္ကျီကော်လံကိုဆွဲထောင်ထားရင်းရန်ကုန်ဘက်မှပေါ်လာအံ့သောကားများကိုမျှော်နေမိသည်။စံလှနှင့်ဒေါ်ဒေါင်းတီးတိုးစကားတွေပြောနေ၏။ဒေါ်ဒေါင်းအုပ်စု၌ဒေါ်ဒေါင်း၊မခင်၊မသိန်း၊မပွင့်နှင့်ထွန်းဇော်မသိသောမျက်နှာစိမ်းမိန်းကလေးနှစ်ယောက်ပါသည်။ပြည်၊ရွှေတောင်သွားကြမည့်ခရီးသည်(၄)ယောက်ကလည်းအမျိုးသမီးချည်းဖြစ်၏။မိချောနှင့်ဆိုလျှင်စုစုပေါင်းခရီးသည်(၈)ယောက်ပါသည်။သေတ္တာခွံဆီပီပါခွံနှင့်ဂုန်နီအိတ်များကြောင့်ကားကအတန်ငယ်ကြပ်သယောင်ဖြစ်နေရ၏။

ညီညာစွာတန်းစီနေသောသာယာဝတီပန်းကန်စက်ဆီမှလျှပ်စစ်မီးရောင်သည်ပင်ထွန်းဇော်တို့အတွက်အားရှိစရာဖြစ်နေရ၏။ဆောင်းညသည်အေးစက်စွာတိတ်ဆိတ်နေ၏။‘‘အစ်ကို..အစ်ကိုခဏ..ခဏ’’မှေးစင်းသယောင်မျက်ခွံများကိုမနဲဖွင့်ရ၏။မိချောအသံဟုလည်းစိတ်ကသိလိုက်သည်။‘‘အစ်ကိုစပယ်ယာမကောင်းဘူး’’‘‘ဟင်…ဘာဖြစ်လို့လဲမိချောရဲ့’’မိချောဆက်မပြော၊လက်နှစ်ဖက်ကိုချိုးဖဲ့လုပ်ရင်းခေါင်းကိုငုံ့နေသည်။ကြယ်ရောင်ဖျော့ဖျော့ကမိချောလှုပ်ရှားမှုလေးများကိုမြင်နေရလေသည်။‘‘စံလှ…မိချောကို…ဘာ’’‘‘အို..မိချောကိုဘာမှမလုပ်ပါဘူး…ဟိုဒေါ်ဒေါင်းဆိုတဲ့မိန်းမနဲ့မိချောပြောမှာ’’‘‘အော်ဟော်သူကဒီလိုပဲမိချောရဲ့ကုန်သည်တွေနဲ့ရင်းနှီးနေတော့အတူတူအိပ်တတ်တယ်ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး…အဟင်း’’

‘‘အာ…ဖြစ်နေတာအစ်ကိုကလဲမသိပဲနဲ့’’‘‘ဖြစ်နေတာ…ဟုတ်လား’’‘‘အင်း..ဆိုသွားချောင်းကြည့်ပါလား’’‘‘ဟင်မကြည့်ရဲဘူးဟင်းဟင်းဟင်း’’ကတ္တရာလမ်းသည်နွေးနေသည်။မာကျောသောကတ္တရာလမ်းနွေးနွေးပေါ်၌ထွန်းဇော်ထိုင်ချလိုက်ရာမိချောသည်လည်းသူနှင့်မနီးမဝေး၌အသာအယာထိုင်လိုက်ရှာသည်။ထွန်းဇော်၏အကြည့်ကမိချောထံရောက်သည်။အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်မိချော၏ကိုယ်ခန်ဓာ…ကျန်းမာတောင့်တင်းသည်။ရိုးသားပုံအမူအယာလေးများကထွန်းဇော်ကိုကရုဏာသက်စေသည်။‘‘မိချောရင်တွေခုန်နေတာ’’အဆက်အစပ်မရှိတိုးတိုးပြောသည်။‘‘ဘာဖြစ်လို့..’’‘‘ဟိုမှာဖြစ်နေကြတာကြီးကိုတွေ့ပြီလား’’မပွင့်တပွင့်လေးပြောလိုက်သောမိချော၏အသံလေးတုန်လှိုက်လှိုက်ခတ်နေသည်မှာထင်ရှားလှသည်။

မြောင်းလာပေးတာလားဟုထွန်းဇော်တွေး၏။အထာပေးနေတာဟုတ်ရင်ကောဟုတွေးကာစိတ်ကမရဲ။နက်မှောင်သောကတ္တရာလမ်းကနှင်းထုအတွင်းတိုးထွက်သွားရာသို့သာရင်ပူအာခြောက်နေမိသည်။‘‘အစ်ကိုကားလာရင်နှိုးနော်မိချောအိပ်မလို့’’စောင်ပါးလေးကိုခင်းပြီးပြော၏။‘‘မြေငွေ့မှုတ်မယ်မိချောရဲ့’’‘‘ဒါဖြင့်အစ်ကို့ပေါင်ပေါ်မှာခေါင်းတင်မယ်ကဲ’’ခေါင်းလေးကစွေ့ကနဲပေါင်ပေါ်ရောက်လာသည်။သစ်ငုတ်တိုကြီးလှိုင်းပုတ်ခံရသည့်နှယ်တုံကနဲတုံ၏။မိချောဆံပင်ကြားမှအုန်းဆီနှင့်စံပယ်ရနံ့လေးကိုရှုရှိုက်မိသည်။‘‘ချမ်းလာပြီနော်’’‘‘အင်းချမ်းလာပြီ’’ထွန်းဇော်လည်ချောင်းမှတစ်ဆို့ဆို့ထွက်သည့်အသံကလှိုင်းမညီ၊တုန်ခါနေသည်။စိတ်လှုပ်ရှားမှုကမြင့်လာသည်။

နှလုံးခုန်သံကိုမိချောကြားနေရသည်။တကယ်တမ်းအသည်းနှလုံးကိုကိုင်လှုပ်ခြင်းခံနေရသလိုရင်တွေတဒိတ်ဒိတ်ခုန်နေရသည်ကမိချောသာဖြစ်သည်။မိချောမိန်းမသားတစ်ဦးဖြစ်နေရခြင်းကိုပင်ကိုယ်ဖါသာမကျေနပ်။ထွန်းဇော်ကိုစတွေ့လိုက်စဉ်ကတည်းကမချောရှိန်းကနဲနှလုံးသွေးဆောင့်တိုးခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။ရိုးသားခန့်ညားဟန်ယောက်ျားပီသသောထွန်းဇော်၏ဥပဓိရုပ်ကိုကမချောကိုခြောက်ခြားစေခဲ့သည်။စံလှနှင့်ဒေါ်ဒေါင်းတို့တရွတှ်ရွတှ်တြွပတ်ြွပတ်အလုပ်ဖြစ်နေသံများကိုနီးကပ်စွာကြားနေရကတည်းကမိချောမနေနိုင်မထိုင်နိုင်ဖြစ်လာရသည်။မိချောအိပ်မောကျနေဟန်ဖြင့်လူးလွန့်ရင်းလက်ကိုထွန်းဇော်ပေါင်ကြားထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။အောက်ခံဘောင်းဘီပါဟန်မရှိသောထွန်းဇော်လီးတန်ကြီးကိုလက်ခုံကြီးနှင့်ဖိမိလိုက်သည်။

ထွန်းဇော်တွန့်ကနဲဖြစ်သွားကာလေထိုးလိုက်သောတာယာကျွတ်နှယ်ဖေါင်းဖေါင်းတက်လာသည်။မိချောအသက်ရှုသံသိသိသာသာကျယ်လာ၏။လက်ချောင်းလေးများဖြင့်ထန်းလျက်ချောင်းလှိမ့်သလိုလှိမ့်ပေးနေမိသည်။အညာမှာထန်းလျက်ချောင်းလှိမ့်နေကျမိချောလက်ကလေးများကကျွမ်းကျင်၏။ထောင်းကနဲကန်တက်လာသည်။နှစ်ဦးစလုံးအထာပေါက်နေကြသည်။ရင်တွေပူလောင်မောဟိုက်လာကြသည်။ဟန်ဆောင်မှုအရေခွံသည်တဖြေးဖြေးလျောကျပြေဆင်းလာနေသည်။ထွန်းဇော်၏လက်များကမိချောပုခုံးလုံးလုံးကျစ်ကျစ်ကလေးကိုလုံးပွတ်ဖိညှစ်မိ၏။မိချော‘‘ဟင်း’’ကနဲသက်ပြင်းချပြီးပက်လက်လှန်လိုက်သည်။ခေါင်းကပူနွေးသောကတ္တရာလမ်းပေါ်ရွှေ့ပြောင်းချလိုက်သည်။

မှုံရီသောကြယ်ရောင်ကလေးများအောက်ထွန်းဇော်၏မျက်နှာကိုမိချောအမောတကောရှာဖွေကြည့်မိသည်။အထင်သေးသောမျက်ဝန်းများကိုမိချောရွံသည်။မမြင်နိုင်သောအမှောင်ရိပ်ထဲမှအစ်ကို့မျက်နှာ၌အချစ်ရောင်ခြည်များသာသန်းနေပါစေဟုစိုးထိတ်ဗျာပါဒနှင့်ကြိတ်၍ဆုတောင်းရသည်။‘‘မိချော…ရယ်’’ပြိုဆင်းလာသောကာမတောင်ကျရေအလျင်၌သူ၏သိက်ခာကမ်းပါးကြီးတစ်စတစ်စတိုက်စားပြိုကျလာသောအသံကြီးကမိချောရင်ကိုနွေးထွေးသွားစေသည်။မရဲတရဲတုန့်ဆိုင်းဆိုင်းအစ်ကို့လက်များကိုမိချောရဲရဲတင်းတင်းလေးဆွဲယူပြီးနို့နှစ်လုံးပေါ်သို့ဖိအုပ်ကိုင်တွယ်စေလိုက်သည်။အစ်ကို့အသက်ရှုသံကြီးကညနေကကားတာယာအတွင်းမှလက်ကျန်လေများစိမ့်ထွက်နေသလိုကျယ်လောင်လာသည်။

မိချောအစ်ကို့ပေါင်ကြားသို့ကမန်းကတမ်းလက်ထိုးသွင်းလိုက်ရာမာတင်းမတ်ထောင်နေသောချစ်စရာတစ်တုံးတစ်ခဲအစ်ကို့ပစ္စည်းကြီးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်ဆုပ်နယ်လေ၏။အစ်ကို့ဖင်ကြီးမြောက်ကြွမြောက်ကြွနှင့်တဆတ်ဆတ်တုန်လာသည်ကိုမိချောခံစားထိတွေ့နေရသည်။မိချောနို့တွေပေါ်တင်ပေးထားသောအကို့လက်တွေကတဖြည်းဖြည်းနှင့်ရဲတင်းလာပြီးနို့လေးတွေကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်ဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်လာ၏။တဖြည်းဖြည်းနှင့်နှစ်ဦးသားနားလည်မှုရလာကြသည်။‘‘ကားနဲ့ဝေးဝေးသွားရအောင်နော်..’’‘‘အင်း…’’မိချောစောင်ခေါက်ကလေးကိုကောက်ယူပြီးကတ္တရာလမ်းအလယ်ကြောမှရန်ကုန်ဖက်သို့ပေသုံးဆယ်ကျော်လောက်လျှောက်ခဲ့ပြီးထိုင်ချလိုက်သည်။

အစ်ကို့ရင်ခွင်၌ပျော့ခွေမှီလိုက်မိသည်နှင့်ဦးစွာရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်မှာမိမိပေါင်ကြားသို့အစ်ကို့လက်ကခပ်တင်းတင်းပင့်အုပ်ပွတ်သပ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ထမီခံနေသော်လည်းယောက်ျားတစ်ဦးကမိမိ၏အတွင်းပစ္စည်းကိုယခုကဲ့သို့ပယ်ပယ်နယ်နယ်အနှိုက်မခံဘူးသေးသောမိချောမှာဖြင်းကနဲကြက်သီးကလေးများထကာအေးသောညပင်ဖြစ်လင့်ကစားချွေးစေးကလေးများပင်ထွက်လာရသည်။‘‘ယား…တယ်’’အစ်ကို့ရင်ဘတ်ကိုဖွဖွထုရင်းမပွင့်တပွင့်ပြော၏။အစ်ကိုကယုယမြတ်နိုးစွာမိချော၏ပါးမို့မို့လေးကိုတရှိုက်မက်မက်နမ်းရှိုက်ပေးလိုက်ပြီးနှစ်သိမ့်၏။ကာမမီးတောက်သည်တရှိန်ရှိန်တောက်လောင်လာသည်။တဆတ်ဆတ်တုန်လာသောကိုယ်လုံးလေးကပျော့ခွေကျလာသည်။

အစ်ကိုကလျော့ပုံချပေးရင်းမိချောပေါ်သို့မှောက်ချ၏။နွေးထွေးအိစက်သောနို့မာမာကလေးများကအစ်ကို၏ရင်ဘတ်ကြီးကိုဆီးကြိုတော်လှန်လေသည်။စို့ထွက်လာသောနှစ်ဦးစလုံးဆီမှကာမအရည်အနံ့များကသင်ပျံ့လာနေကြသည်။အစ်ကို့ပစ္စည်းမာတင်းတင်းကြီးကမိချောပေါင်ရင်းကြားကိုထောက်မိနေရာအနေရခက်လှသည်။ထို့ကြောင့်နှုတ်ခမ်းလေးကိုကိုက်ပြီးအရဲစွန့်လျက်အစ်ကို့ဟာကြီးကိုနေရာရွှေ့ကာတေ့ပေးလိုက်သည်။ထမီနှင့်လုံချည်သာကြားခံရှိမနေပါကစွပ်ကနဲဝင်သွားမည်မှာဧကန်ပင်ဖြစ်၏။မိချောထမီစလေးကိုအစ်ကိုမသိအောင်ဖြေချလိုက်သည်။တင်းရင်းနေသောတင်ပါးကော့ကော့လေးအေးကနဲနှင်းငွေ့နှင့်ထိတွေ့ခြင်းကိုခံစားလိုက်ရသည်။အစ်ကို့ပုဆိုးစသည်လည်းအောက်သို့ပြေလျော့ကျသွားမှန်းမိချောသိလိုက်သည်။

ဤအသိနောက်ဝယ်မိမိ၏အပျိုစင်ဘဝလေးကိုဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အစ်ကို့ဟာကြီးကမိချော၏တင်းတင်းခုံးခုံးနေရာလေးကို‘‘ြွပတ်’’ကနဲထိုးသွင်းလိုက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရတော့လေသည်။သွေးသားသန်မာအသန်စွမ်းဆုံးသောအရွယ်တွေမို့နှစ်ဦးသားဖိန့်ဖိန့်တုန်ခါဖျပ်ဖျပ်လူးသွား၏။အင်္ဂါနှစ်ခုကနျစ်အတန်ကြာကွဲကွာနေသောမိတ်ဆွေများနှယ်ငြိမ်သက်စွာဖိကပ်ပူးနေကြသည်။ဇိကနဲဇိကနဲလီးထိပ်မှယိုစိမ့်လာသောအရည်နွေးနွေးလေးများကမိချောစောက်ဖုတ်ကိုစွတ်စိုစေသည်။‘‘အစ်ကို့ဟာကအရည်တွေထွက်တယ်’’‘‘အင်း…အရမ်းလုပ်ချင်နေပြီ’’‘‘သွား..ဟင်းညစ်ပတ်ကြီး’’နှစ်ယောက်သားတဟင်းဟင်းဖက်ထားခဲ့ကြဆဲဖြစ်သည်။ထို့နောက်မိချော၏အပေါ်အင်္ကျီလေးနှင်ဘရာစီယာကိုအစ်ကိုကခက်ခဲချွတ်ချော်စွာဆွဲချွတ်လေတော့သည်။

‘‘အင်္ကျီပြဲသွားပြီ..အရမ်းပဲ’’အစ်ကို့ထံမှတုန့်ပြန်သံထွက်မလာ၊အသက်ရှုသံကြီးကသာပြင်းသည်ထက်ပြင်းထန်လာလေသည်။မိချောမနေသာတော့ပဲအင်္ကျီနှင့်ဘရာစီယာကိုချွတ်ပေးရ၏။ညဆိုသောအလင်းမဲ့ဝန်းကျင်၌မိချောတစ်ယောက်သတ္တိတွေအရမ်းကြီးကိုကောင်းနေတာ့သည်။ရန်ကုန်-ပြည်လမ်းမကြီးပေါ်၌ဝတ်လစ်စလစ်မိချောတစ်ယောက်ကိုခုလိုပုံစံနှင့်သာတွေ့လိုက်ကြပါကကမ္ဘာကျော်သွားမည်လားမသိ။‘‘မြန်မြန်လုပ်ကွာ..ချမ်းတယ်’’ချမ်းတယ်ဆိုသောမုသာဝါဒစကားကိုမိချောဘာကြောင့်ပြောမိသည်ကိုပင်မိချောကိုယ်တိုင်မသိပေ။ဆောင်းဥတုကိုမိချောသတိမရ။သိမ့်ကနဲတစ်ကိုယ်လုံးတုန်သွားခြင်းကိုသာခံစားရသည်ကအမှန်ပင်ဖြစ်၏။

‘‘ပေါင်နည်းနည်းကား..အင်း’’အစ်ကို့အသံကအမောတကောနိုင်လှသည်။လွတ်ကျသွားမှာစိုးသောဝက်သားတုံးကြီးကိုအငမ်းမရမနားတမ်းကိုက်ဖဲ့စားသောက်နေသူ၏အသက်ရှုသံနှင့်တူလှသည်။မိချောအစ်ကို့ခါးကိုဖက်ထားသည်။အရပ်ချင်းကမညီ။အစ်ကိုကဒေါင်မြင့်နေသဖြင့်အစ်ကိုလီးကြီးကငိုက်လျှိုးပြီးစိုက်ဝင်နေရသောစောက်ခေါင်းနှင့်ချော်နေပြန်သည်။မိချောခြေဖျားလေးထောက်ခါထောက်ခါအဝနှင့်တေ့..တေ့ပေးသော်လည်းမဝင်ကြာတော့ညောင်းလာသည်။‘‘အိပ်..ပေးမယ်ကွယ်’’အစ်ကို့ခါးကိုမလွတ်တမ်းဖက်ရင်းကမိချောထမီပုံပေါ်ကျောချပြီးလှဲအိပ်လိုက်သည်။နို့နှစ်လုံးနှင့်အစ်ကို့လီးကထိခတ်ပွတ်သပ်မိ၍ရင်မှာပူထူပြီးရှိန်းကနဲဖြစ်ရသည်။

လီးကြီး၏လုံးပတ်နှင့်အရှည်အနေအထားကိုလည်းထိတ်လန့်စွာအနီးကပ်မြင်လိုက်ရ၏။ကျစ်ကျစ်မာမာအသားစိုင်ပူပူနွေးနွေးအစ်ကို့လီးကိုကိုင်လျက်ခပ်နာနာလေးဖိပွတ်ပေးလိုက်လေ၏။‘‘ြွပတ်..ြွပတ်..ဖွတ်..ပလွတ်..ြွပတ်’’လီးထိပ်မှသံစုံထွက်လာသည်။မိချောသိမ့်ကနဲကြည်နူးဆွတ်ပျံ့သောဝေဒနာတစ်မျိုးကိုခံစားလိုက်ရလေသည်။ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်မှထွက်လာသောအသံသည်တမျိုးပင်ခံစားရသောအသံတစ်မျိုးလေလားမသိပါ။‘‘အ..နာတယ်..မိချောရဲ့..အရမ်းမဖြဲနဲ့’’အစ်ကိုကနာနာကျင်ကျင်ပြောမှမိချောရပ်လိုက်သည်။ထို့အတူအစ်ကို့ဖင်ကြီးအောက်ဆီသို့ရွေလျှားသွားသည်။နွေးထွေးသောဂွေးဥကြီးများကမိချောခန်ဓာကိုယ်ကိုပွတ်တိုက်သွားလေသည်။

မိချောလက်နှစ်ဖက်ကိုအားပြုပြီးတစ်ဆစ်ချိုးချိုးထား၏။အစ်ကိုကသူ့လီးကိုအသေအချာကိုင်ပြီးအပေါက်ကိုစမ်းတဝါးဝါးတေ့နေပြန်၏။မိချောသိပ်စိတ်မရှည်ချင်တော့ပေ။‘‘ကျွတ်..ဒီမှာ..ဒီမှာ..ကဲတွေ့ပြီလား’’စောက်ပတ်ဝနှင့်လီးထိပ်ကပုလင်းဝနှင့်အစို့လိုဖိကပ်မိသွားသည်။သည်မှာမိချောမျက်တောင်လေးမှေးစင်းသွားသည်အထိအီစိမ့်ချိုမြိန်သောအထိအတွေ့။‘‘ဘွတ်…ဘွတ်’’‘‘အား…ဝင်သွားပြီ..အီး..ရှီးကျွတ်ကျွတ်’’လီးထိပ်ကဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်ကျွံဝင်သွားသည်။မိချော၏ဖင်ကြီးနောက်သို့တွန့်ကနဲရွှေ့သွားသည်။အစ်ကို့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကမိချောတင်ပါးနှစ်လုံးကိုဖနောင့်နှင့်ဖိကပ်ဆွဲထားလိုက်ရာဖင်ကြီးမှာရွှေ့မရတော့ပေ။

‘‘ဘွတ်…ဘွတ်..ဘွတ်ြွပတ်’’‘‘အို..အ..အိုး..အ..အ..ဟာ့..အား..ကျွတ်’’ဘွတ်ကနဲလီးထိပ်ဝင်သွားသည်နှင့်အရည်စိုစပြုနေသောမိချော၏စောက်ခေါင်းထဲမှ‘‘ဘွပ်’’ကနဲအန်ထွက်လာပြီး‘‘ြွပတ်’’ကနဲဟူသောအသံနှင်အတူနွေးအိသောအရည်ချွဲချွဲများလျှံထွက်ခြင်းကိုသိရှိခံစားလိုက်ရလေသည်။အသစ်ချပ်ချွတ်ပါကင်မဖွင့်ရသေးသောမိချော၏စောက်ပတ်ကလေးမှာတင်းကနဲကြပ်စည်းခံရသလိုပင်ဖြစ်သွားရ၏။အတွင်းပိုင်းစောက်ခေါင်းထဲမှအလိုးခံရခြင်းအရသာ၏ကောင်းမွန်ခြင်းကြည်နူးခြင်းကိုလီးထိပ်ကြီးမှလက်ခံရရှိလိုက်လေသည်။‘‘ဘွတ်…ဘွတ်..စွတ်..ြွပတ်’’ထွန်းဇော်နှစ်ချက်ဆင့်၍ခပ်ဖိဖိလေးဆောင့်ပေးလိုက်၏။လီးထိပ်မှနင့်ကနဲနေအောင်တစ်စုံတစ်ခုနှင့်ဆောင့်မိ၏။

‘‘အ..အစ်ကို..’’မိချောအသက်ရှုရပ်သွားသည်။မျက်လုံးထဲပြာကနဲဝင်းကနဲဖြစ်သွား၏။ကြားဖူးနားဝဖြင့်စဉ်းစားမိသည်။‘‘အပျိုမှေး..ပေါက်သွားတာ’’ဟုတ်လား..မဟုတ်လားမသိ၊နှစ်ဦးသားအတည်ပြုသလိုဆက်လိုးကြသည်။ထွန်းဇော်ယောကျ်ားလေးစိတ်ထဲ၌ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမဖိုက်ရသေးသောစောက်ဖုတ်လေးကိုလှပသောဘီယာဘူးအသစ်ကလေးဖောက်လိုက်ရသလိုကျေနပ်သွား၏။မိချောကလည်းဒါကိုတော့လေ့လာဘူးသည်။အပေါက်သစ်ကိုမှချစ်တတ်ကြသောယောက်ျားလေးတွေ၏ညာဉ်ကိုသိထား၏။ထို့ကြောင့်လည်းဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊မဟုတ်သည်ဖြစ်စေအပျိုမှေးပေါက်သွားပြီဟုသံယောင်ထည့်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ဤအသံကြားမှထွန်းဇော်အားထည့်ပြီးကြုံးတော့သည်။

‘‘ဘွတ်…ဘွတ်..ဖွတ်..ဖတ်’’‘‘အင့်..အင့်..အင့်..အ..အား..ဟ..လားလား’’မိရွှေချောတစ်ယောက်ကိုယ့်အတတ်နှင့်ကိုယ်စူးပြီ၊နင့်နေအောင်ခံရသည့်ပေါင်နှစ်ဖက်ကကားပြီးအပေါ်သို့ဖြဲထောင်ထားရာဆီးခုံကမောက်တင်းလျက်ခပ်မို့မို့လေးကော့တင်ပေးသလိုဖြစ်၏။ကုတင်မဟုတ်၊ကြမ်းမဟုတ်။ကတ္တရာလမ်းမာမာမှာထင်တိုင်းဆောင့်နိုင်၏။(မြေကြီး၌ဖိုက်ရသောအရသာနှင့်တောင်ဆုပ်ခန့်ထူသောဖဲမွေ့ယာပေါ်၌ဖိုက်ရသောအရသာမှာအပျော့အမာခံအားဆောင့်အားကွာလွန်းလှသည်။အောက်ခံကမာနေလျှင်တင်ပါးအသားဆိုင်တို့၏ရုန်းကန်ပြန်ကြွပေးမှုအရသာကိုပိုပြီးထိထိမိမိခံစားသိရှိနိုင်၏…စကားချပ်။)ယခုမိချောနင့်နေအောင်အလိုးခံရသည်။စောက်ပတ်ထဲမှကျင်တက်သွားအောင်ထိသည်။

ဆောင့်ချက်တိုင်းကအားပါ၏။ကြီးမားလှသောဖင်သားကြီးများသာမရှိပါကအရိုးတွေအမှုန့်ဖြစ်ကုန်မလားဟုမဆိုနိုင်ချေ။‘‘အစ်ကိုကအဆုံးထိဆောင့်တာပဲ..တခါထဲ..အင့်’’‘‘နာလို့လားဟင်’’‘‘နာတာပေါ့အသက်အောင့်ထားရတာ..အသက်ရှုဖို့တောင်အချိန်မရတော့ဘူး..အားကြီးကြမ်းတာပဲ’’ငိုသံလိုလိုဒေါသသံလိုလိုပြောလိုက်သောမိချောစကားကြောင့်ထွန်းဇော်အကြမ်းဆုံးသောဆောင့်အားမှကပ်ညောင့်လိုးနည်းသို့ပြောင်းလိုက်လေသည်။‘‘ဘွတ်…ဘွတ်..စွတ်..ဘွတ်..စွတ်’’‘‘အင့်..အင့်..အဲ့..အဲဒါကတော်သေးတယ်တခါတည်းများအသက်ရှုလို့ကိုမရဘူး’’‘‘ြွပတ်..ဘွတ်…ဘွတ်..’’

‘‘ဟ..အ..အိုး..အိုး..အဆုံးချည်းဝင်တာပဲကွယ်’’လီးမွှေးကြမ်းကြမ်းကြီးများကမိချောရဲ့စောက်မွှေးအုံလေးကိုခပ်ဖိဖိလေးဖိကြိတ်ပြီးညောင့်နေသည်။ဗြိကနဲဗြိကနဲအမွှေးချင်းဖိကြိတ်သံကတစ်ခါတစ်လေခပ်ကျယ်ကျယ်လေးထွက်ထွက်လာတတ်လေ၏။‘‘အ..အစ်ကိုအရမ်းအဆောင့်သန်တယ်..ကျွတ်..ကျွတ်..’’‘‘ဆောင့်တာမိချောမကြိုက်ဘူးလားဟင်’’‘‘ဆီးခုံနာတယ်ဘာမှန်းလည်းမသိဘူး၊အရသာမှမရှိတာစွတ်ညောင့်နေတာပဲမုန်းတယ်’’ပါးစပ်ကလေးရဲရဲဖြင့်နှစ်ကိုယ်ကြားတိုးတိုးလေးပြောနေသောမိချောအသံကလေသံလေးမျှသာဖြစ်၏။‘‘အစ်ကိုလီးကြီးကိုအားရရဲ့လားဟင်’’‘‘ဟာအစ်ကိုကလည်း…သွားမသိဘူး’’‘‘ခံလို့ကောင်းရဲ့လားလို့မေးတာပါ’’

‘‘ဟိဟိတော်ကွာမမေးနဲ့ရှက်တယ်’’‘‘အ..အင့်..ဟင့်..အင့်..အင့်..အားကျွတ်ကျွတ်’’စောက်ပတ်ထဲလီးဝင်နေစဉ်နို့အစို့ခံရသောအရသာမှာမိန်းခလေးတစ်ဦးအတွက်အမြင့်ဆုံးခံစားမှုပင်ဖြစ်သတည်း။‘‘ရှီး..အား..ကျွတ်..ကျွတ်..အီး..အား..အစ်ကို..ဖယ်..ဖယ်တော့..’’‘‘ဟာဘာလို့ဖယ်ရမှာလဲ..ြွပတ်..ြွပတ်’’‘‘အာ..ဒီမှာထွက်..ထွက်ကုန်တော့မယ်ဖယ်ပါဆို’’‘‘ထွက်..ထွက်..ြွပတ်..ြွပတ်’’‘‘ဟင့်အင်း..အားဒုက်ခပါပဲ..ရှီး..ြွပတ်..ြွပတ်..ဘွတ်’’အား..အား..အား..မိချောအသံအနည်းငယ်ကျယ်သွားသည်။ဘတ်စ်ကားဆီမှလူသံသဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရသည်။‘‘သိပ်မအော်နဲ့လေလူတွေကြားကုန်လိမ့်မယ်’’

‘‘အိုကြားကြားမတတ်နိုင်ဘူး..အားအား’’ကောင်မလေးစွတ်အော်နေပြန်သည်။‘‘ဖြင်း’’ကနဲရှိန်းတက်သွားရသောခံစားမှုနှင့်အတူလီးထိပ်မှအားရပြည့်ဝသောခံစားမှုသုတ်ရည်များဇိကနဲဇိကနဲမိချောလေး၏စောက်ခေါင်းအဆုံး၌စိမ်ထားရင်းပန်းထည့်ပစ်လိုက်တော့သည်။မိချော၏စောက်ပတ်လေးထဲနွေးကနဲနွေးကနဲခံစားလိုက်ရပြီးနှစ်ယောက်သားအသားချင်းဖိကပ်ပူထားရင်းရွစိရွစိဖြင့်အရှိန်မသေသေးသလိုကပ်ဆောင့်ရင်းညောင့်ရင်းကာမအရသာကိုအပြည့်အဝခံစားလိုက်ကြရလေသည်။လူသူကင်းမဲ့သောဟိုင်းဝေးလမ်းမကြီးပေါ်မှအပျိုစင်မလေး၏သွေးကွက်လေးကိုတော့ဖြင့်မည်သူမျှရေးကြီးခွင်ကျယ်သတိထားမိကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပါချေ၊xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx‘‘မိချောကို…ကိုမေ့လိုက်ပါနော်’

’ပိုက်ဆံအိတ်လေးလာယူရင်းကားပေါ်ကအဆင်း၌မိချောကပ်ပြောသည်။ထွန်းဇော်လှိုက်ကျင်သောခံစားမှုကိုခံစားရသည်။‘‘မိချောတို့ရွာကိုပြောပြခဲ့ဦးလေ..’’‘‘အို..အပိုတွေ’’မိချောမျက်နှာထားတင်းတင်းလေးဖြင့်တစ်ချက်ဟောက်ပြီးဆင်းသွားသည်။ကားလမ်းဘေးရှိဖုံထနေသောလှည်းလမ်းမအထိနောက်မှကြည့်ပြီးတန်းပြေးသွားသည်။‘‘မောင်း..ဆရာရေ့မောင်း’’‘‘မမောင်းသေးဘူးလားကွာ’’‘‘အမ်..ရောဂါကျွမ်းနေပြီ’’‘‘ဇော်ကြီးမောင်းကွာ’’‘‘…..’’‘‘ကျွန်တော်မောင်းလို့မရတော့ဘူးကိုစံလှ’’ငိုသံပါကြီးနှင့်ပြောလိုက်သောထွန်းဇော်ကိုစံလှသက်ပြင်းချရင်းကြည့်သည်။‘‘ခက်ပြီကဲဖယ်ငါပဲမောင်းမယ်’

’စပယ်ယာစံလှဒရိုင်ဘာထိုင်ခုံ၌ဝင်ထိုင်ပြီးမောင်း၏။ရေးရေးပျပျမိချော၏သဏ္ဍန်လေးကိုထွန်းဇော်လွမ်းဆွတ်ကြေကွဲစွာနောက်ဆုံးငေးနေမိခဲ့သည်။ကားသည်အိုးသည်ကုန်းကိုကျော်လပြီးဖြစ်သည်။ခရီးသည်တစ်ယောက်မျှမကျန်တော့။‘‘ငါငယ်ငယ်ကအခုသွင်ရုံမှာရုပ်ရှင်စပြီးကြည့်ဘူးတယ်၊နောက်နှစ်နှစ်လောက်အထိသွင်ရုံမှာပဲကြည့်တယ်၊သွင်ရုံကိုပဲကြိုက်တယ်၊နောက်လည်လာတော့ပပဝင်းရုံကြည့်တယ်၊သွင်ရုံကိုမသွားတော့ဘူး၊နောက်သမ္မတမှာပဲကြည့်တယ်၊ဘယ်ရုံမှမသွားဘူး။အခုရန်ကုန်တစ်မြို့လုံးကိုငါကြည့်တယ်၊ရုံမရွေးတော့ဘူး၊ဘယ်ရုံဖြစ်ဖြစ်ကြည့်တယ်၊မိန်းမလဲဒီလိုပါပဲဇော်ကြီး၊သာတာမတွေ့သေးတော့..ဟင်းဟင်း’’ကားကိုမောင်းရင်းကစံလှလူလည်ကျနေ၏။ထွန်းဇော်အံကိုကြိတ်ထားသည်။

မချစ်ဘူးသောအသည်း၌..အပြစ်အနာအဆာကင်းသောအသည်းသန့်သန့်လေးပေါ်၌အမာရွတ်ထင်စေသောအချစ်ငရဲမီးကိုသွန်းလောင်းချပေးသွားသောအဆိပ်ပန်းမလေးမရွှေချော..ပြန်လည်ဆုံစည်းခဲ့သည်ရှိသော်…..။xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx‘‘ဟေ့ကောင်ထွန်းဇော်ငါဒီမှာကွ’’‘‘လခွေးမှပဲမင်းကလပ်စ်ကလည်းမပြီးသေးဘဲနဲ့’’မျက်မှန်ထူထူနှင့်အင်းတီခေါ်တရုပ်ကထွန်းဇော်ဘေးဝင်ထိုင်သည်။အင်းတီနှင့်အတူအတန်းတူကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သောစာဂျပိုးလေးခင်မောင်ထွန်းလည်းပါလာသည်။‘‘မင်းတို့ကဘာလို့ငါ့ကိုရှာနေရတာတုန်းဆိုစမ်းပါဦး’’’’ကား..ကားကိစ္စပြောချင်လို့..’’‘‘ငှားမလို့လား’’‘‘ငှားမလို့ပေါ့ကွ..ဝယ်နိုင်မှတော့မင်းဆီလာမလား’’

‘‘အင်းပြောလေဘယ်သွားမှာလဲ’’‘‘ဘယ်မှမသွားဘူးအိမ်ပြန်မှာ’’‘‘ကြိုပို့လုပ်ရမှာလား’’‘‘ဒါပေါ့..တို့လေးယောက်တည်း’’‘‘လေးယောက်ကမင်းရယ်..ခင်မောင်ထွေးရယ်..’’‘‘ငြိမ်းငြိမ်းနဲ့စတယ်လာကောကွ’’စတယ်လာကဂွမ်းလေးလိုဖြူနုသည်။ကျောက်သားလေးနယ်မွတ်ညက်သည်။သလင်းကျောက်လေးနှယ်ကြည်လဲ့နေသည်။အဝေးမှကြည့်ရုံမျှဖြင့်ထင်းကနဲပေါ်လွင်နေသည်။သို့သော်၂၀ရာစုကိုကျော်လွန်ပြီး၂၅ရာစုဆီသို့ခြေလှမ်းကျွံထွက်နေအောင်ရှေ့မှပြေးနေသူလေးပင်တည်း။‘‘ကိုင်းမနက်ဖြန်ကစပြီးကြိုပို့နော်’’‘‘အချစ်ကြိုပို့ကျောင်းကားလို့ရေးထားရမှာပေါ့နော်’’‘‘မင့်မအေ..အချစ်ကြိုပို့လား’’ခင်မောင်ထွေးကရုတ်တရက်ရယ်လိုက်ပြီးမှသူ့အစ်မပါကြောင်းသတိရသွားပြီးထွန်းဇော်ကိုမကျေမနပ်ကြည့်ကာထွက်သွားလေတော့သည်။

‘‘ကားပေါ်ကကိုဇော်ကြီးရည်းစားလားဟင်’’‘‘ဟာဟိတ်ကြားသွားပါဦးမယ်ဓါတ်ဆီပေးစမ်းပါ’’‘‘ချောလိုက်တာနော်ကိုဇော်ကြီးမိတ်ဆက်ပေးပါလား’’‘‘အရေးမပါတာရီနွယ်ရာလုပ်..လုပ်စမ်းပါအာပလာတွေပါ၊ငါ့ကားငှားစီးတာပဲကြည့်လေဟင်းဟင်း’’ရီနွယ်ဂါလံခွက်ကြီးကိုင်ပြီးစတယ်လာကိုငေးနေမိ၏။‘‘ခလုတ်တိုက်ပြီးဂန့်နေဦးမယ်အောက်ကြည့်’’စတယ်လာနှင့်စာလျှင်ရီနွယ့်၏အလှကမှအကြည့်ခံနေသေး၏။စတယ်လာ့အလှကသစ်လွင်တောက်ပသောအလှဟုတော့ဆိုနိုင်ပေသည်။ငြိမ်းငြိမ်းဆိုသောခင်မောင်ထွေးအစ်မကအနည်းငယ်ရင့်ကျက်သယောင်ရှိသည်။ပြာလွင်သောမျက်လုံးလေးများကထာဝစဉ်ရှက်ရွံ့စွာငုတ်လျှိုးနေတတ်သည်။ထွန်းဇော်သတိထားမိသည်။

အင်းနှင်းဆီနဲ့ခရေလိုအလှမျိုး…။အင်းတီနှင့်ခင်မောင်ထွေးဂျီကျနေသဖြင့်ဓါတ်ဆီပင်ဝယ်မထည့်ခဲ့ရပဲရီနွယ်တို့ဆိုင်ရောက်မှဝယ်ထည့်ရသည်။အမေဝိုင်းကစူးစမ်းသောမျက်လုံးများနှင့်ထွန်းဇော်ကိုကြည့်သည်။သည်အကြည့်ကိုလည်းထွန်းဇော်နားလည်နေသည်။ထို့ကြောင့်အရှက်ပြေဟက်ကနဲရယ်ရင်း..။‘‘ကျောင်းကားဖြစ်နေပြန်ပြီအမေဝိုင်းရေ’’အမေဝိုင်းကမဲ့ပြီးခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။‘‘ဟေ့ကောင်လုပ်ဟမြန်မြန်’’‘‘လာပါပြီကွမင်းတို့ကလည်းခုမှခုနှစ်နာရီခွဲသေးတာ’’ခင်မောင်ထွေးပေါ်တာကတ်ဦးခေါင်းမှလှမ်း၍အော်၏။ထွန်းဇော်ရီနွယ့်လက်ထဲမှဂါလံခွက်ကိုယူပြီးဆီထည့်သည်။‘‘အင်ဂျင်ဝိုင်မရောတော့ဘူးလားကိုဇော်’’‘‘ရှိသေးတယ်ဟတစ်ပုလင်းဒီမှာ’

’ဒရိုင်ဘာနောက်ခုံမှအင်ဂျင်ဝိုင်ပုလင်းကိုဓါတ်ဆီတိုင်ကီထဲရောပေးလိုက်သည်။‘‘ဓါတ်ဆီနဲ့ရောထည့်ရလားဟင်’’အံ့သြဟန်ဖြင့်စတယ်လာကမေးသည်။‘‘ဟမ်းဘီး၊ဒိုင်ဟာ့စုနဲ့ပေါ်တာကတ်ကအင်ဂျင်ဝိုင်နဲ့ဓါတ်ဆီရောကျွေးရတာချည်းပဲလေ’’‘‘အော်ခုမှသိတာ’’စတယ်လာနှင့်စကားပြောဖြစ်သွားသည်။ရီနွယ်ကဘာမှန်းမသိထွန်းဇော်လက်ထဲမှဂါလံခွက်ကိုဆတ်ကနဲဆောင့်ယူပြီးဆောင့်..ဆောင့်နှင့်ထွက်သွားလေ၏။‘‘အဟီးကိုဇော်ကြီးသူကဒီဆိုင်ကလား’’ခင်မောင်ထွေးကစပ်ဖြဲဖြဲမျက်နှာပေးဖြင့်မေးလိုက်သည်။‘‘အင်းဓါတ်ဆီရောင်းတဲ့အမေဝိုင်းသမီးလေ’’‘‘မှည့်တယ်နော်ဟဲဟဲဟဲ’’အင်းတီကကားနောက်ခန်းမှလှမ်းအော်သည်။‘‘ဟိတ်ကောင်နှာဘူးစွတ်ပြောမနေနဲ့ကိုဇော်ကြီးပစ္စည်းဖြစ်နေရင်မျက်နှာပူစရာကြီး’’

‘‘ဟာကွာ..’’‘‘ညနေကိုမာလာဘက်ခဏသွားကြမယ်နော်’’‘‘ရတယ်လေကလပ်စ်ပြီးမှမဟုတ်လား’’‘‘အင်းပေါ့..ငြိမ်းသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ချိန်းထားလို့’’အင်းတီကိုသာမန်လေသံနှင့်ပြောနေသော်လည်းစတယ်လာကတစ်စုံတစ်ရာနောက်ပြောင်ရန်ပါးစပ်ပြင်နေသည်။‘‘ဗျို့ကားဆရာညနေချိန်းထားတာရှိတယ်နော်မမေ့နဲ့’’‘‘ဘာလဲဘာပြောတာလဲ’’ကားစက်သံနှင့်မရှင်းသောဇော်ကြီးကလှည့်မေး၏။စတယ်လာခွက်ထိုးခွက်လန်လေးရယ်နေသည်။‘‘အင်း..ဒါ..ဒါရယ်စရာလားဟဲ့’’အင်းတီကမျက်နှာထိမျက်နှာထားအပြောကြောင့်စတယ်လာ့မျက်နှာဘရိတ်ဆောင့်နင်းခြင်းခံလိုက်ရသောတိုယိုတာကားနှယ်ခေါင်းလေးငုံ့ပြီးအရယ်ရပ်သွား၏။‘‘ဒီညစတိတ်ရှိုးလက်မှတ်ရလာတယ်ဟေ့’’

‘‘ဟယ်ပြစမ်း’’‘‘အိုဘယ်မလဲ..သုံးစောင်တည်း’’စတယ်လာကစိတ်ပျက်သလိုညည်း၏။‘‘စတယ်လာတို့သွားကြပါငြိမ်းကအိပ်ရေးပျက်သိပ်မခံနိုင်ဘူး’’ငြိမ်းငြိမ်းကလက်မှတ်သုံးစောင်ကိုတစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးပြောသည်။‘‘ဟယ်..အယ်..မဟုတ်တာဒါဆိုအဟီး..ငါတို့ပဲသွားရမှာပေါ့’’စတယ်လာ့စကားကြောင့်ခင်မောင်ထွေးခမျာမှာပျာပျာသလဲဖြစ်သွားရ၏။ထိုစဉ်ပါဝါမျက်မှန်လေးဖြင့်သွယ်လျဖြူနွဲ့သောကျောင်းသူတစ်ဦးကင်တင်းထဲသို့ဝင်လာရင်းငြိမ်းငြိမ်းကိုပြုံးပြ၏။‘‘ဟောဖြူရောက်လာပြီလာထိုင်’’ဖြူဆိုသောပါဝါမျက်မှန်နှင့်မိန်းကလေးကတွေ့နေကျအင်းတီနှင့်ခင်မောင်ထွေးကိုပြုံးပြရင်းအကြည့်ကထွန်းဇောဆီရောက်သွားသည်။ထွန်းဇော်ကသောက်လက်စထောပတ်တစ်ဇွန်းကိုပါးစပ်ထဲထိုးသွင်းရင်းခပ်ရေးရေးပြုံးပြဖြစ်သည်။

‘‘သူကကိုထွန်းဇော်တဲ့..တို့အဖွဲ့ထဲကပဲ’’‘‘ဟုတ်လားဒါဆိုအီကိုအဖွဲ့ကြီးစုမိတာပေါ့’’စတယ်လာတစ်ယောက်ငြိမ်းငြိမ်းနှင့်ဖြူတို့ကြား၌ထွန်းဇော်မျက်နှာငယ်စွာကျန်ရစ်သည်ကိုလှည့်၍မျှပင်မကြည့်တော့ချေ။xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx‘‘ဟင်စတယ်လာမကြည့်ဘူးလား’’ဖြူကပါငြိမ်းငြိမ်းတို့နှင့်အတူလိုက်မည်ဖြစ်လာသဖြင့်အစီအစဉ်ကပြောင်းသွားပြီးစတယ်လာ၊ငြိမ်းငြိမ်းနှင့်ဖြူတို့သုံးယောက်သားစတိတ်ရှိုးကြည့်ဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။..ထွန်းဇော်ကကားပေါ်မှာပဲထိုင်စောင့်ပြီးတယောက်ထဲပျင်းပျင်းနှင့်ကျန်ခဲ့စဉ်စတယ်လာကပြန်ရောက်လာသည်။‘‘ငြိမ်းပျောက်သွားလို့ကိုဇော့်ကားဆီလာကြည့်တာ’’‘‘အပေါ့အပါးသွားတာနေမှာပါကားဆီပြန်မလာပါဘူး’

’စတယ်လာကဘလောက်စ်အင်္ကျီလည်ဟိုက်လေးထဲမှဝင်းဝါနေသောရင်ညွန့်လေးပြူထွက်လာသည်အထိကုန်းလိုက်ရင်းဟန်လုပ်ပြီးရယ်သည်။‘‘ဟင်း..ဟင်းယုံပါတယ်နော်ဒီကငြိမ်းကိုလာရှာတာပါ၊စတယ်လာကိုဇော့်ကိုစစ်ဆေးနေတာမဟုတ်ရပါဘူးနော်..’’ကားရှေ့ခန်းလေးသည်ကြပ်တီးကြပ်တောင်းနိုင်လှသည်။မှောင်ရိပ်ကျသောကားခေါင်းအတွင်းသို့စတယ်လာရဲတင်းစွာစွေ့ကနဲဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ကားလေးငြိမ့်ကနဲတုန်သွား၏။‘‘ကို..ဇော်’’လေသံအုပ်အုပ်ဖြင့်ခေါ်သည်။‘‘ဘာလဲ…စတယ်လာ’’‘‘ကျောင်းမှာစတယ်လာကိုလိုက်နေတဲ့ဘဲလေအခုလိုက်လာတယ်၊စတယ်လာကအုံနာရှိတယ်လို့ပြောထားတာမယုံဘူးဟိုမှာလာကြည့်နေပြီဒီဘက်တိုးနော်ခဏ’’ထွန်းဇော်ရင်ခုန်ချိန်မရလိုက်…..

အိပ်ပျော်နေစဉ်မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလားကယောင်ကတမ်းဖြင့်အတင်းဖိကပ်လာသောစတယ်လာနှုတ်ခမ်းနွေးနွေးကိုယောင်ယမ်းပြီးစုပ်လိုက်ရသည်။နှုတ်ခမ်းနီနံ့သင်းသင်းချိုမြသွားသည်။ကားဘေးမနီးမဝေးမှအကဲခတ်ဟန်ဆံရှည်ကိုယ်တော်လေးနှစ်ယောက်ကိုထွန်းဇော်တွေ့နေရသည်။‘‘အင်း..အွန်း..ြွပတ်..ြွပတ်..စွပ်..အွန်း..ြွပတ်’’စတယ်လာကထွန်းဇော်နှုတ်ခမ်းကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးစုပ်ယူသည်။ထွန်းဇော်ထောင်းကနဲဒိုင်းကနဲလေ..ဘာတွေဖြစ်ကုန်သည်မသိတော့။..ဟန်ဆောင်အနမ်းဟုဆိုသောစတယ်လာ့အနမ်းကအသက်ပါလာသည်။တဒင်္ဂမဟုတ်တော့ချေ၊‘‘အွန်း..ဟင်း..အွန်း..အင်း..ြွပတ်..စွပ်..’’နွေးအိနူးညံ့သောရင်သားနှစ်မွှာကထွန်းဇော်၏ရင်ဘတ်ကြီးကိုတင်းတင်းကြီးဖိကပ်မိသည်။လှိမ့်လူးသည်။

ဤအထိအတွေ့ကြောင့်တာဝါကရိန်းမောင်းတံကြီးကတဖြေးဖြေးထောင်ထလာသည်။သူ့ကိုဟန်ဆောင်နေတာပါလို့ရှင်းပြလို့ရမှာမဟုတ်ဘူး။အိုး…စတယ်လာ..မင်းလက်နွေးနွေးလေးကယုယုယယကိုင်ဆွပေးနေတာကောဟန်ဆောင်တာပဲလားကွယ်….။ထွန်းဇော်ချောင်ပိတ်မိနေသောလက်ဝှေ့သမားလိုရုတ်တရက်ဘာပြန်လုပ်ရမှန်းမသိအောင်ဖြစ်နေရသည်။လမ်းပေါ်မှကိုယ်တော်ကသောက်လက်စစီးကရက်ကိုမြေကြီးပေါ်ချပြီးဟပ်ဖ်ရှုးဖိနပ်ဖြင့်ဖိချေနင်းသတ်ပြီးချာကနဲလှည့်ထွက်သွားတော့သည်။‘‘သွား..သွားကြပြီစတယ်လာ’’စတယ်လာ့ကိုယ်သင်းနံ့မွှေးမွှေးလေးကနှာခေါင်းထက်မှာထင်ကျန်ရစ်နေဆဲပါလေ…။‘‘ဟင်း..’’စတယ်လာကရှည်လျားလှသောသက်ပြင်းလေးကိုခိုးရှိုက်ရင်း‘‘မောသွားတာပဲ’’ဟုတိုးတိုးလေးပြော၏။

ခနျဓာကိုယျခငြျးကပးကပျထားဆဲရှိသညျ။စတယျလာ့နားရှကျကလေးတဈဖကျကထှနျးဇောျရငျဘတျ၌ကပျဖိထားရာကယြျလောငျသောထှနျးဇောျ၏နှလုံးခုနျသံပွငျးပွငျးကိုကွားနရေသညျ။‘‘ဒိတျ..ဒိတျ..ဒိတျ..ဒိတျ’’‘‘ကိုဇော့ျရငျတှအေရမျးခုနျနတေယျ’’‘‘ဟုတျတယျအားကွီးယုံပါဘူးနောျ’’‘‘တကယျပါဒီလိုမှှေးအီတဲ့အနမျးမြိုးတဈခါမှမခံစားဘူးသေးဘူး၊ပွီးတော့ခုလိုအကိုငျလညျးမခံဘူးသေးဘူး’’‘‘အယျ..ယုတျမာတာကွည့ျ’’စတယျလာလကျသီးဆုပျကလေးမြားဖွင့ျထှနျးဇောျရငျဘတျကယြျကွီးကိုခပျဖှဖှထုရငျးရှကျရှံ့စှာပွောသညျ။စတယျလာ့ရငျ၌ကွညျနူးနှေးထှေးနေ၏။ထှနျးဇောျလကျကစတယျလာ့ပေါငျလုံးလုံးလေးကိုဖှဖှလေးပှတျရငျးပေါငျရငျးသို့ရှေ့လြားလာနသေညျ။တရုပျမလေးစတယျလာကသညျလကျဘယျကိုဦးတညျနသေညျဆိုသညျကိုသိသညျ။

မတားမြစ်ရက်..ထွန်းဇော်လက်ခုံပေါ်မှလက်ကလေးတစ်ဖက်ကိုခပ်သာသာလေးအုပ်ကိုင်လိုက်ရင်းမှေးလိုက်သွားမိသည်။‘‘ဟ..အား..အဲလိုမလုပ်နဲ့ကွယ်’’ကားလေးသိမ့်ကနဲငြိမ့်ကနဲခါရမ်းသွား၏။ဒရိုင်ဘာခန်းနောက်ကြည့်မှန်တွင်ချိပ်ဆွဲထားသောစံပယ်ပန်းအတွဲလေးကရမ်းခါသွားသည်။‘‘ရှီး..အ..အ..ယ..ယ..ယားတယ်..ဆို’’ထွန်းဇော်နူးညံ့သောစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးကိုအပီအပြင်ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်။လက်ဖဝါး၌၎င်းင်းလက်ချောင်းများဆီမှလည်းကောင်းအလွန်နူးညံ့သောဝါဂွမ်းအထိအတွေ့ကဲ့သို့မွတ်မွတ်စင်စင်အထိအတွေ့ကဲ့သို့ထွန်းဇော်ခံစားရသည်။တသိမ့်သိမ့်လှုပ်ခါတုန်ရီနေသောရင်အစုံကဆူလှိုက်သောခံစားမှုကိုအပြင်းအထန်ခံစားလိုက်ရသည်။

‘‘ဟေ့အေးကွယ်..သူများမနေတတ်တော့ဘူး’’မသိမသာလေးရှိုက်လှိုက်သောအသံအက်အက်ကလေးကထွန်းဇော်ကိုနှိုးဆွပေးသလိုဖြစ်နေသည်။စတယ်လာ၏ဝင်းဝင်ပပမျက်နှာလေးကထွန်းဇော်ရင်ခွင်တွင်းသို့အတင်းအကြပ်ပူးကပ်တိုးဝင်ရင်းအသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်ခြင်းကိုစတယ်လာသိသည်။ပေါင်နှစ်ခြမ်းကဟပြဲသွားပြီးတင်းမာနေသောထွန်းဇော်ပစ္စည်းကိုအသာအယာကိုင်ပေးမိသည်။စကားတစ်ခွန်းတစ်လေမျှမဆိုမိကြပဲဘာလုပ်ကြမည်ကိုအထိအတွေ့အပွတ်အသပ်အကားအပြဲလေးများကအပြန်အလှန်စကားတွေပြောနေကြပေသည်။ကျဉ်းကျဉ်းကြပ်ကြပ်ကားခေါင်းထဲမှာပင်ထွန်းဇော်ပုဆိုးကိုဆွဲတင်ရင်းဖေါင်းကားအိစိုနေသောစောက်ဖုတ်လေးအဝ၌တေ့လိုက်သည်။

‘‘ဟို့..အို’’စတယျလာနှုတျခမျးလေးစုခြှနျပွီးမကြျဖွူလေးလနျသှားသညျ။စောကျပတျနှုတျခမျးသားလေးနှဈဖကျမဟတဟလေးဖွဲထားသည့ျတိုငျအောငျကှမျးသီးခေါငျးလီးထိပျကွီးကပွူတဈနေ၏။‘‘ဘှတျ..ဖှတျ..စှပျ’’‘‘အို..အား..အမလေး’’ခပျအုပျအုပျဆကျတိုကျထှကျလာသောအသံညှငျးညှငျး…‘‘မဖွဈဘူးထငျတယျ…အ…အရမျးကွပျနတေယျ’’‘‘ဘှတျ..ဘှတျ..ဖှတျ’’‘‘ဟေ့..အေ့..အ..အား’’စတယျလာအဆိပျရှိသောေွှမကိုမှကစားမိခဲ့လပွေီကော။..‘‘အား..မရဘူး..အု..အားဟား..မရ..မရဘူး’’‘‘ဘှတျ..ဘှတျ..ဖှတျ..စှတျ..ွှပတျ..’’‘‘ဘှာ’’ခတျ၍မရသောကစားနညျးတဈမြိုးကိုစတယျလာစိတျလိုလကျရကစားမိခဲ့ခြပွေီ။

စိတ်ကြမ်းသန်မာလှသောထွန်းဇော်ထံမှမြင်းသိုးကြီးနှာမှုတ်သံလိုပြင်းပြသောအသံကိုကြားနေရသည်။ဆီးစပ်မှနာကျင်သောဝေဒနာနှင့်မာတင်းသန်မာလှသောလိင်တန်ကြီးအလိုးအညှောင့်ဝေဒနာတို့ရောြွပန်းကာစတယ်လာထွန်းဇော်ရင်ဘတ်ကိုအတင်းတွန်းကန်ထား၏။သားအိမ်ကိုထိုးဖောက်၍အစာအိမ်အတွင်းသို့ပင်ရောက်သွားလေသလားထင်ရလောက်အောင်ပင်လိင်တန်ကြီးကကြီးမားထွားကြိုင်းလွန်းနေပြန်သည်။ဒူးနှစ်ဖက်ကိုတင်းတင်းဆုပ်ထားသောထွန်းဇော်၏လက်ကြီးများကသန်မာတင်းကြပ်လွန်းနေပြီးဒူးဆစ်ကလေးများဖွေးဖွေးလွလှွှသွေးဆုတ်နေရလေသည်။ထွန်းဇော်အတွက်စန်းပွင့်နေသည်ဟုပင်ဆိုရလေမည်လားစုတ်ဝင်ကိန်းကပဲယခုလထဲများနေသည်လားမသိ..

လှပသောစော်လေးများနှင့်မမျှော်လင့်ပဲဖြုတ်..ဖြုတ်နေရသဖြင့်ထွန်းဇော်အကိုင်အတွယ်တွေညင်သာကျွမ်းကျင်လွန်းနေသည်။အပွတ်အသပ်အနူးအနပ်တွေကလည်းပြောင်မြောက်လွန်းနေပေရာထွန်းဇော်နှင့်ထိလိုက်သောစော်မှန်သမျှပင့်ကူအိမ်၌ငြိမိရသောယင်ကောင်နှယ်ခွာမရရုန်းမရတော့ချေ၊စော်လေးများကလည်းထွန်းဇော်၏ကျန်းမာသန်စွမ်းသောကိုယ်ခန်ဓာကိုယ်ကိုကြည့်ရင်းမသိစိတ်များကဆာလောင်နိုးထနေတတ်ကြပေရာယခုကဲ့သို့မမျှော်လင့်ပဲဖြစ်လာကြသောအခါ…..‘‘အ..အား..ကျွတ်..ကျွတ်..တအားကြပ်တယ်ကိုဇော်ရ..’’‘‘အရမ်းကြပ်လားစတယ်လာဟင်ပြစမ်း’’‘‘အထဲမှာထောက်..ထောက်နေသလိုကြီး…ရှီး..အ’’

‘‘ခဏလေးစတယ်လာ…ခဏလေး’’ထွန်းဇော်ကားဒက်(ရှ်)ဘုတ်ထဲမှလက်သန်းအစွယ်ခန့်ဓါတ်ခဲလေးများနှင့်အသုံးပြုသောလက်နှိပ်ဓါတ်မီးအသေးစားလေးကိုထုတ်ယူကာစတယ်လာ၏စောက်ပတ်နှင့်သူ၏လီးကြီးတိုးလိုးတစ်လစ်ဖြစ်နေခြင်းကိုအနီးကပ်ထိုးကြည့်လေတော့၏။စတယ်လာကဖင်ကိုဓါတ်မီးဖြင့်ထိုးကြည့်ခြင်းကိုခံရသည့်အတွက်ရှက်သွားကာလက်ဖြင့်အုပ်လိုက်လေသည်။စောက်ဖုတ်ကြီးကိုအုပ်မိသော်လည်းလက်ကြားထဲမှတဆင့်စောက်ခေါင်းထဲသို့ဝင်နေသောလီးကြီးကမူသွေးကြောကြီးများထောင်ထနေသည်ကိုတွေ့ရလေသည်။‘‘လက်ဖယ်စမ်းပါစတယ်လာရဲ့’’‘‘အာ..ဟင့်..ဘာလုပ်မလို့လဲ..လို့’’‘‘ကြည့်မလို့လေကွာ’’‘‘ဟေ့အေးမကြည့်နဲ့ကွာ..ကျွတ်..မီးပိတ်လိုက်စမ်းပါ’

’စတယ်လာ၏ကျန်လက်တစ်ဖက်ကဓါတ်မီးလေးကိုလိုက်လုနေပြန်သည်။စတိတ်ရှိုးစင်မြင့်ဆီမှဆူညံနေသောပရိသတ်အသံများကထိုးဖေါက်လွင့်ပျံနေလေသည်။‘‘ပိကျိ..ပိကျိ’’ဟူသောပူဖောင်းသည်အသံကပွဲခင်းအပြင်သို့လွင့်စင်ထွက်လာသည်။ပဒုမ္မာကွင်းနောက်ဖက်ဗံဒါပင်လေးများအောက်စီတန်းရပ်ထားသောကားများထဲမှပေါ်တာကတ်အနီရောင်ကားလေးရှေ့ခန်းမှတစ်ခါတစ်ရံမီးလင်းလက်သွားသည်ကိုတွေ့နေရပါသည်။လက်ဝါးလေးဖြင့်အုပ်ထားသောစတယ်လာ့လက်ကြားထဲမှစောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့တနင့်တပိုးလိုးဝင်နေသောလိင်တန်ကြီးဒဏ်ကြောင့်တရုပ်မလေး၏စောက်ဖုတ်မှာသွေးရောင်လွမှ်းကာစောက်ဖုတ်တပြင်လုံးရဲရဲနီနေရှာ၏။

နီကျင်သောစောက်မွှေးလေးများကလိမ်ကွေးကာဘုတ်စုလေးအုံလိုက်ပေါက်နေရာထွန်းဇော်၏လက်တစ်ဖက်ကစောက်မွှေးလေးများကိုဖွဖွရွရွပွတ်သပ်ဆွဲယူလိုက်မိလေရာစတယ်လာ၏လက်ကလေးများမှာတဆတ်ဆတ်လေးတုန်ကာစောက်ဖုတ်ကြီးကိုအုပ်ကိုင်ထားရာမှမသိမသာလေးဘေးဖယ်သွားရပြန်လေ၏။‘‘မီးမထိုးနဲ့ဆို..အို့..’’ဘယ်လိုမှန်းလဲမသိဘူးဒါကလမ်းဘေးကားခေါင်းထဲမှာ..စောက်ပတ်ကိုစိတ်တိုင်းကျဖြဲကြည့်နေရမည့်နေရာမဟုတ်..စိတ်ဆိုးမိသည်။ရှက်သည်ဒေါသလည်းဖြစ်မိ၏။သည်အထဲတစ်တစ်ဆို့ဆို့ကြီးခံစားနေရသောလီးဒါဏ်ကတစ်ကိုယ်လုံးရှိသွေးကြောများထဲသို့အဆိပ်ရည်များထိုးသွင်းနေသလားထင်မှတ်မှားရလောက်အောင်တဖျင်းဖျင်းခံစားရသည်။

နားရွက်တွေပူထူလာသည်။နားထင်တွေတင်းပြီးတဒိတ်ဒိတ်သွေးတိုးသံကိုပင်နားကပြန်ကြားနေရသည်။‘‘ဘွတ်..ြွပတ်..စွပ်..ဒုတ်’’‘‘ဟာ့..အ’’စတယ်လာ၏လက်ကလေးကိုရုတ်တရက်ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။သွေးရောင်လွမှ်းနေသောတရုပ်မလေး၏အစိလေးကတင်းထောင်ကာ…ထိတ်ကနဲ…ထိတ်ကနဲလီးကြီး၏တင်းကြပ်သောဒါဏ်ကိုတင်းခံနေသည်။လီးထိပ်မှအရေပြားအချို့ကစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းပြင်၌တွန့်ပြီးကျန်ရစ်နေသည်။ထိုအရေပြားတွန့်တွန့်ကြီးများကြားမှဖေါင်းကားနေသောသွေးကြောကြီးမျာကစောက်ပတ်ထဲသို့မဝင်..အပြင်၌တစ်ဆို့နေခြင်းဖြစ်သည်။ထွန်းဇော်စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကိုအပေါ်တက်ခွထိုင်လိုက်ပြီးလက်ညိုးနှင့်လက်မနှစ်ချောင်းခွ၍ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

တခဏလေးအဖြဲ၌အဆီနှင့်အသားဝင်းဝင်းနီရဲအာပြဲသွားသောစောက်ဖုတ်ထဲသို့လီးကိုအရင်းကပ်သည်အထိခပ်ဆတ်ဆတ်လေးဆောင့်သွင်းပေးလိုက်ရာ‘‘ဇွတ်’’ကနဲလီးရှေ့ပိုင်းဝင်သွားပြီးနောက်‘‘ြွဗတ်’’ကနဲလီးအရေခွံအပြုံလိုက်ပါဝင်သွားလေရာ‘‘စွတ်’’ဟူသောအသံနှင့်အတူစောက်ပတ်ထဲမှအရေများလျှံထွက်လာလေ၏။အရင်းသို့ရောက်သည်နှင့်လီးထိပ်ကသားအိမ်၏မာမာလုံးလုံး(ဘာမှန်းတော့မသိပါ)နှင့်တွေ့ကာ‘‘ဒုတ်’’ကနဲကျင်တက်သွားရလေသည်။စတယ်လာ‘‘ဟာ…အ’’ဟာလန့်အော်ရင်းထွန်းဇော်ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုယောင်ပြီးတွန်းလိုက်သည်။သို့သော်..

‘‘ဘွတ်..ကျိ..ဘွတ်..ကျိ..ကျိ..ဘွတ်..ကျိ..ဘွတ်’’‘‘ဘွတ်’’ကနဲတစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း‘‘ကျိ’’ကနဲကားလေးကသိမ့်ခါသွားလေရာ‘‘ဘွတ်..ကျိ..’’ဆိုသောအသံသည်မရပ်မနားဒလစပ်ပေါ်လာနေလေတော့သည်။‘‘ဘွတ်..ကျိ..ဘွတ်..ကျိ..ကျိ..ဘွတ်..ကျိ..ဘွတ်’’‘‘အင်..အင်..အင်..သေ..သေ..သေရောပေါ့…’’စတယ်လာကစကားကိုပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းပြောရင်းနှုတ်ခမ်းလေးကိုကိုက်ထားရှာသည်။ထွန်းဇော်လက်ထဲမှလက်နှိပ်ဓါတ်မီးအသေးစားလေးကိုစောက်ဖုတ်အဝသို့အသေအချာထိုးပြီးပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ်ဆောင့်လိုးပေးလိုက်လေသည်။

လကျနှိပျဓါတျမီးအလငျးရောငျအောကျ၌စောကျပတျကွီးထဲကိုစောကျရညျအရှှဲသားနှင့ျလိုးဝငျနသေောထှနျးဇောျ၏လီးကွီးမှာပွောငျလကျစိုရွှှနသေညျ။တဈခါတဈရံကြှတျထှကျလာသောလီးဒဈကွီးကွားထဲ၌ဖွူဖှေးသောအမွုပျမြားစီနသေညျကိုတှေ့ရသညျ။တရုပျမလေးစောကျဖုတျကွီးအောကျဖကျကွကျလြှာစှနျးဒေါင့ျလေးထဲ၌မူပွဈခြှဲသောအမွုပျမြားစုပုံစီးကနြေ၏။‘‘ဘှတျ..ဘှတျ..ကြိ..ကြိ..ဖှတျ..ကြိ..ဖှတျ..ဘှတျ..’’‘‘အီး..အ..အ..ဟငျးဟငျးဟငျး..တောျ..တောျပွီ..’’‘‘ဘှတျ..သှပျ..ဘှတျဖှတျ..ဘှတျ’’‘‘တောျ..တောျ..တောျ..ပွီ..ဆိုမှ..အ…အရမျးပဲ..အ…’’စတယျလာ့အသံကငိုသံနှင့ျရော၍ဒေါသနိမိတျလကျခဏာလေးပါလာစဉျထှနျးဇောျ၏လီးထိပျမှပူနှေးပွဈခြှဲသောသုတျရမြေားကို

တရုပ်မလေး၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့တဖြင်းဖြင်းပန်းထည့်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။စတယ်လာ့ကိုယ်လုံးလေးလည်းဆတ်ကနဲဆတ်ကနဲအကြောဆွဲသလိုတုန်ခါသွားပြီးမှပြင်းပြသောအသက်ရှုသံနှင့်အတူ……ငြိမ်သက်သွားရှာလေတော့သတည်း။

ပြောမယုံကြုံမှသိ

ဟာ မာလာပြန်ပြီ သူတော်တော်ဆိုး

အိပ်စင်တွဲပေါ်က တစ်ညတာ

Facebook Twitter LinkedIn

Post navigation

ဆာလောင်နေတဲ့ မနှင်း

အကြင်နာပိုသူမို့ တွယ်တာမိပြီကွယ်

By admin

LIFESTYLE

ဟာ မာလာပြန်ပြီ သူတော်တော်ဆိုး

APR 11, 2022 ADMIN

LIFESTYLE

ဆေးစွမ်းတစ်လက်

APR 11, 2022 ADMIN

LIFESTYLE

အဖေ့ကိုယ်ဝန်လား ကျွန်တော့်ကိုယ်ဝန်လား

APR 11, 2022 ADMIN

စတယ်လာလေးရဲ့ အထွပ်အထိပ်ရောက်ပုံ

Post a Comment

إرسال تعليق

Comments

نموذج الاتصال