အပျိုနုနု ထွဋ်ထွဋ်…!

ကျမ နာမည်ကတော့ ဖြူဖြူပါ ။ကျမ ငယ်ရွယ်စဉ် ကျောင်းသူဘဝတည်းကပင် ကျမ အပျိုရည်ပျက်ခဲ့ရတယ်။ ကျမ ဘဝ ဆိုးလိုက်တာ ။မိန်းခလေးတွေ ဘဝဟာ အားမတန် မာန်လျှော့ ဆိုသလို ကျမ ဘဝက လူယုတ်မာ ကိုဘကြမ်းလက်ထဲမာ ပန်းကောင်း အညွှန့်ချိုးခံလိုက်ရတာ ခုထိ ရုန်းမထွက်နိုင်သေးပါဘူး ။ဘာကြောင့်ဆိုတော့ ကျမ ဆယ်တန်းအပြီး မုဆိုးမ တစ်ယောက်ထဲ ရုန်းကန်ရင်း ပညာတွေသင်ပေးခဲ့တဲ့ အမေ့ ရွာကို ပြန်လာခဲ့တယ် ။ ငယ်ကလည်းငယ် အလှသွေးကြွယ်တဲ့အရွယ် ယောက်ျားတွေ မျက်စိကျလောက်တဲ့ တင်ဝိုင်းဝိုင်းကြီးကြီး ရင်ကြီးကြီးမောက်မောက် ခါးသိမ်သိမ်လေးနဲ့ လုံးကြီးပေါက်လှ လှချင်တိုင်းလှနေတဲ့ အပျိုရိုင်းလေးဆိုတော့ ရွာသားတွေ မျက်စိထဲ ကျမ ကို အတော်လေး မျက်စိကျနေကြသည်ပေါ့ရှင် ။ထိုအထဲ ရွာမျက်နှာဖုံး သူဌေး ဦးဘကြမ်းလည်းပါသည်ပေါ့ ။သူ့မိန်းမ သေသွားပေမဲ့ သူဟာ တဏှာကိစ္စမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးပီး ငွေပေးပီး မိန်းမတွေ ကိုခေါ်ခေါ် အိပ်တတ်ကြောင်း‌ ရွာခံတွေထဲ သတင်းမွှေးနေ၏။ ရွာအလှူလှည့်ရင်း တစ်ရက်ဆုံမိကြပီးနောက် အိမ်ကို အဝင်အထွက်လုပ်လာသည် အကျီတွေ မုန့်တွေ ဝယ်လာပီး အရင် ဝင်ရောသည် ။အမေက လူအေးသမား အားနာတတ်တာ ပိုသည်။

သို့သော် အမေ့ဆီသို့ ဦးဘကြမ်း ကမ်းလှမ်းချက်ကိုတော့ အမေခါးခါးသီးသီးငြင်းဆန်သည် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျမသမီး အပျိုနုနု ထွဋ်ထွဋ်လေးကို ရှင်နဲ့လုံံးဝမပေးစားနိုင်ကြောင်း နောက်ကိုလည်း အိမ်မလာဖို့ ‌ကိုလည်း ပြောလိုက်သည် ။သုံးလေးခေါက်မက သူ့အကြံတွေ ‌မအောင်မြင်တဲ့အဆုံး ကျမကို သူစော်ကားဖို့ ကြံစည်လေပီ ။ တစ်ရက် အမေ အိမ်မာမရှိတဲ့ အချိန် သူရောက်လာသည် ။ထိုအချိန် ကျမ ရေချိုးအပြီး ရင်ရှားလေးနဲ့သနပ်ခါးလိမ်းနေစဉ် အိမ်ရှေ့မှ အသံကြား၍ ထွက်ကြည့်လိုက်ရာ ဦးဘကြမ်း ဖြစ်နေ၍ ကြောက်အားလန့်အားနဲ့ အခန်းထဲ ပြန်ပြေးဝင်လိုက်ပီး တံခါးလော့ချဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း ကျမ ကံမကောင်းလိုက်ပါ ။ဦးဘကြမ်းအခန်းတခါးကို အတင်တိုးပီးဝင်လာသည် ။ရေချိုးပီးစ ထမိန်ရင်ရှား ကပိုကယိုနဲ့ ‌ကျမ တုန်ရီနေသည် ။ ဦးဘကြမ်း အနားကို တိုးကပ်လာ၍ အော်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဦးဘကြမ်း နှုတ်ခမ်းများက ကျမနှုတ်ခမ်းများကို အတင်းကုန်းစုတ်လိုက်ပီး ကျမ ရုံးကန်သော်လည်း အားကြီးသည့် ဦးဘကြမ်းကို ကျမ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပါ ။သူ တင်းတင်ကြပ်ကြပ်ဖက်၍ ကျမ၏ ပါးစပ်ထဲ သူ့လျှာကြီးအတင်းထိုးထည့် ကျမ လျှာကို လည်းအငမ်းမရ စုပ်သည့်အပြင် ကျမရဲ့ ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ကျမ ရင်သားတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းညှစ်လိုက် နို့သီးခေါင်းတွေကို ချေလိုက် သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကျမ တင်သားတွေကို ပယ်ပယ်နှယ်နှယ် ကိုင်ပီး ဆွဲလိုက်လုပ်နေသည် ။

ကျမ အပျိုအရွယ် ‌ယင်ဖိုတောင်မသန်းဖူး အခုမှ နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ဆန့်ကျင်ဖက်လိင်နဲ့ အထိအတွေ့ကို ခံစားဖူးလို့ ကျမ ရင်တွေ လှိုက်ဖို လာပီး ကျမ နဲ့ မိန်းမအင်္ဂါမှ အရည်တွေစိမ့်ထွက်လာသည်ကို ကျမ ခံစားရသည်။ မုဆိုးဖို ဦးဘကြမ်းက မိန်းမ ကြမ်းကျေသည့်နည်းတူ ကျမ ဖီးလ်တက်လာသည်ကို သိပီး ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲ လက်ထိုးထည့်လိုက်ရာ အရည်တွေထွက်နေမှန်းသိပီး “ကောင်မ နင် ခံချင်နေပီမလား လာစမ်း ကောင်းစေရမယ် ” ဆိုပီး ကုတင်ပေါ်ပစ်လှဲချလိုက်ပီး ကုတင်ပေါ်က အဝတ်တစ်ခုနဲ့ ကျမ ပါးစပ်ကို စည်းလိုက်သည် ။ပြီးနောက် ကျမ လက်တွေ ခေါင်းပေါ်တင်ခိုင်ပီး လက်နှစ်ဖက်ကိုပါ အခန်းထဲက ပလပ်စတစ်ကြိုးနဲ့ ချည်လိုက်သည် ။ကျမ အော်လို့လည်းမရ ရုန်းလို့လည်းမရတော့မှ သူ့ပုဆိုးကြီး ဆွဲချွတ်လိုက်ပီး “နင့်ကို ဒီလီးကြီးနဲ့ လိုးပေးမာ နင်ခံချင်ပီမလား”လို့ မေးပီး သူ့လီးကြီးကို ကျမ နှာခေါင်းနား လာကပ်ပီး “ရှူစမ်း ကောင်မ လီးနံ့ ကောင်းလား “လို့ ပြောပီး ရယ်မောနေသည် ။ “ညည်းအမေသာ ငါနဲ့ ပေးစားရင် နင်ဒီလို စော်ကားခံရမာ မဟုတ်ဘူး ” ဟုဆိုကာ ကျမ ပေါင်ကို ဖြဲလိုက်ကာ သူ့လီးကြီးကို ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ကျမ နာလွန်းလို့ ထွန့်ထွန့်လူးသွားသည် ။လီးကြီးက ညိုညို မဲမဲ တုတ်တုတ်ကြီး အကြောပြိုင်းပြိုင်းတွေ ထနေတဲ့ လီးကြီးနဲ့ အထိုးခံရတာ ကျမ မျက်ရည်တွေဝဲတက်ပီး စည်းထားတဲ့ အဝတ်ကို အသားကုန်ကိုက်ထားမိသည် ။

အပျိုဆောက်ဖုတ်လေး စီးကြပ်‌နေတာပဲဟု ပြောကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မရမက သူ့လီးကြီးကို အတင်းထိုးထည့်နေပီး ကောင်မ ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ် ရင်သားတွေက အယ်နေတာပဲဟု ပြောကာ ကုန်းစုတ်ပြန်သည် ။ အောက်က သူ့ လီးကြီး တစ်ဝက်လောက်ဝင်တော့ ‌အသွင်းအထုတ်လုပ်ရင်း အရှိန်တင်လာသည်။ ဆောင့်ချက်တွေမြန်လာသည် ။ကျမ နာကျင်နေပေမဲ့ အရသာထူးတစ်ခုကို ခံစားမိသည် “ကောင်းသည် သိပ်ကောင်းသည် နာသည် ဒါမဲ့သိပ်ကောင်းသည် ကျမကြိုက်သည် “ဟု စိတ်ထဲမှာ ရေရွတ်မိသည် သို့သော် အသက်‌40 အဘိုးကြီး ဦးဘကြမ်း လက်ထဲ အညွန့်ကျိုးရပီကို တွေးပီး မျက်ရည်တွေ ကျလာသည် ။ ဒါကို ဦးဘကြမ်းမသိ သူ့ပါးစပ်မှ ဆောက်ဖုတ်က ကောင်းလိုက်တာ ဟု ဆိုတာ လိုးချက်တွေ မြန်မြန်လာသည်။ ဆောက်ဖုတ်နဲ့ လီးရိုက်သည့် အသံများ ဆူညံနေသည်။ထို့နောက် ကျမ ကို မှောက်လိုက်ပီး ဖင်ထောင်ခိုင်းကာ ကျမ ကို ပယ်ပယ်‌နယ်နယ် စောင့်လိုးသည် ။ဆံပင်တွေကို ‌စောင့်ဆွဲပီး လိုးသည် ။ဘေးတိုက်အိပ်၍ လိုးသည် ဖင်ကြီးကို ရိုက်၍ လိုးသည် ။ကျမ နာလွန်းလို့ အဝတ်စကို အသားကုန်ကိုက်ထားမိသည်။ လိုးတဲ့ စောင့်ချက်တွေ အရမ်းမြန်လာပီးနောက် ကျမ နာကျင်မှုထက် ခံရတာ ကောင်လာသည် ။ကျမ မသိလိုက်ဘဲ ကော့ကော့ပေးမိနေသည် ။ “ကောင်မ ကောင်းနေပီမလား အပေးကောင်းချက် “ဟု ဆိုကာ သူ့လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပီး မျက်နှာပေါ် သူ့လီးထဲက သုတ်ရည်တွေ ဖြန်းပက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အဝတ်စကို ဆွဲဖယ်လိုက်ပီး ကျမ ပါးစပ်ထဲကို သူ့လီးကြီး အတင်းထိုးထည့်ပီး စုပ်ခိုင်းသည် ။ ကျမ သူ့လီးကြီးကို ကိုက်ပစ်လိုက်ချင်သော်လည်း ကျမ အလိုးခံရတဲ့ အရသာကို ကျမ သိလိုက်သည် ကျမနာကျင်နေသည် ဒါပေမဲ့ ကျမ သူ့လီးကြီးကို မကိုက်ရက် ကျမ သူ့အလိုကျ စုပ်ပေးမိတော့သည် ။ ဦးဘကြမ်း အလိုကျကော ဇွတ်အတင်းထ်ုးထည့်လိုက်တာကြောင့်ကော သူ့လီးကို စုပ်ပေးရင်း မျက်ရည်တွေဖြိုင်ဖြိုင်ကျနေမိပေမဲ့ ဦးဘကြမ်းရဲ့ လီးကြီးကိုတော့ သဘောကျနေမိသည် ။ (ကျမ အပျိုလေး ဒါမဲ့ ကျမရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို စော်ကားပီး ယူသွားတဲ့ လူယုတ်မာ ဦးဘကြမ်းကို ကျမ ခွင့်မလွှတ်သင့်ဘူး ကျမ သူ့ကို မုန်းရမာလေ ဘာလို့ ကျမ သူ့ကို မမုန်းဘဲ သဘောကျနေရတာလဲ ကျမ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံပုံကို သဘောကျမိတာလား ဒါမှမဟုတ် ကျမ အလိုရမ္မက်ကြီးမိတာလား ဝေခွဲမရ တော့ ) အမေ အမေ……ဘာလို့ပြန်မလာသေးတာလဲ ……..ဒီအချိန်ဆို အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တန်နေပါပီ စိတ်၌တွေးရင်း ဦးဘကြမ်းလီးကို စုပ်ပေးရင်း တွေးမိသည် ။ ကျမ လီးစုပ်ပေးသည်ကို ဦးဘကြမ်း သဘောကျပုံရပါသည် “အား…..အာ….အာ့….အားးးးးးးးးစ်စ်စ်စ်စ်” ညည်းညူရင်း ကျမ ဆံပင်တွေကို ဆွဲကိုင်ပီး ကျမ ပါးစပ်ကို သူ့လီးကြီးစောင့်စောင့် ထိုးပီး လိုးပါသည် ။

“အားစ် …….အားစ် ….ကောင်းနေပီ ……အားလေးထည့်ပီး စုပ် စုပ် စုပ်စမ်း “ဟု ပြောလည်းပြော သူ့လီးတချောင်းလုံး ဝင်အောင် အတင်း စောင့်လိုးနေရင်း လီးကြီးက ခုန ကထက် ပိုကြီးပီး ပိုတောင်လာ‌သည် ။ ဦးဘကြမ်း‌ နောက်တကြိမ် လိုးတော့မည်ကို ကျမ သိသည် ။” အို …………..ဦးရယ် ” ဟု စိတ်မှ တီးတိုးခေါ်မိလိုက်သည် ။ ထင်သည့်အတိုင်း ဦးဘကြမ်း …ကျမ ကို ပစ်လှဲချလိုက်ပီး ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲ လက်ထည့်ပီးမွှေသည် ဆောက်စိကို လက်နဲ့အားထည့်ပီး ချေပေးသည် ။ ကျမ စိတ်တွေကြွလာသည် ဆောက်ဖုတ်က အရည်တွေ တဖန်ပြန်လည် စီးကျလာသည် ။ စောန က လိုးချက်တွေကြောင့် စောက်ဖုတ်က ကျိန်းစပ်နေပေမဲ့ ဦးဘကြမ်းရဲ့ အကိုင်အတွယ် ကျွမ်းကျင်မှုတွေ ကြား ကျမ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ဘဲ ထပ်ပီးတောင့်တနေမိပီး ကော့ကော့ပေးနေမိသည် ။ ဦးဘကြမ်း ကျမ ဆောက်ဖုတ် မွှေနေရင်း ကျမ နွေးခနဲခံစားလိုက်ရသည် ။ အို ကျမ ဆောက်ဖုတ်ကို လျှာပြားကြီးနဲ့ ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဦးဘကြမ်း ယတ်‌ပေး‌နေသည်။ ဆောက်စိလေးကို ငတ်မွတ်စွာ စုပ်ပေးသည်။ ပြွတ် ပြွတ် နဲ့ အသံတွေတောင် ထွက်နေသည်။ အပေါက်နားမှာ စကောဝိုင်းသလို ဝိုင်းပေးလိုက် လျှာနဲ့ ထိုးထည်းလိုက်ဖြင့် ပယ်ပယ်နယ်နယ် ယတ် ပေးနေသည်။ “အို ……..ဦးရယ် ” ရေရွတ်မိလိုက်ပီး ကျမ ခံလို့ ကောင်းနေသည်။ ကောင်းလွန်းလို့ မရှက်နိုင်‌တော့ပါဘူး အပျိုရည် ပျက် ပီးမှတော့ အပျိုပြန်မဖြစ်မဲ့အတူတူ ကျမ ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားလိုက်တော့မယ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဦးဘကြမ်းခေါင်းကို ကိုင်ပီး “ဦးရယ် ………အရမ်းကောင်းတယ် ……..အားးးးးးးစ် အားးးးးးစ် ခပ်ပြင်းပြင်းလေး အားးးးးးစ် အားးးးးးစ် ” လို့ အသံထွက်ပီး ပြောလိုက်မိသည် ။ ဦးဘကြမ်း မိန်းမ ကျမ်းကျေသူပီပီ မဆိုင်းမတွဘဲ ခပ်ပြင်းပြင်လေးစုပ်ပေးရင်း အပေါက်ထဲ လည်းလက်ထည့်ပီး မွှေနေသည် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကလည်း နို့ကို ကိုင်ပီး ဆုပ်ချေနေသည် ။ “ကောင်းလိုက်တာ အားးးးးးစ် အာ့ ရှီးးးးးးစ် ” ဟုညည်းညူရင်း ပေါင်ကြီးကို ကားသထက် ကားပေးနေမိသည် ။ အရည်တွေ တောက်တောက် တောက်တောက်ကျနေပီ ဦးဘကြမ်း ……….နှုတ်ခမ်းတွေ ကို အငမ်းမရ နမ်းသည် စုပ်သည် ကျမ လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်မိသည် ။ “ဦးရယ် ………………ကျမကို လိုးပေးပါတော့ အဟင့်ဟင့် ဟင့် ” ဦးဘကြမ်း နပ်သည် ကျမ ဖီးလ် အရမ်းတက်နေတာ သိသည် သို့သော် ကျမကို လိုးမပေးသေးဘဲ နား နား ကပ်ပြောသည် ။ ” ညည်း သိပ်အလိုးခံချင်နေပီလား ညည်းငါ့ကို လက်ထပ်မယ် ကတိပေးရင် အခု ညည်းအကြိုက် လိုးပေးမယ် ဘယ်လိုလဲ ” ကျမ တွေဝေသွားသည် ကျမလို အပျိုနုနုထွဋ်ထွဋ် လုံးကြီး ပေါက်လှ‌လေးက သူ့လို အသက် ၄၀ အရွယ်ကို ယူရမယ်တဲ့ ကျမ မျက်ရည် ဝိုင်းမိသည် ဒါမဲ့ အခုလည်း သူဖျက်လို့ ပျက်သွားတဲ့ အပျိုစင်ဘဝ တစ်ရှက်ကနေ နှစ်ရှက် မဖြစ်ချင်တာကော အခု ကျမ အရမ်းအလိုးခံချင်နေတာကော ပေါင်းပီး ကျမ ကတိပေးလိုက်မိသည် ။

ဦးဘကြမ်း ဒီတိုင်းမယုံ သူဌေး လူလည် ပတ်ကားပီပီ ဖုန်းဖွင့်ပီး တစ်နေရာမှ ကျမအလိုးခံ‌နေရတဲ့ နေရာကို ချိန်ပီး ဗွီဒီယို ရိုက်ထားလိုက်သည် ။ ပီးမှ ကျမ ပွေ့ဖက်လိုက်ပီး ” မင်းစိတ်ကြိုက် ချစ်ပေးပါ့မယ် ကလေးရယ် ” ဟုပြောပီး နှုတ်ခမ်းတွေကို အတင်းဖိစုပ်နမ်းသည် ။ ရင်သားတွေကို ညှစ်သည် ။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ချေသည် ။ ဆောင်ဖုတ်ထဲ လိုက်နှိုက်ပီး ပွတ်ပေးနေသည် ။ ကျမ မလွန်ဆန်နိုင်တော့ မျက်လုံးတွေမှေးစင်းလာသည် ။ ကျမ ဖီးလ်တွေ ပြန်တက်လာသည် ။ ထို့နောက် ရင်သားတွေကို စို့ပေးရင်း လက်က ဆောက်ဖုတ်ကို ပွတ်ပေးနေရင်း တဖြည်းဖြည်း လျှောချ လာရင်း ကျမ ဆောက်စိလေးကို တဖန်ပြန်စုပ်ပေးသည် ။ ကျမ ကော့ပြန်လာသည် ။အာခေါငိတွေခြောက်လာသည်။ ဆောက်ရည်တွေ ပို ရွှဲဆိုလာသည် ။ ဦးဘကြမ်း ခေါင်းကို ဖိကိုင်ထားလိုက်ပီး အသံထွက်ပီး ညည်းညူ နေမိသည် ။ “အားးးးးစုတှ…အာ့ ရှီး အားးးးးးးးးးးးးးးစုတှ” သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပေါင်ကို ကားလိုက်ပီး လီးကို ဖိသိပ်ပီး ထိုးချလိုက်သည် ။ ကျမ ပြောမပြတတ်အောင် နာကျင်သည် ကိုယ်လေးကျုံ့လို့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖိကိုက်ထားမိလိုက်သည်။ ဦးရဲ့ လက်တွေ ခန္ဓာကိုယ် တစ်လျှောက်ပွတ်သပ်ပေးရင် နို့တွေကို ကုန်းစုပ်ပေးရင် ညှောင့်ချက်တွေက တဖြည့်ဖြည့်းပြင်းလာရင်း ပါးစပ်မှလည်း “ကောင်းလား အရမ်းနာနေလား ကလေး”ဟု မေးလိုက်သည် ။

အခုမှ နာနေလား လာမေးနေတယ် ခနက သူပဲ နွားသိုးကြိုးပြတ် အားကုန် လိုးထားပီးတော့ ဟု စိတ်မှာ တီးတိုးပြောမိသော်လည်း “ဟုတ် ဦး နဲနဲ နာတယ် “ဟု သာ ပြန်ပြောလိုက်မိသည်။ ဦးက ” နာလည်း ခဏသည်းခံနော် ” ဆိုပီး စောင့်ချက်တွေ ပိုပိုသွက်လာသည် ။ ကျမ အံလေးကြိတ်ပီး အောင့်ခံသည် ။ ဉီးက လေးဖက်ထောက်ခိုင်းပီး အနောက်ကနေ ခပ်မြန်မြန် ခပ်သွက်သွက်လေး နေရင်း “အရမ်းကောင်းလိုက်တဲ့ ဆောက်ဖုတ်လေး ဖင်ဝိုင်းလေးနဲ့ ငါ့မယားလေး ” ဟုဆိုကာ ဆံပင်တွေကို နောက်က စောင့်ဆွဲရင်း ခါးသိမ်သိမ်လေးကို ကိုင်ပီး အားကုန်စောင့် စောင့်ပီးလိုးပေးသည် ။ ကျမလည်း အရမ်းကောင်းလွန်းလို့ တစ်ဆက်ဆက်တုန်ပီး ဆောက်‌ရည်တွေထွက်ကျ လာကာ ပီးသွားသည် ။ ဦးလည်း လိးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပီး ကျမ မျက်နှာကို လှည့်၍ ပါးစပ်ထဲ လီးထိုးထည့်ကာ သုတ်ရည်‌ဖြူဖြူလေးတွေ ထုတ်ပီး ပီးသွားသည် ။ ထို့နောက် သုတ်ရည်တွေကို မျိုချခိုင်းသည် ။ ငန်ကျိကျိနဲ့ ကျမ ရွံပေမဲ့ ဦးကို ချစ်မိသွား ၍ မျိုချပေးလိုက်သည် ။ ဦးကျေနပ်သွားပီး ကျမကို ထွေးပွေ့ကာ ဖက်ထားရင်း နှစ်ယောက်လုံး အိပ်ပျော်သွားကြသည် ။

ခဏအကြာ ကျမ အိပ်ယာနိုးလာတော့ ဦး နိုးနေပီ ကျမကို စောင်ခြုံပေးထားသည် ။ ဦး ဖုန်းပြောနေတဲ့ အသံ သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရသည် ” ရပီ သူအမေကို ပြန်လွှတ်လိုက်တော့ ” ဟုဖြစ်သည် ။ ဒါ ကျမ အမေကို ပြောတာလား ကျမ ငိုမိသည် ကျမ ငိုသံကြားလို့ ဦးအခန်းထဲဝင်လာသည်။ ကျမ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပဲ “ရှင်ကျမ အမေကို ဖမ်းထားတားလဲ “ဟု မေးလိုက်သည် ။ ဦးက ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်ပီး ” မင်းလေးကို ရချင်လို့ ယောက္ခမကို ခဏအိမ်မပြန်နိုင်အောင် တားထားတာပါ ဦးဘာမှားလို့ လဲ ” ဟုပြောသည် ။ “ရှင်အရမ်း ယုတ်မာတဲ့ လူယုတ်မာကြီး။ အီး ဟီး ဟီး ” ဆို ကျမ ငိုသည် ။ ဦးက မငိုပါနဲ့ ခလေးရယ် ကိုယ် မင်းကို အတည် လက်ထပ်ယူမှာပါ ကွာ ဟု နှစ်သိမ့်သည် ။ ထို့နောက် အဝတ်အစားဝတ်ဖို့ ပြောသည် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးက ကို့ကို လီးတောင်စေတယ်ကွာ မြန်မြန်သွားဝတ် အမေပြန်ရောက်တော့မည်ဟုပြောသည် ။ ထို့နောက် အိမ်ရှေ့သို့ ကားအနက်ရောင်တစီး ဆိုက်လာပီး အမေ ဆင်းလာသည် ထို့နောက် အမေလည်း အလူးသာမလွန့်သာနှင့် မျက်ရည်တွေကြားက လက်ထပ်ဖို့ ခေါင်းညိမ့်လိုက်ရတော့သည် ။ ထို့နောက် ကျမ ဦးနဲ့ အိမ်ထောင်ကျပီးမှ ဦးရဲ့ အကြံ ယုတ်မာ ပတ်ဆတ်မှုတွေကို ပိုသိလာရတယ် ။

ဦး ကျမ ကို ချစ်လို့ ယူတာလား ကျမ အလှကို မက်မောလို့ ယူတာလား အမေ့ကို စိတ်နာပီး ရအောင် ယူတာလား ကျမ မသိတော့ပေမဲ့ ကျမ ကို တရားဝင် လက်ထက်ယူခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အလိုရမ္မက်ကြီးမှုတွေကြောင့် ကျမ ကိုဖောက်ပြန်ပီး သူစိတ်ကြိုက်ပျော်ပါးနေတာကို ကျမ ရှေ့တင် ရင်နာနာနဲ့ မြင်နေရပီး ကျမကိုလည်း သူ့စိတ်မထင်ရင် မထင်သလို ဖာ ဘဝကို သွတ်သွင်းဖို့ သူကြိုးစားတယ် အဲ့ဒီ့နောက် ကျမဟာ သူအာသာပြေဖို့ သက်သက် အသုံးတော်ခံ ဘဝ ရောက်လာခဲ့ပါသည် ။ ဦးဘကြမ်းရဲ့ အသုံးတော်ခံဘဝ ကျမ ဖြူဖြူ ရင်နာနာနဲ့ပဲ ဦး ကို ပစ်မသွားရက်ခဲ့ဘူး ။ ကျမဦးရဲ့…အကိုင်အတွယ်ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်းတွေကို အလိုရမ္မက်ကြီးစွာ မက်မောနေတာလား။ ကျမ ဦးအပေါ် ဝဋ်ကြွေးပါလာခဲ့သလေလား ။ တရားဝင်ဆိုပေမဲ့ မင်္ဂလာပွဲတောင်မကျင်းပရ ရှေ့နေခေါ်ပီး အကျဉ်းရုံးသာ လက်ထပ်ခဲ့ရသော်လည်း ကျမရဲ့ ကာမကိုစော်ကားခဲ့တဲ့ ဦးကမျက်နှာလွှဲခဲပစ် လုပ်ခဲ့လို့ရပေမဲ့ တရားဝင်လက်ထပ်ယူခဲ့တာ ဘာကြောင့်ပါလိမ့်။ နောက်မှသိခဲ့ရတာက ဦး ရဲ့ ပြိုင်ဘက် သူဌေးဦးးကြည်လှ ရဲ့သားကကျမကိုအရမ်းသဘောကျနေ၍ အမေ့ဆီကို လာ‌ရောက်နားဖောက်ကာ သူ့သားနှင့်ကျမကို ပေးစားရန် စီစဉ်နေသည်ကို သိသွားခဲ့၍ ကျမကို စော်ကားပီး အရယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ။

ဦး ကျမ ကို ချစ်၍ ၊သဘောကျ၍ ၊လိုချင်၍ လက်ထပ်ခဲ့သည်မဟုတ် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်လိုချင်ရုံ သက်သက် ကျမဆီကို ချည်းကပ်ပီး အကွက်ကျကျ အရယူခဲခြင်းသာ ဖြစ်သည် ။ ကျမရဲ့အပျိုစင်ဘဝကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ဦးကို မုန်းမိသည် ကျမ ယူကျုံးမရ ဖြစ်မိတယ် သို့ပေမဲ့ ကျမ ဦးရဲ့ အလိုးကြမ်းပြီး ရမ္မက်ကြီးမှုတွေကို သဘော‌ကျနေမိသည် ။ “ဦး…ရယ် ” ဟု ကျမ ရေရွတ်လိုက်မိပီး အတွေးနယ်ပယ်မှာ ဦးရဲ့ အလိုးသန်ပုံတွေကို တွေး‌နေမိသည်။ ဆောက်‌ရည်တွေ ရွှဲနေသည် ။ ကျမ လိုချင်တောင့်တမိသည် ။ ဦးသည် ရမ္မက်ကြီးသည့် ဗီဇအတိုင်း ကျမကို လိုးနေရရုံနှင့်မကျေနပ် ငွေပေါတဲ့ ဦးက မိန်းခလေး ငယ်ငယ်လေးတွေ အိမ်ခေါ်ခေါ် ပီးလည်း လိုးလေ့ရှိသည် ။ အခုလည်း မိန်းခလေးငယ်ငယ် အသားဖြူဖြူသေးသေးနှင့် ကျမလောက် ခန္ဓာကိုယ်မလှသည်း တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပြန်သည် ။ အရက်တွေလည်းသောက်ထားသည် ။ ကောင်မလေးက အရက်မူးနေတဲ့ ဦးကိုတွဲခေါ်လာရင်း ပချွဲနှချွဲ ညုတုတု အသံလေးဖြင့် ဦးနှင့်အတူအခန်းထဲဝင်သွားကြသည် ။ ကျမ ဧည့်ခန်း စတီခုံမှနေ၍ မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် လှမ်းကြည့်နေရုံ ကျမ ရင်နာနာနဲ့ မျက်ရည် ကျနေရုံကလွဲ၍ ကျမ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပါ ။ ကျမ အပေါ် ဦး စိတ်မရှိတော့ဘူးလား ။ ကျမ ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ဦးအတွက် ဆွဲမက်စရာ‌မကောင်းတော့ဘူးလား။

အ‌တွေးပေါင်းစုံနဲ့ ကျမ ရင်နာနေစဉ်မှာပဲ အခန်းထဲမှ ဟိုကောင်မလေးနဲ့ လိုးတဲ့အသံ ၊ညုတုတုအသံတွေ ၊ဦး နဲ့ ဟိုကောင်မလေး‌ရဲ့ မောဟိုက်တဲ့ အသံတွေ ညည်းညူနေတဲ့ အသံတွေကြားနေရပီး ကျမ ရင်ထဲမှာလည်း ဗလောင်ဆူနေမိသည် ။ ကျမ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယူကျုံးမရ ဖြစ်ပီး ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုရင်း ကျမ‌ နေရာမှာတင် အိပ်ပျော်သွားသည်။ ကျမ နိုးလာသော် ဦးကမနက်စာစားနေသည် ။ ကျမလေးကန်စွာ ထလိုက်ပီး ရေချိုးခန်းဝင်လိုက်သည် ။ ကျမ စိတ်ထဲမှာ ကျမကို ဦးစိတ်ပြန်လည်လာစေချင်သည် ။ ကျမ ဦးရဲ့ အလိုးသန်သန် ရမ္မက်ကြီးကီ့း လိုးဆောင့်တာတွေကို တောင့်တ နေမိသည် ။ ဦးက အသက်(၄၀)ဆိုပေမဲ့ ဗိုက်ရွှဲကြီးနှင့်မဟုတ် အားကစားလိုက်စား၍ ဘော်ဒီ တောင့်တောင့် နှင့် ရင်ဖိုစရာကောင်းသည် ။အရပ်ရှည်သည် ။ အသားညိုသည် ။ အလိုးသန်သည် ။ မိန်းမကြောနပ်သည်။ သန်မာသည် ။ ကျမ ရေချိုးရင်း ဦးကို မြင်ယောင်ရင်း စိတ်တွေ ကြွလာ၍ ဆောက်‌ဖုတ်ထဲ လက်နှိုက်ရင်း အာသာဖြေနေမိသည် ။ “အားစှးးးးးးးးအာ့းးးးးးးးအာ့စှးးး” ထိုစဉ် ..ရေချိုးခန်းတံခါးခေါက်သံကြားလိုက်သည် ။ “အမရေ အမ ဦးလေးက မြန်မြန်ချိုးပီး ထမင်းလာစား ခိုင်းနေတယ် အမ မြန်မြန်လုပ်တဲ့ ” ဟု အော်ကာ ကျမ ကို လာပြောသူက ဦးရဲ့ တူတော်မောင် ကိုဟိန်း ဖြစ်သည် ။ သူ့အ‌ဖေနဲ့အ‌မေက ကားအက်စီးဒင့်နှင့် ဆုံးပါးကုန်၍ ဦးက သားအဖြစ်နဲ့ မွေးစားထားခြင်းဖြစ်သည် ။

ဦးက ပထမ အိမ်ထောင်နဲ့ သားသမီး မထွန်းကားခဲ့ ။ထို့‌ကြောင့် ဦးသည် သူ့ညီအစား ကိုဟိန်းကို ချစ်လည်းချစ် ၊ အလိုလည်း အရမ်းလိုက်သည် ။သူက ကျမထက် ၅ နှစ်လောက်ကြီးသည် ။ သို့သော် ဦးက သူ့မိန်းမ မို့ ရိုသေသမှုနဲ့ အမလို့ ခေါ်ခိုင်းသည် ။သူ လည်း မိန်းမ ရှုပ်သည် ။ “အေး အေး မြန်မြန်လုပ်ပီး လာခဲ့မယ်နော် ” ဟု အကြောင်းပြန်လိုက်ရင်း မြန်မြန်ဆောက်ဖုတ်ကို ရေဆေးလိုက်ပီး သုံးလေးခွက်မြန်မြန်ချိုးပီးပြီး အဆုံးသတ်လိုက်ရသည် ။ စိတ်ထဲမှာတော့ အပြီးထိ အာသာမဖြေလိုက်ရ၍ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည် ။ ကျမ ထမင်းစားဖို့ အသင့်ခူးခပ်ထားသည် ။ ကျမ စားဖို့ ရောက်လာတော့ ဦး စားပြီးနေပြီ ။ ကိုဟိန်းသာ ကျန်ခဲ့သည် ။ ဦး အခန်းထဲ ဝင်သွားသည် ။ အလုပ်ထဲသွားဖို့ အဝတ်လဲ ရန်ဖြစ်သည် ။ ကျမ မစားသေးဘဲ ဦး နဲ့ အတူ အခန်းထဲ လိုက်သွားသည် ။ ဦး ကျမ လိုက်လာသည်ကို မသိ ။ အဝတ်လဲရန် အကျီချွတ်လိုက်သည် ။ ကျမ အနောက်မှ တိတ်တိတ်လေးလိုက်လာခဲ့ပီး အခန်းတံခါးပိတ်ရင်း လော့ခ် ချလိုက်သည် ။ အကျီချွတ်ကြီးနဲ့ ဦးကို အနောက်မှ သိုင်းဖက်လိုက်သည် ။ ‌ ‌လျှော့ရဲရဲ ဖြစ်နေသော ဦး ပုဆိုးထဲကို လက်ထိုးထည့်လိုက်ပီး ဦးရဲ့ လီးကြီးကို ကိုင်ပီး ဖွဖွလေး ညှစ်လိုက်သည် ။ ဦး ပါးစပ်မှ “အာစ့် ” ဟု အသံထွက် ညည်းလိုက်ပီး ကျမ လက်တွေကို ပြန်ဆုတ်ကိုင်လိုက်ပီး ပုတ်ချလိုက်သည် ။ ပြီးတော့ ကျမ ကို ကုတင်ပေါ် အားနဲ့တွန်းထုတ်လိုက်သည် ။

ကျ မ မျက်ရည်တွေ ချက်ချင်းဝဲ တက်လာသည် ။ ကျမ အန်ကိုကြိတ်ပြီး ဦးကို အရဲစွန့်‌‌မေးလိုက်သည် ။ ” ဦးအတွက် ကျမ က ဘာလဲ ။ ကျမကို မချစ်ဘူးဆိုလဲ ဘာလို့ ကျမ ကို စော်ကားပီး အရယူခဲ့သေးလဲ ” မျက်ရည်တွေ စီးကျလာသည် ။ ဦးက ” ဆောရီးကွာ ငါမနေ့က အရက်အရှိန်နဲ့ ခေါင်းကိုက်နေလို့ပါကွာ ” ” ဘယ်လိုလဲ မနေ့က ကောင်မ က ကျမထက် ကောင်းနေလို့လား ။ ကျမ တွေ့လိုက်တာတော့ ကျမ လောက်တောင် မကိတ်ဘူးနော် ။ဦး ကျမ ကို သက်သက် ရွဲ့နေတာလား ။ကျမ အသွေးသားတွေ ဦးအတွက် ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူးလား ” ကျမ ပြန်ထလိုက်ပီး ကျမ အင်္ကျီနဲ့ ထမိန်တွေ ချွတ်ချလိုက်ပီး ဦးကို ထပ်မေးလိုက်သည်။ ဦးက ” မင်းအခုမှ ဘာလာကြောင်နေတာလဲ ငါခါတိုင်းလည်းခေါ်အိပ်နေကျ မင်းမမြင်ဘူးလား ။ ငါမင်းကို ယူတာက ငါ ဟို သားအဖကို အနိုင်လိုချင်လို့ယူတာ ရှင်းလား ။အေး မင်းက ကိတ်တယ် ။ဒါမဲ့ ငါ လီးတောင်နေချိန် မင်းဘယ်နှစ်ခါ ငါ့ကို သာယာအောင် လုပ်ပေးဖူးလဲ ။ မင်း ငါ့အလိုကျ ဘယ်နှစ်ခါ နေပေးဖူးလဲ ။ ငါ အတင်းလုပ်မှ မင်းဘက်က လိုက်လျောတာပဲ ရှိတယ် ။ ငါ့မိန်းမ ဖြစ်နေလို့ အော် အသက်ငယ်သေးလို့ သာ ငါ့အနားနားမှာထားထားတာ ။ အေး မင်းကို ရိုးအီသွားတဲ့ တနေ့ ဖာတန်းပို့ပစ်မှာ သိလား ။

စောက်စကား လာမများနဲ့ သွား အခုထွက်သွားးးးးး” ဟု ဆိုကာ ကျမ ကို နှင်လွှတ်သည် ။ ကျမ မျက်ရည်တွေကြားက ဒူးထောက်လိုက်ပီး “ဦး ကျမ ကို တစ်စက်လေးတောင် မချစ်ဖူးလား။ အာ့ဆို ဘာလို့ ခုနက ရေချိုးခန်းထဲကြာနေလို့ လိုက်စိတ်ပူနေသေးလဲ ။ဦး ကျမ ကို နဲနဲလေးတောင် သံယောဇဉ်မရှိဘူးလား။ကျမ …….ကျမ …….ရှက်တယ် ကျမ မှာ ဘာလိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေလို့လည်း ဦး ရယ် ဦးကျမကို ရိုးသွားပီလား ကျမ ဦးအလိုကျနေပေးပါ့မယ် ဦးရယ် ” ဟု ဆိုကာ မျက်ရည်လည်ရွှဲ နဲ့ ဦး ခြေသလုံးလေး ကိုင်ကာ ကျမ ပြောလိုက်မိသည် ။ ” အ …….ဟင့် …….ဟင့် ” “မင်းအဲ့လောက်တောင် ငါ့ကို စွဲလမ်းနေလား ။ မင်း ငါ့အလိုကျ နေပေးမယ်ဆို‌တာ သေချာလား ပြောစမ်း ကောင်မ ” ဟု ဦးက ရင့်သီးစွာဆိုသည် ။ “ဦး ပြောပါ ကျမ ကို ကြိုက်သလောက် ဦးရင့်ရင့်သီးသီးပြောပါ ။ဦး ကျမ ကို မချစ်ပေမဲ့ ကျမ ဦးကို ချစ်မိနေပီ ။ ကျမ ဦးကို စွဲလမ်းနေပီ ဦးရယ် ။ ဦး လိုးတာကို ကြိုက်နေပီ ဦးရယ် ။ ကျမ ဦးအလိုကျ တကယ် နေပေးပါ့မယ် ။ ကျမ …..ကျမ က ဦးရဲ့ အသုံးတော် ခံပါ ဦးရယ် ဦး စိတ်ကျ အသုံးတော်ခံဖို့ အသင့်ပါ ဦးရယ် အ …..ဟင့် ဟင့် ” ဦးက ” အေး ကြိုက်ပီ ငါကလည်း အဲ့လို ပွင့်လင်းပီး ထန်တဲ့ ကောင်မ ကို ကြိုက်တာ ။

မင်း ဒီနေ့က စပီး ငါ့မိန်းမ မဟုတ်တော့ဘူး ငါ့အသုံးခံဘဲ ကြားလား ” ဟု ဆိုကာ ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်သည် ။ ပီးတော့ ဒူးထောက်ပီး ထိုင်နေတဲ့ ကျမ မျက်နှာရှေ့တည့်တည့် လာရပ်ပီး ” စုပ် စမ်း ကောင်မ ။အဲ့လောက်တောင် ငါ့လီးကို ကြိုက်နေတဲ့ ကောင်မ စုပ်စမ်း” ဟုဆိုကာ ကျမ ဆံပင်တွေကို စုပ်ကိုင်လိုက်ပီး “စုပ် အားးးးးးးးးးးစုပ် ရှိးးးးးးးအားးးးးစ်စ်စ်စ် “ဟု ညည်းရင်း ပါးစပ်ကို လိုးပါတော့သည်။ ဟုတ်တယ် ဦး ကျမကို ဘယ်လို သတ်မှတ်သတ်မှတ် ဦး ကျမ ကို ထပ် စိတ်မကွက်စေဖို့ ကျမ စိတ်လို လက်ရ အားပါးတရ စုပ်ပေးနေမိသည် ။ ဦး လီးကြီးကို လျှာနဲ့ ယက်လိုက်၊ လီးထိပ် ဒစ်ကလေးကို လျှာနဲ့ ရစ်ရစ်ပီး စုပ်လိုက် ၊ ပါးတွေ ခွပ်သွားအောင်ထိ အားနဲ့ စုပ်လိုက် ၊ဂွေးစိလေး နျစ်လုံးကို ငုံငုံပီး ပြွတ်ပြွတ်နဲ့ မြည်အောင် စုပ်လိုက် လုပ်ပေးနေရာ ဦးက အားမရသေး ကျမခေါင်းကဆံပင်ကို ပိုပီးကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆွဲကိုင်လိုက်ပီး သူ့လီးကြီး တဆုံး ဖိဖိပြီး ပါးစပ်ထဲကို ထိုးသွင်းသည်။ ပါးစပ်မှလည်း အားးးစ် အားးးးးးစ် ဟုအော်ရင်း အားပါးတရ တဆုံးကြုံးသည်။ ဦး လီးက ရှည်သည် ။ ထို့ကြောင့် ကျမ အာခေါင်ကို ထောက်လိုက်၊လည်ချောင်းထဲထိ အတင်းတိုးပီးဝင်လာလိုက်ဖြင့်ဆိုသော်လည်း ကျမ ဦးကို ကောင်းစေချင်လွန်း၍ ကျမ အောင့်ခံသည် ။

” အွတ်……..အွတ် …….အင့်” ထို့နောက် ဦး တစ်ဆက်ဆက်တုန်လာပီး ကောင်မ အားထည့်ပီး စုပ် စုပ် စုပ် အား ဟု အော်ပီး လီးရည်တွေ ပါးစပ်ထဲတွင် ထုတ်လိုက်ပီး ဦးတစ်ချီ ပီးသွားသည် ။ ဦးက သူ့ လီးက ထွက်တဲ့ သုတ်ရည်တွေ ကို မျိုချတာ ကြိုက်မှန်းသိ၍ ကျမ မြိုချလိုက်သည်။ဦးက လီးကို ပါးစပ်ထဲက ထုတ်လိုက်ရင်း မင်းတိုးတက်လာပီဟု ဆိုကာ ခေါင်းလေးပုတ်၍ ချီးမွန်းသည်။ ကျမ ပြုံးမိသည် ။ ထို့နောက် ဦးက ” သွား မနက်စာ သွားစားလိုက်ဦး ပြိးရင် ပြန်ဝင်လာခဲ့ ငါဒီနေ့ အလုပ်မသွားတော့ဘူး ” ဟုဆိုကာ ကျမကို ဆွဲထူလိုက်သည် ။ ကျမလည်း ဦးကိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖက်လိုက်ပီး ” ဟုတ်” ဟု ‌ဆိုကာ ဘော်လီပင် ပြန်မဝတ်နိုင်တော့ဘဲ ဂါဝန်လေး မြန်မြန်ကောက်ဝတ်လိုက်ပီး အခန်းထဲက ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးထွက်လာခဲ့ လိုက်သည် ။ မနက်စာ စားရင်း “ငါ ဒီနေ့အလုပ်မသွားတော့ဘူး “ဆိုသော စကားလေးတစ်ခုကြောင့် ကျမ ရင်ထဲ လှိုက်ဖိုရင်း ကြိတ်ပြုံးနေရင်း ခပ်သွက်သွက်စားရင်းဦးစောင့်နေတဲ့အခန်းထဲအမြန်ပြန်သွားချင်‌နေမိသည် ….. ပြီးပါပြီ ။

Unicode

ကမြ နာမညျကတော့ ဖွူဖွူပါ ။ကမြ ငယျရှယျစဉျ ကြောငျးသူဘဝတညျးကပငျ ကမြ အပြိုရညျပကြျခဲ့ရတယျ။ ကမြ ဘဝ ဆိုးလိုကျတာ ။မိနျးခလေးတှေ ဘဝဟာ အားမတနျ မာနျလြှော့ ဆိုသလို ကမြ ဘဝက လူယုတျမာ ကိုဘကွမျးလကျထဲမာ ပနျးကောငျး အညှှနျ့ခြိုးခံလိုကျရတာ ခုထိ ရုနျးမထှကျနိုငျသေးပါဘူး ။ဘာကွောငျ့ဆိုတော့ ကမြ ဆယျတနျးအပွီး မုဆိုးမ တဈယောကျထဲ ရုနျးကနျရငျး ပညာတှသေငျပေးခဲ့တဲ့ အမေ့ ရှာကို ပွနျလာခဲ့တယျ ။ ငယျကလညျးငယျ အလှသှေးကွှယျတဲ့အရှယျ ယောကျြားတှေ မကြျစိကလြောကျတဲ့ တငျဝိုငျးဝိုငျးကွီးကွီး ရငျကွီးကွီးမောကျမောကျ ခါးသိမျသိမျလေးနဲ့ လုံးကွီးပေါကျလှ လှခငြျတိုငျးလှနတေဲ့ အပြိုရိုငျးလေးဆိုတော့ ရှာသားတှေ မကြျစိထဲ ကမြ ကို အတောျလေး မကြျစိကနြကွေသညျပေါ့ရှငျ ။ထိုအထဲ ရှာမကြျနှာဖုံး သူဌေး ဦးဘကွမျးလညျးပါသညျပေါ့ ။သူ့မိနျးမ သသှေားပမေဲ့ သူဟာ တဏှာကိစ်စမှာ အရမျးနာမညျကွီးပီး ငှပေေးပီး မိနျးမတှေ ကိုခေါျခေါျ အိပျတတျကွောငျး‌ ရှာခံတှထေဲ သတငျးမှှေးနေ၏။ ရှာအလှူလှညျ့ရငျး တဈရကျဆုံမိကွပီးနောကျ အိမျကို အဝငျအထှကျလုပျလာသညျ အကြီတှေ မုနျ့တှေ ဝယျလာပီး အရငျ ဝငျရောသညျ ။အမကေ လူအေးသမား အားနာတတျတာ ပိုသညျ။

သို့သောျ အမေ့ဆီသို့ ဦးဘကွမျး ကမျးလှမျးခကြျကိုတော့ အမခေါးခါးသီးသီးငွငျးဆနျသညျ မဖွဈနိုငျကွောငျး ကမြသမီး အပြိုနုနု ထှဋျထှဋျလေးကို ရှငျနဲ့လုံံးဝမပေးစားနိုငျကွောငျး နောကျကိုလညျး အိမျမလာဖို့ ‌ကိုလညျး ပွောလိုကျသညျ ။သုံးလေးခေါကျမက သူ့အကွံတှေ ‌မအောငျမွငျတဲ့အဆုံး ကမြကို သူစောျကားဖို့ ကွံစညျလပေီ ။ တဈရကျ အမေ အိမျမာမရှိတဲ့ အခြိနျ သူရောကျလာသညျ ။ထိုအခြိနျ ကမြ ရခြေိုးအပွီး ရငျရှားလေးနဲ့သနပျခါးလိမျးနစေဉျ အိမျရှေ့မှ အသံကွား၍ ထှကျကွညျ့လိုကျရာ ဦးဘကွမျး ဖွဈနေ၍ ကွောကျအားလနျ့အားနဲ့ အခနျးထဲ ပွနျပွေးဝငျလိုကျပီး တံခါးလော့ခဖြို့ ကွိုးစားသောျလညျး ကမြ ကံမကောငျးလိုကျပါ ။ဦးဘကွမျးအခနျးတခါးကို အတငျတိုးပီးဝငျလာသညျ ။ရခြေိုးပီးစ ထမိနျရငျရှား ကပိုကယိုနဲ့ ‌ကမြ တုနျရီနသေညျ ။ ဦးဘကွမျး အနားကို တိုးကပျလာ၍ အောျရနျ ကွိုးစားသောျလညျး ဦးဘကွမျး နှုတျခမျးမြားက ကမြနှုတျခမျးမြားကို အတငျးကုနျးစုတျလိုကျပီး ကမြ ရုံးကနျသောျလညျး အားကွီးသညျ့ ဦးဘကွမျးကို ကမြ မယှဉျနိုငျခဲ့ပါ ။သူ တငျးတငျကွပျကွပျဖကျ၍ ကမြ၏ ပါးစပျထဲ သူ့လြှာကွီးအတငျးထိုးထညျ့ ကမြ လြှာကို လညျးအငမျးမရ စုပျသညျ့အပွငျ ကမြရဲ့ ထမိနျကို ဆှဲခြှတျလိုကျပွီး ကမြ ရငျသားတှကေို ခပျကွမျးကွမျးညှဈလိုကျ နို့သီးခေါငျးတှကေို ခြလေိုကျ သူ့လကျနှဈဖကျနဲ့ ကမြ တငျသားတှကေို ပယျပယျနှယျနှယျ ကိုငျပီး ဆှဲလိုကျလုပျနသေညျ ။

ကမြ အပြိုအရှယျ ‌ယငျဖိုတောငျမသနျးဖူး အခုမှ နဖူးတှေ့ဒူးတှေ့ ဆနျ့ကငြျဖကျလိငျနဲ့ အထိအတှေ့ကို ခံစားဖူးလို့ ကမြ ရငျတှေ လှိုကျဖို လာပီး ကမြ နဲ့ မိနျးမအငျ်ဂါမှ အရညျတှစေိမျ့ထှကျလာသညျကို ကမြ ခံစားရသညျ။ မုဆိုးဖို ဦးဘကွမျးက မိနျးမ ကွမျးကြသေညျ့နညျးတူ ကမြ ဖီးလျတကျလာသညျကို သိပီး ကမြ ဆောကျဖုတျထဲ လကျထိုးထညျ့လိုကျရာ အရညျတှထှေကျနမှေနျးသိပီး “ကောငျမ နငျ ခံခငြျနပေီမလား လာစမျး ကောငျးစရေမယျ ” ဆိုပီး ကုတငျပေါျပဈလှဲခလြိုကျပီး ကုတငျပေါျက အဝတျတဈခုနဲ့ ကမြ ပါးစပျကို စညျးလိုကျသညျ ။ပွီးနောကျ ကမြ လကျတှေ ခေါငျးပေါျတငျခိုငျပီး လကျနှဈဖကျကိုပါ အခနျးထဲက ပလပျစတဈကွိုးနဲ့ ခညြျလိုကျသညျ ။ကမြ အောျလို့လညျးမရ ရုနျးလို့လညျးမရတော့မှ သူ့ပုဆိုးကွီး ဆှဲခြှတျလိုကျပီး “နငျ့ကို ဒီလီးကွီးနဲ့ လိုးပေးမာ နငျခံခငြျပီမလား”လို့ မေးပီး သူ့လီးကွီးကို ကမြ နှာခေါငျးနား လာကပျပီး “ရှူစမျး ကောငျမ လီးနံ့ ကောငျးလား “လို့ ပွောပီး ရယျမောနသေညျ ။ “ညညျးအမသော ငါနဲ့ ပေးစားရငျ နငျဒီလို စောျကားခံရမာ မဟုတျဘူး ” ဟုဆိုကာ ကမြ ပေါငျကို ဖွဲလိုကျကာ သူ့လီးကွီးကို ထိုးထညျ့လိုကျသညျ။ ကမြ နာလှနျးလို့ ထှနျ့ထှနျ့လူးသှားသညျ ။လီးကွီးက ညိုညို မဲမဲ တုတျတုတျကွီး အကွောပွိုငျးပွိုငျးတှေ ထနတေဲ့ လီးကွီးနဲ့ အထိုးခံရတာ ကမြ မကြျရညျတှဝေဲတကျပီး စညျးထားတဲ့ အဝတျကို အသားကုနျကိုကျထားမိသညျ ။

အပြိုဆောကျဖုတျလေး စီးကွပျ‌နတောပဲဟု ပွောကာ ဖွညျးဖွညျးခငြျး မရမက သူ့လီးကွီးကို အတငျးထိုးထညျ့နပေီး ကောငျမ ငယျငယျလေးပဲ ရှိသေးတယျ ရငျသားတှကေ အယျနတောပဲဟု ပွောကာ ကုနျးစုတျပွနျသညျ ။ အောကျက သူ့ လီးကွီး တဈဝကျလောကျဝငျတော့ ‌အသှငျးအထုတျလုပျရငျး အရှိနျတငျလာသညျ။ ဆောငျ့ခကြျတှမွေနျလာသညျ ။ကမြ နာကငြျနပေမေဲ့ အရသာထူးတဈခုကို ခံစားမိသညျ “ကောငျးသညျ သိပျကောငျးသညျ နာသညျ ဒါမဲ့သိပျကောငျးသညျ ကမြကွိုကျသညျ “ဟု စိတျထဲမှာ ရရှေတျမိသညျ သို့သောျ အသကျ‌40 အဘိုးကွီး ဦးဘကွမျး လကျထဲ အညှနျ့ကြိုးရပီကို တှေးပီး မကြျရညျတှေ ကလြာသညျ ။ ဒါကို ဦးဘကွမျးမသိ သူ့ပါးစပျမှ ဆောကျဖုတျက ကောငျးလိုကျတာ ဟု ဆိုတာ လိုးခကြျတှေ မွနျမွနျလာသညျ။ ဆောကျဖုတျနဲ့ လီးရိုကျသညျ့ အသံမြား ဆူညံနသေညျ။ထို့နောကျ ကမြ ကို မှောကျလိုကျပီး ဖငျထောငျခိုငျးကာ ကမြ ကို ပယျပယျ‌နယျနယျ စောငျ့လိုးသညျ ။ဆံပငျတှကေို ‌စောငျ့ဆှဲပီး လိုးသညျ ။ဘေးတိုကျအိပျ၍ လိုးသညျ ဖငျကွီးကို ရိုကျ၍ လိုးသညျ ။ကမြ နာလှနျးလို့ အဝတျစကို အသားကုနျကိုကျထားမိသညျ။ လိုးတဲ့ စောငျ့ခကြျတှေ အရမျးမွနျလာပီးနောကျ ကမြ နာကငြျမှုထကျ ခံရတာ ကောငျလာသညျ ။ကမြ မသိလိုကျဘဲ ကော့ကော့ပေးမိနသေညျ ။ “ကောငျမ ကောငျးနပေီမလား အပေးကောငျးခကြျ “ဟု ဆိုကာ သူ့လီးကို ဆှဲထုတျလိုကျပီး မကြျနှာပေါျ သူ့လီးထဲက သုတျရညျတှေ ဖွနျးပကျလိုကျသညျ။

ထို့နောကျ အဝတျစကို ဆှဲဖယျလိုကျပီး ကမြ ပါးစပျထဲကို သူ့လီးကွီး အတငျးထိုးထညျ့ပီး စုပျခိုငျးသညျ ။ ကမြ သူ့လီးကွီးကို ကိုကျပဈလိုကျခငြျသောျလညျး ကမြ အလိုးခံရတဲ့ အရသာကို ကမြ သိလိုကျသညျ ကမြနာကငြျနသေညျ ဒါပမေဲ့ ကမြ သူ့လီးကွီးကို မကိုကျရကျ ကမြ သူ့အလိုကြ စုပျပေးမိတော့သညျ ။ ဦးဘကွမျး အလိုကကြော ဇှတျအတငျးထျုးထညျ့လိုကျတာကွောငျ့ကော သူ့လီးကို စုပျပေးရငျး မကြျရညျတှဖွေိုငျဖွိုငျကနြမေိပမေဲ့ ဦးဘကွမျးရဲ့ လီးကွီးကိုတော့ သဘောကနြမေိသညျ ။ (ကမြ အပြိုလေး ဒါမဲ့ ကမြရဲ့ အပြိုစငျဘဝကို စောျကားပီး ယူသှားတဲ့ လူယုတျမာ ဦးဘကွမျးကို ကမြ ခှငျ့မလှှတျသငျ့ဘူး ကမြ သူ့ကို မုနျးရမာလေ ဘာလို့ ကမြ သူ့ကို မမုနျးဘဲ သဘောကနြရေတာလဲ ကမြ သူ့ရဲ့ ဆကျဆံပုံကို သဘောကမြိတာလား ဒါမှမဟုတျ ကမြ အလိုရမ်မကျကွီးမိတာလား ဝခှေဲမရ တော့ ) အမေ အမေ……ဘာလို့ပွနျမလာသေးတာလဲ ……..ဒီအခြိနျဆို အိမျပွနျရောကျခြိနျတနျနပေါပီ စိတျ၌တှေးရငျး ဦးဘကွမျးလီးကို စုပျပေးရငျး တှေးမိသညျ ။ ကမြ လီးစုပျပေးသညျကို ဦးဘကွမျး သဘောကပြုံရပါသညျ “အား…..အာ….အာ့….အားးးးးးးးးဈဈဈဈဈ” ညညျးညူရငျး ကမြ ဆံပငျတှကေို ဆှဲကိုငျပီး ကမြ ပါးစပျကို သူ့လီးကွီးစောငျ့စောငျ့ ထိုးပီး လိုးပါသညျ ။

“အားဈ …….အားဈ ….ကောငျးနပေီ ……အားလေးထညျ့ပီး စုပျ စုပျ စုပျစမျး “ဟု ပွောလညျးပွော သူ့လီးတခြောငျးလုံး ဝငျအောငျ အတငျး စောငျ့လိုးနရေငျး လီးကွီးက ခုန ကထကျ ပိုကွီးပီး ပိုတောငျလာ‌သညျ ။ ဦးဘကွမျး‌ နောကျတကွိမျ လိုးတော့မညျကို ကမြ သိသညျ ။” အို …………..ဦးရယျ ” ဟု စိတျမှ တီးတိုးခေါျမိလိုကျသညျ ။ ထငျသညျ့အတိုငျး ဦးဘကွမျး …ကမြ ကို ပဈလှဲခလြိုကျပီး ကမြ ဆောကျဖုတျထဲ လကျထညျ့ပီးမှှသေညျ ဆောကျစိကို လကျနဲ့အားထညျ့ပီး ခြပေေးသညျ ။ ကမြ စိတျတှကွှေလာသညျ ဆောကျဖုတျက အရညျတှေ တဖနျပွနျလညျ စီးကလြာသညျ ။ စောန က လိုးခကြျတှကွေောငျ့ စောကျဖုတျက ကြိနျးစပျနပေမေဲ့ ဦးဘကွမျးရဲ့ အကိုငျအတှယျ ကြှမျးကငြျမှုတှေ ကွား ကမြ ရုနျးမထှကျနိုငျတော့ဘဲ ထပျပီးတောငျ့တနမေိပီး ကော့ကော့ပေးနမေိသညျ ။ ဦးဘကွမျး ကမြ ဆောကျဖုတျ မှှနေရေငျး ကမြ နှေးခနဲခံစားလိုကျရသညျ ။ အို ကမြ ဆောကျဖုတျကို လြှာပွားကွီးနဲ့ ပယျပယျနယျနယျ ဦးဘကွမျး ယတျ‌ပေး‌နသေညျ။ ဆောကျစိလေးကို ငတျမှတျစှာ စုပျပေးသညျ။ ပွှတျ ပွှတျ နဲ့ အသံတှတေောငျ ထှကျနသေညျ။ အပေါကျနားမှာ စကောဝိုငျးသလို ဝိုငျးပေးလိုကျ လြှာနဲ့ ထိုးထညျးလိုကျဖွငျ့ ပယျပယျနယျနယျ ယတျ ပေးနသေညျ။ “အို ……..ဦးရယျ ” ရရှေတျမိလိုကျပီး ကမြ ခံလို့ ကောငျးနသေညျ။ ကောငျးလှနျးလို့ မရှကျနိုငျ‌တော့ပါဘူး အပြိုရညျ ပကြျ ပီးမှတော့ အပြိုပွနျမဖွဈမဲ့အတူတူ ကမြ ကောငျးကောငျးကွီး ခံစားလိုကျတော့မယျဆုံးဖွတျလိုကျသညျ။

ထို့နောကျ ဦးဘကွမျးခေါငျးကို ကိုငျပီး “ဦးရယျ ………အရမျးကောငျးတယျ ……..အားးးးးးးဈ အားးးးးးဈ ခပျပွငျးပွငျးလေး အားးးးးးဈ အားးးးးးဈ ” လို့ အသံထှကျပီး ပွောလိုကျမိသညျ ။ ဦးဘကွမျး မိနျးမ ကမြျးကြသေူပီပီ မဆိုငျးမတှဘဲ ခပျပွငျးပွငျလေးစုပျပေးရငျး အပေါကျထဲ လညျးလကျထညျ့ပီး မှှနေသေညျ ကနြျလကျတဈဖကျကလညျး နို့ကို ကိုငျပီး ဆုပျခြနေသေညျ ။ “ကောငျးလိုကျတာ အားးးးးးဈ အာ့ ရှီးးးးးးဈ ” ဟုညညျးညူရငျး ပေါငျကွီးကို ကားသထကျ ကားပေးနမေိသညျ ။ အရညျတှေ တောကျတောကျ တောကျတောကျကနြပေီ ဦးဘကွမျး ……….နှုတျခမျးတှေ ကို အငမျးမရ နမျးသညျ စုပျသညျ ကမြ လိုးပေးဖို့ တောငျးဆိုလိုကျမိသညျ ။ “ဦးရယျ ………………ကမြကို လိုးပေးပါတော့ အဟငျ့ဟငျ့ ဟငျ့ ” ဦးဘကွမျး နပျသညျ ကမြ ဖီးလျ အရမျးတကျနတော သိသညျ သို့သောျ ကမြကို လိုးမပေးသေးဘဲ နား နား ကပျပွောသညျ ။ ” ညညျး သိပျအလိုးခံခငြျနပေီလား ညညျးငါ့ကို လကျထပျမယျ ကတိပေးရငျ အခု ညညျးအကွိုကျ လိုးပေးမယျ ဘယျလိုလဲ ” ကမြ တှဝေသှေားသညျ ကမြလို အပြိုနုနုထှဋျထှဋျ လုံးကွီး ပေါကျလှ‌လေးက သူ့လို အသကျ ၄၀ အရှယျကို ယူရမယျတဲ့ ကမြ မကြျရညျ ဝိုငျးမိသညျ ဒါမဲ့ အခုလညျး သူဖကြျလို့ ပကြျသှားတဲ့ အပြိုစငျဘဝ တဈရှကျကနေ နှဈရှကျ မဖွဈခငြျတာကော အခု ကမြ အရမျးအလိုးခံခငြျနတောကော ပေါငျးပီး ကမြ ကတိပေးလိုကျမိသညျ ။

ဦးဘကွမျး ဒီတိုငျးမယုံ သူဌေး လူလညျ ပတျကားပီပီ ဖုနျးဖှငျ့ပီး တဈနရောမှ ကမြအလိုးခံ‌နရေတဲ့ နရောကို ခြိနျပီး ဗှီဒီယို ရိုကျထားလိုကျသညျ ။ ပီးမှ ကမြ ပှေ့ဖကျလိုကျပီး ” မငျးစိတျကွိုကျ ခစြျပေးပါ့မယျ ကလေးရယျ ” ဟုပွောပီး နှုတျခမျးတှကေို အတငျးဖိစုပျနမျးသညျ ။ ရငျသားတှကေို ညှဈသညျ ။ နို့သီးခေါငျးလေးတှကေို ခြသေညျ ။ ဆောငျဖုတျထဲ လိုကျနှိုကျပီး ပှတျပေးနသေညျ ။ ကမြ မလှနျဆနျနိုငျတော့ မကြျလုံးတှမှေေးစငျးလာသညျ ။ ကမြ ဖီးလျတှေ ပွနျတကျလာသညျ ။ ထို့နောကျ ရငျသားတှကေို စို့ပေးရငျး လကျက ဆောကျဖုတျကို ပှတျပေးနရေငျး တဖွညျးဖွညျး လြှောခြ လာရငျး ကမြ ဆောကျစိလေးကို တဖနျပွနျစုပျပေးသညျ ။ ကမြ ကော့ပွနျလာသညျ ။အာခေါငိတှခွေောကျလာသညျ။ ဆောကျရညျတှေ ပို ရှှဲဆိုလာသညျ ။ ဦးဘကွမျး ခေါငျးကို ဖိကိုငျထားလိုကျပီး အသံထှကျပီး ညညျးညူ နမေိသညျ ။ “အားးးးးစုတှ…အာ့ ရှီး အားးးးးးးးးးးးးးးစုတှ” သူ့လကျနှဈဖကျနဲ့ ပေါငျကို ကားလိုကျပီး လီးကို ဖိသိပျပီး ထိုးခလြိုကျသညျ ။ ကမြ ပွောမပွတတျအောငျ နာကငြျသညျ ကိုယျလေးကြုံ့လို့ နှုတျခမျးလေးကို ဖိကိုကျထားမိလိုကျသညျ။ ဦးရဲ့ လကျတှေ ခန်ဓာကိုယျ တဈလြှောကျပှတျသပျပေးရငျ နို့တှကေို ကုနျးစုပျပေးရငျ ညှောငျ့ခကြျတှကေ တဖွညျ့ဖွညျ့းပွငျးလာရငျး ပါးစပျမှလညျး “ကောငျးလား အရမျးနာနလေား ကလေး”ဟု မေးလိုကျသညျ ။

အခုမှ နာနလေား လာမေးနတေယျ ခနက သူပဲ နှားသိုးကွိုးပွတျ အားကုနျ လိုးထားပီးတော့ ဟု စိတျမှာ တီးတိုးပွောမိသောျလညျး “ဟုတျ ဦး နဲနဲ နာတယျ “ဟု သာ ပွနျပွောလိုကျမိသညျ။ ဦးက ” နာလညျး ခဏသညျးခံနောျ ” ဆိုပီး စောငျ့ခကြျတှေ ပိုပိုသှကျလာသညျ ။ ကမြ အံလေးကွိတျပီး အောငျ့ခံသညျ ။ ဉီးက လေးဖကျထောကျခိုငျးပီး အနောကျကနေ ခပျမွနျမွနျ ခပျသှကျသှကျလေး နရေငျး “အရမျးကောငျးလိုကျတဲ့ ဆောကျဖုတျလေး ဖငျဝိုငျးလေးနဲ့ ငါ့မယားလေး ” ဟုဆိုကာ ဆံပငျတှကေို နောကျက စောငျ့ဆှဲရငျး ခါးသိမျသိမျလေးကို ကိုငျပီး အားကုနျစောငျ့ စောငျ့ပီးလိုးပေးသညျ ။ ကမြလညျး အရမျးကောငျးလှနျးလို့ တဈဆကျဆကျတုနျပီး ဆောကျ‌ရညျတှထှေကျကြ လာကာ ပီးသှားသညျ ။ ဦးလညျး လိးကို ဆှဲထုတျလိုကျပီး ကမြ မကြျနှာကို လှညျ့၍ ပါးစပျထဲ လီးထိုးထညျ့ကာ သုတျရညျ‌ဖွူဖွူလေးတှေ ထုတျပီး ပီးသှားသညျ ။ ထို့နောကျ သုတျရညျတှကေို မြိုခခြိုငျးသညျ ။ ငနျကြိကြိနဲ့ ကမြ ရှံပမေဲ့ ဦးကို ခစြျမိသှား ၍ မြိုခပြေးလိုကျသညျ ။ ဦးကြနေပျသှားပီး ကမြကို ထှေးပှေ့ကာ ဖကျထားရငျး နှဈယောကျလုံး အိပျပြောျသှားကွသညျ ။

ခဏအကွာ ကမြ အိပျယာနိုးလာတော့ ဦး နိုးနပေီ ကမြကို စောငျခွုံပေးထားသညျ ။ ဦး ဖုနျးပွောနတေဲ့ အသံ သဲ့သဲ့ ကွားလိုကျရသညျ ” ရပီ သူအမကေို ပွနျလှှတျလိုကျတော့ ” ဟုဖွဈသညျ ။ ဒါ ကမြ အမကေို ပွောတာလား ကမြ ငိုမိသညျ ကမြ ငိုသံကွားလို့ ဦးအခနျးထဲဝငျလာသညျ။ ကမြ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပဲ “ရှငျကမြ အမကေို ဖမျးထားတားလဲ “ဟု မေးလိုကျသညျ ။ ဦးက ခပျရေးရေးပွုံးလိုကျပီး ” မငျးလေးကို ရခငြျလို့ ယောက်ခမကို ခဏအိမျမပွနျနိုငျအောငျ တားထားတာပါ ဦးဘာမှားလို့ လဲ ” ဟုပွောသညျ ။ “ရှငျအရမျး ယုတျမာတဲ့ လူယုတျမာကွီး။ အီး ဟီး ဟီး ” ဆို ကမြ ငိုသညျ ။ ဦးက မငိုပါနဲ့ ခလေးရယျ ကိုယျ မငျးကို အတညျ လကျထပျယူမှာပါ ကှာ ဟု နှဈသိမျ့သညျ ။ ထို့နောကျ အဝတျအစားဝတျဖို့ ပွောသညျ မငျးရဲ့ ခန်ဓာကိုယျလေးက ကို့ကို လီးတောငျစတေယျကှာ မွနျမွနျသှားဝတျ အမပွေနျရောကျတော့မညျဟုပွောသညျ ။ ထို့နောကျ အိမျရှေ့သို့ ကားအနကျရောငျတစီး ဆိုကျလာပီး အမေ ဆငျးလာသညျ ထို့နောကျ အမလေညျး အလူးသာမလှနျ့သာနှငျ့ မကြျရညျတှကွေားက လကျထပျဖို့ ခေါငျးညိမျ့လိုကျရတော့သညျ ။ ထို့နောကျ ကမြ ဦးနဲ့ အိမျထောငျကပြီးမှ ဦးရဲ့ အကွံ ယုတျမာ ပတျဆတျမှုတှကေို ပိုသိလာရတယျ ။

ဦး ကမြ ကို ခစြျလို့ ယူတာလား ကမြ အလှကို မကျမောလို့ ယူတာလား အမေ့ကို စိတျနာပီး ရအောငျ ယူတာလား ကမြ မသိတော့ပမေဲ့ ကမြ ကို တရားဝငျ လကျထကျယူခဲ့ပမေဲ့ သူ့ရဲ့ အလိုရမ်မကျကွီးမှုတှကွေောငျ့ ကမြ ကိုဖောကျပွနျပီး သူစိတျကွိုကျပြောျပါးနတောကို ကမြ ရှေ့တငျ ရငျနာနာနဲ့ မွငျနရေပီး ကမြကိုလညျး သူ့စိတျမထငျရငျ မထငျသလို ဖာ ဘဝကို သှတျသှငျးဖို့ သူကွိုးစားတယျ အဲ့ဒီ့နောကျ ကမြဟာ သူအာသာပွဖေို့ သကျသကျ အသုံးတောျခံ ဘဝ ရောကျလာခဲ့ပါသညျ ။ ဦးဘကွမျးရဲ့ အသုံးတောျခံဘဝ ကမြ ဖွူဖွူ ရငျနာနာနဲ့ပဲ ဦး ကို ပဈမသှားရကျခဲ့ဘူး ။ ကမြဦးရဲ့…အကိုငျအတှယျကွမျးကွမျးရမျးရမျးတှကေို အလိုရမ်မကျကွီးစှာ မကျမောနတောလား။ ကမြ ဦးအပေါျ ဝဋျကွှေးပါလာခဲ့သလလေား ။ တရားဝငျဆိုပမေဲ့ မငျ်ဂလာပှဲတောငျမကငြျးပရ ရှေ့နခေေါျပီး အကဉြျးရုံးသာ လကျထပျခဲ့ရသောျလညျး ကမြရဲ့ ကာမကိုစောျကားခဲ့တဲ့ ဦးကမကြျနှာလှှဲခဲပဈ လုပျခဲ့လို့ရပမေဲ့ တရားဝငျလကျထပျယူခဲ့တာ ဘာကွောငျ့ပါလိမျ့။ နောကျမှသိခဲ့ရတာက ဦး ရဲ့ ပွိုငျဘကျ သူဌေးဦးးကွညျလှ ရဲ့သားကကမြကိုအရမျးသဘောကနြေ၍ အမေ့ဆီကို လာ‌ရောကျနားဖောကျကာ သူ့သားနှငျ့ကမြကို ပေးစားရနျ စီစဉျနသေညျကို သိသှားခဲ့၍ ကမြကို စောျကားပီး အရယူခဲ့ခွငျးဖွဈသညျ ။

ဦး ကမြ ကို ခစြျ၍ ၊သဘောကြ၍ ၊လိုခငြျ၍ လကျထပျခဲ့သညျမဟုတျ ပွိုငျဘကျကို အနိုငျလိုခငြျရုံ သကျသကျ ကမြဆီကို ခညြျးကပျပီး အကှကျကကြြ အရယူခဲခွငျးသာ ဖွဈသညျ ။ ကမြရဲ့အပြိုစငျဘဝကို ဖကြျဆီးခဲ့တဲ့ ဦးကို မုနျးမိသညျ ကမြ ယူကြုံးမရ ဖွဈမိတယျ သို့ပမေဲ့ ကမြ ဦးရဲ့ အလိုးကွမျးပွီး ရမ်မကျကွီးမှုတှကေို သဘော‌ကနြမေိသညျ ။ “ဦး…ရယျ ” ဟု ကမြ ရရှေတျလိုကျမိပီး အတှေးနယျပယျမှာ ဦးရဲ့ အလိုးသနျပုံတှကေို တှေး‌နမေိသညျ။ ဆောကျ‌ရညျတှေ ရှှဲနသေညျ ။ ကမြ လိုခငြျတောငျ့တမိသညျ ။ ဦးသညျ ရမ်မကျကွီးသညျ့ ဗီဇအတိုငျး ကမြကို လိုးနရေရုံနှငျ့မကြနေပျ ငှပေေါတဲ့ ဦးက မိနျးခလေး ငယျငယျလေးတှေ အိမျခေါျခေါျ ပီးလညျး လိုးလေ့ရှိသညျ ။ အခုလညျး မိနျးခလေးငယျငယျ အသားဖွူဖွူသေးသေးနှငျ့ ကမြလောကျ ခန်ဓာကိုယျမလှသညျး တဈယောကျကို ခေါျလာပွနျသညျ ။ အရကျတှလေညျးသောကျထားသညျ ။ ကောငျမလေးက အရကျမူးနတေဲ့ ဦးကိုတှဲခေါျလာရငျး ပခြှဲနှခြှဲ ညုတုတု အသံလေးဖွငျ့ ဦးနှငျ့အတူအခနျးထဲဝငျသှားကွသညျ ။ ကမြ ဧညျ့ခနျး စတီခုံမှနေ၍ မကြျနှာငယျလေးဖွငျ့ လှမျးကွညျ့နရေုံ ကမြ ရငျနာနာနဲ့ မကြျရညျ ကနြရေုံကလှဲ၍ ကမြ ဘာမှမတတျနိုငျခဲ့ပါ ။ ကမြ အပေါျ ဦး စိတျမရှိတော့ဘူးလား ။ ကမြ ရဲ့ခန်ဓာကိုယျက ဦးအတှကျ ဆှဲမကျစရာ‌မကောငျးတော့ဘူးလား။

အ‌တှေးပေါငျးစုံနဲ့ ကမြ ရငျနာနစေဉျမှာပဲ အခနျးထဲမှ ဟိုကောငျမလေးနဲ့ လိုးတဲ့အသံ ၊ညုတုတုအသံတှေ ၊ဦး နဲ့ ဟိုကောငျမလေး‌ရဲ့ မောဟိုကျတဲ့ အသံတှေ ညညျးညူနတေဲ့ အသံတှကွေားနရေပီး ကမြ ရငျထဲမှာလညျး ဗလောငျဆူနမေိသညျ ။ ကမြ ကိုယျ့ကိုကိုယျ ယူကြုံးမရ ဖွဈပီး ရှိုကျကွီးတငငျငိုရငျး ကမြ‌ နရောမှာတငျ အိပျပြောျသှားသညျ။ ကမြ နိုးလာသောျ ဦးကမနကျစာစားနသေညျ ။ ကမြလေးကနျစှာ ထလိုကျပီး ရခြေိုးခနျးဝငျလိုကျသညျ ။ ကမြ စိတျထဲမှာ ကမြကို ဦးစိတျပွနျလညျလာစခေငြျသညျ ။ ကမြ ဦးရဲ့ အလိုးသနျသနျ ရမ်မကျကွီးကီ့း လိုးဆောငျ့တာတှကေို တောငျ့တ နမေိသညျ ။ ဦးက အသကျ(၄၀)ဆိုပမေဲ့ ဗိုကျရှှဲကွီးနှငျ့မဟုတျ အားကစားလိုကျစား၍ ဘောျဒီ တောငျ့တောငျ့ နှငျ့ ရငျဖိုစရာကောငျးသညျ ။အရပျရှညျသညျ ။ အသားညိုသညျ ။ အလိုးသနျသညျ ။ မိနျးမကွောနပျသညျ။ သနျမာသညျ ။ ကမြ ရခြေိုးရငျး ဦးကို မွငျယောငျရငျး စိတျတှေ ကွှလာ၍ ဆောကျ‌ဖုတျထဲ လကျနှိုကျရငျး အာသာဖွနေမေိသညျ ။ “အားစှးးးးးးးးအာ့းးးးးးးးအာ့စှးးး” ထိုစဉျ ..ရခြေိုးခနျးတံခါးခေါကျသံကွားလိုကျသညျ ။ “အမရေ အမ ဦးလေးက မွနျမွနျခြိုးပီး ထမငျးလာစား ခိုငျးနတေယျ အမ မွနျမွနျလုပျတဲ့ ” ဟု အောျကာ ကမြ ကို လာပွောသူက ဦးရဲ့ တူတောျမောငျ ကိုဟိနျး ဖွဈသညျ ။ သူ့အ‌ဖနေဲ့အ‌မကေ ကားအကျစီးဒငျ့နှငျ့ ဆုံးပါးကုနျ၍ ဦးက သားအဖွဈနဲ့ မှေးစားထားခွငျးဖွဈသညျ ။

ဦးက ပထမ အိမျထောငျနဲ့ သားသမီး မထှနျးကားခဲ့ ။ထို့‌ကွောငျ့ ဦးသညျ သူ့ညီအစား ကိုဟိနျးကို ခစြျလညျးခစြျ ၊ အလိုလညျး အရမျးလိုကျသညျ ။သူက ကမြထကျ ၅ နှဈလောကျကွီးသညျ ။ သို့သောျ ဦးက သူ့မိနျးမ မို့ ရိုသသေမှုနဲ့ အမလို့ ခေါျခိုငျးသညျ ။သူ လညျး မိနျးမ ရှုပျသညျ ။ “အေး အေး မွနျမွနျလုပျပီး လာခဲ့မယျနောျ ” ဟု အကွောငျးပွနျလိုကျရငျး မွနျမွနျဆောကျဖုတျကို ရဆေေးလိုကျပီး သုံးလေးခှကျမွနျမွနျခြိုးပီးပွီး အဆုံးသတျလိုကျရသညျ ။ စိတျထဲမှာတော့ အပွီးထိ အာသာမဖွလေိုကျရ၍ မကြမေနပျဖွဈနသေညျ ။ ကမြ ထမငျးစားဖို့ အသငျ့ခူးခပျထားသညျ ။ ကမြ စားဖို့ ရောကျလာတော့ ဦး စားပွီးနပွေီ ။ ကိုဟိနျးသာ ကနြျခဲ့သညျ ။ ဦး အခနျးထဲ ဝငျသှားသညျ ။ အလုပျထဲသှားဖို့ အဝတျလဲ ရနျဖွဈသညျ ။ ကမြ မစားသေးဘဲ ဦး နဲ့ အတူ အခနျးထဲ လိုကျသှားသညျ ။ ဦး ကမြ လိုကျလာသညျကို မသိ ။ အဝတျလဲရနျ အကြီခြှတျလိုကျသညျ ။ ကမြ အနောကျမှ တိတျတိတျလေးလိုကျလာခဲ့ပီး အခနျးတံခါးပိတျရငျး လော့ချ ခလြိုကျသညျ ။ အကြီခြှတျကွီးနဲ့ ဦးကို အနောကျမှ သိုငျးဖကျလိုကျသညျ ။ ‌ ‌လြှော့ရဲရဲ ဖွဈနသေော ဦး ပုဆိုးထဲကို လကျထိုးထညျ့လိုကျပီး ဦးရဲ့ လီးကွီးကို ကိုငျပီး ဖှဖှလေး ညှဈလိုကျသညျ ။ ဦး ပါးစပျမှ “အာဈ့ ” ဟု အသံထှကျ ညညျးလိုကျပီး ကမြ လကျတှကေို ပွနျဆုတျကိုငျလိုကျပီး ပုတျခလြိုကျသညျ ။ ပွီးတော့ ကမြ ကို ကုတငျပေါျ အားနဲ့တှနျးထုတျလိုကျသညျ ။

ကြ မ မကြျရညျတှေ ခကြျခငြျးဝဲ တကျလာသညျ ။ ကမြ အနျကိုကွိတျပွီး ဦးကို အရဲစှနျ့‌‌မေးလိုကျသညျ ။ ” ဦးအတှကျ ကမြ က ဘာလဲ ။ ကမြကို မခစြျဘူးဆိုလဲ ဘာလို့ ကမြ ကို စောျကားပီး အရယူခဲ့သေးလဲ ” မကြျရညျတှေ စီးကလြာသညျ ။ ဦးက ” ဆောရီးကှာ ငါမနေ့က အရကျအရှိနျနဲ့ ခေါငျးကိုကျနလေို့ပါကှာ ” ” ဘယျလိုလဲ မနေ့က ကောငျမ က ကမြထကျ ကောငျးနလေို့လား ။ ကမြ တှေ့လိုကျတာတော့ ကမြ လောကျတောငျ မကိတျဘူးနောျ ။ဦး ကမြ ကို သကျသကျ ရှဲ့နတောလား ။ကမြ အသှေးသားတှေ ဦးအတှကျ ဘာမှ မဟုတျတော့ဘူးလား ” ကမြ ပွနျထလိုကျပီး ကမြ အငျ်ကြီနဲ့ ထမိနျတှေ ခြှတျခလြိုကျပီး ဦးကို ထပျမေးလိုကျသညျ။ ဦးက ” မငျးအခုမှ ဘာလာကွောငျနတောလဲ ငါခါတိုငျးလညျးခေါျအိပျနကြေ မငျးမမွငျဘူးလား ။ ငါမငျးကို ယူတာက ငါ ဟို သားအဖကို အနိုငျလိုခငြျလို့ယူတာ ရှငျးလား ။အေး မငျးက ကိတျတယျ ။ဒါမဲ့ ငါ လီးတောငျနခြေိနျ မငျးဘယျနှဈခါ ငါ့ကို သာယာအောငျ လုပျပေးဖူးလဲ ။ မငျး ငါ့အလိုကြ ဘယျနှဈခါ နပေေးဖူးလဲ ။ ငါ အတငျးလုပျမှ မငျးဘကျက လိုကျလြောတာပဲ ရှိတယျ ။ ငါ့မိနျးမ ဖွဈနလေို့ အောျ အသကျငယျသေးလို့ သာ ငါ့အနားနားမှာထားထားတာ ။ အေး မငျးကို ရိုးအီသှားတဲ့ တနေ့ ဖာတနျးပို့ပဈမှာ သိလား ။

စောကျစကား လာမမြားနဲ့ သှား အခုထှကျသှားးးးးး” ဟု ဆိုကာ ကမြ ကို နှငျလှှတျသညျ ။ ကမြ မကြျရညျတှကွေားက ဒူးထောကျလိုကျပီး “ဦး ကမြ ကို တဈစကျလေးတောငျ မခစြျဖူးလား။ အာ့ဆို ဘာလို့ ခုနက ရခြေိုးခနျးထဲကွာနလေို့ လိုကျစိတျပူနသေေးလဲ ။ဦး ကမြ ကို နဲနဲလေးတောငျ သံယောဇဉျမရှိဘူးလား။ကမြ …….ကမြ …….ရှကျတယျ ကမြ မှာ ဘာလိုအပျခကြျတှေ ရှိနလေို့လညျး ဦး ရယျ ဦးကမြကို ရိုးသှားပီလား ကမြ ဦးအလိုကနြပေေးပါ့မယျ ဦးရယျ ” ဟု ဆိုကာ မကြျရညျလညျရှှဲ နဲ့ ဦး ခွသေလုံးလေး ကိုငျကာ ကမြ ပွောလိုကျမိသညျ ။ ” အ …….ဟငျ့ …….ဟငျ့ ” “မငျးအဲ့လောကျတောငျ ငါ့ကို စှဲလမျးနလေား ။ မငျး ငါ့အလိုကြ နပေေးမယျဆို‌တာ သခြောလား ပွောစမျး ကောငျမ ” ဟု ဦးက ရငျ့သီးစှာဆိုသညျ ။ “ဦး ပွောပါ ကမြ ကို ကွိုကျသလောကျ ဦးရငျ့ရငျ့သီးသီးပွောပါ ။ဦး ကမြ ကို မခစြျပမေဲ့ ကမြ ဦးကို ခစြျမိနပေီ ။ ကမြ ဦးကို စှဲလမျးနပေီ ဦးရယျ ။ ဦး လိုးတာကို ကွိုကျနပေီ ဦးရယျ ။ ကမြ ဦးအလိုကြ တကယျ နပေေးပါ့မယျ ။ ကမြ …..ကမြ က ဦးရဲ့ အသုံးတောျ ခံပါ ဦးရယျ ဦး စိတျကြ အသုံးတောျခံဖို့ အသငျ့ပါ ဦးရယျ အ …..ဟငျ့ ဟငျ့ ” ဦးက ” အေး ကွိုကျပီ ငါကလညျး အဲ့လို ပှငျ့လငျးပီး ထနျတဲ့ ကောငျမ ကို ကွိုကျတာ ။

မငျး ဒီနေ့က စပီး ငါ့မိနျးမ မဟုတျတော့ဘူး ငါ့အသုံးခံဘဲ ကွားလား ” ဟု ဆိုကာ ပုဆိုးကို ခြှတျခလြိုကျသညျ ။ ပီးတော့ ဒူးထောကျပီး ထိုငျနတေဲ့ ကမြ မကြျနှာရှေ့တညျ့တညျ့ လာရပျပီး ” စုပျ စမျး ကောငျမ ။အဲ့လောကျတောငျ ငါ့လီးကို ကွိုကျနတေဲ့ ကောငျမ စုပျစမျး” ဟုဆိုကာ ကမြ ဆံပငျတှကေို စုပျကိုငျလိုကျပီး “စုပျ အားးးးးးးးးးးစုပျ ရှိးးးးးးးအားးးးးဈဈဈဈ “ဟု ညညျးရငျး ပါးစပျကို လိုးပါတော့သညျ။ ဟုတျတယျ ဦး ကမြကို ဘယျလို သတျမှတျသတျမှတျ ဦး ကမြ ကို ထပျ စိတျမကှကျစဖေို့ ကမြ စိတျလို လကျရ အားပါးတရ စုပျပေးနမေိသညျ ။ ဦး လီးကွီးကို လြှာနဲ့ ယကျလိုကျ၊ လီးထိပျ ဒဈကလေးကို လြှာနဲ့ ရဈရဈပီး စုပျလိုကျ ၊ ပါးတှေ ခှပျသှားအောငျထိ အားနဲ့ စုပျလိုကျ ၊ဂှေးစိလေး နစြျလုံးကို ငုံငုံပီး ပွှတျပွှတျနဲ့ မွညျအောငျ စုပျလိုကျ လုပျပေးနရော ဦးက အားမရသေး ကမြခေါငျးကဆံပငျကို ပိုပီးကစြျကစြျပါအောငျ ဆှဲကိုငျလိုကျပီး သူ့လီးကွီး တဆုံး ဖိဖိပွီး ပါးစပျထဲကို ထိုးသှငျးသညျ။ ပါးစပျမှလညျး အားးးဈ အားးးးးးဈ ဟုအောျရငျး အားပါးတရ တဆုံးကွုံးသညျ။ ဦး လီးက ရှညျသညျ ။ ထို့ကွောငျ့ ကမြ အာခေါငျကို ထောကျလိုကျ၊လညျခြောငျးထဲထိ အတငျးတိုးပီးဝငျလာလိုကျဖွငျ့ဆိုသောျလညျး ကမြ ဦးကို ကောငျးစခေငြျလှနျး၍ ကမြ အောငျ့ခံသညျ ။

” အှတျ……..အှတျ …….အငျ့” ထို့နောကျ ဦး တဈဆကျဆကျတုနျလာပီး ကောငျမ အားထညျ့ပီး စုပျ စုပျ စုပျ အား ဟု အောျပီး လီးရညျတှေ ပါးစပျထဲတှငျ ထုတျလိုကျပီး ဦးတဈခြီ ပီးသှားသညျ ။ ဦးက သူ့ လီးက ထှကျတဲ့ သုတျရညျတှေ ကို မြိုခတြာ ကွိုကျမှနျးသိ၍ ကမြ မွိုခလြိုကျသညျ။ဦးက လီးကို ပါးစပျထဲက ထုတျလိုကျရငျး မငျးတိုးတကျလာပီဟု ဆိုကာ ခေါငျးလေးပုတျ၍ ခြီးမှနျးသညျ။ ကမြ ပွုံးမိသညျ ။ ထို့နောကျ ဦးက ” သှား မနကျစာ သှားစားလိုကျဦး ပွိးရငျ ပွနျဝငျလာခဲ့ ငါဒီနေ့ အလုပျမသှားတော့ဘူး ” ဟုဆိုကာ ကမြကို ဆှဲထူလိုကျသညျ ။ ကမြလညျး ဦးကိုတငျးတငျးကပြျကပြျဖကျလိုကျပီး ” ဟုတျ” ဟု ‌ဆိုကာ ဘောျလီပငျ ပွနျမဝတျနိုငျတော့ဘဲ ဂါဝနျလေး မွနျမွနျကောကျဝတျလိုကျပီး အခနျးထဲက ခပျသုတျသုတျ ပွေးထှကျလာခဲ့ လိုကျသညျ ။ မနကျစာ စားရငျး “ငါ ဒီနေ့အလုပျမသှားတော့ဘူး “ဆိုသော စကားလေးတဈခုကွောငျ့ ကမြ ရငျထဲ လှိုကျဖိုရငျး ကွိတျပွုံးနရေငျး ခပျသှကျသှကျစားရငျးဦးစောငျ့နတေဲ့အခနျးထဲအမွနျပွနျသှားခငြျ‌နမေိသညျ ….. ပွီးပါပွီ ။

Post Views: 3,097

ကောင်းလိုက်တဲ့ အစိမ်းအိုးလေး…!

အဝင်အထွက်ကြမ်းသည်…!

အပျိုနုနု ထွဋ်ထွဋ်…!

Post a Comment

Post a Comment

Comments

Contact Form