အစေခံတစ်ယောက်ရဲ့ဘဝ
ခလွမ်း.သယ်ဆောင်လာသော ဆင့်ထားသည့်ခွက်များက ခလုပ်တိုက်ပြီးကျကွဲကုန်သည်.
ကျွန်တော်ထိတ်လန့်သွားသည်..ကျွန်တော်ကား အနောက်မှပန်းကန်များဆေးပြီး ထွက်လာစဉ် ခလုပ်တိုက်ပြီး ပန်းကန်များကျကွဲကုန်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဟဲ့..ဘာဖြစ်တာလဲ…
အိမ်နောက်ခန်းမှ ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကထွက်လာသည်။
ပြန့်ကျဲနေသော ပန်းကန်ကွဲများကို တွေ့တော့..
အမလေးကုန်ပါပြီ..ကုန်ပါပြီ.ကောင်စုတ်စောက်သုံးကိုမကျဘူး…
ခွေးလိုကောင်…နေဦးပန်းကန်ကွဲတွေသိမ်းလိုက်စမ်း….
ပြီးမှနင့်ကိုဒဏ်ပေးရမယ်…
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ဒေါက်ခနဲခေါက်ပြီး အနောက်ခန်းသို့ဝင်သွားသည်…။
ကျွန်တော်ကား ဒေါ်ချိုချိုအောင်၏ ဒဏ်ပေးမည်ဆိုသောစကားကြားကတည်းကလန့်နေပြီ..
ဒါပေမဲ့ သူမအနေနှင့်ဘာပဲဒဏ်ပေးပေးခံရမည်ကား ကျွန်တော့်ဘဝ…..
ကျွန်တော်ကားမိဘမဲ့တစ်ကောင်ကြွက်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်…
ရွာမှာနေစဉ်ကတည်းကဘုန်းကြီးကျောင်းမှာကပ်နေရသည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းကမိဘများကဆုံးပါသွားသည်။
ကျွန်တော့်အသက်(၁၇)နှစ်ခန့်မှာ ဒေါ်ချိုချိုအောင်တို့လင်မယားရွာကိုရောက်လာသည်…။
သူမတို့ကား ကျွန်တော်တို့ရွာဇာတိလို့သိရသည်။
သူမကားအသက်(၄၀)ခန့်ရှိပြီ ငယ်စဉ်ကမယ်ဘွဲ့ရဖူးသည်ဟုသိရသည်။ မြို့မှ သူဌေးတစ်ယောက်နှင့်အိမ်ထောင်ကျပြီး ကျွန်တော်တို့ရွာနှင့်အင်မတန်ဝေးသော မြို့မှာအခြေချနေထိုင်သည်ဟုသိရသည်။အဆိုပါအသက်အရွယ်ရောက်နေတာတောင်မှတော်တော်ချောလှသေးသည်။ သူမက ကျွန်တော့်ကိုမွေးစားပါရစေဆိုပြီး
ဆရာတော်ဆီမှာခွင့်တောင်းပြီး မြို့သို့ခေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
မြို့ကသူဌေးလင်မယားကမွေးစားသည်ဆိုပြီး ရွာကတော့ကျွန်တော့်အတွက် ဝမ်းသာနေကြသည်။
ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲ့လိုပဲထင်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့မြို့ရောက်တော့အထင်နှင့်အမြင်ပါစင်အောင်လွဲသည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား သူမအိမ်ဖော်များကို အတော်ရက်စက်သည်.။
ဘယ်အိမ်ဖော်မှသူမတို့အိမ်မှာမနေနိုင်။ သူမကမထင်လျှင်မထင်သလို ရိုက်နှက်သဖြင့် ထွက်ပြေးကြသည်။
ဒီလိုနဲ့ရွာကို အလည်လာစဉ် သူမက မိဘမဲ့တစ်ကောင်ကြွက် ကျွန်တော့်ကိုမြင်ပြီး
မွေးစားမည်ဟူသောအကြောင်းပြချက်ဖြင့်ခေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။
မြို့ရောက်တော့ ကျွန်တော့်ကို သူမတို့အိမ်ထဲမှာသာ အခိုင်းအစေအဖြစ် ခိုင်းစေတော့သည်။
သူမတို့ခြံကြီးက အကြိးကြီး၊ ခွေးတွေကလည်းမွေးထားသဖြင့် ကျွန်တော်ထွက်မပြေးရဲ။
သူမယောကျင်္ားကား ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် တခြားမြို့မှာနေပြီး (၄)(၅)လမှတစ်ခါဆိုသလိုပြန်လာလေ့ရှိသည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား ကျွန်တော့်ကို သူမကိုမမကြီးဟုခေါ်ခိုင်းသည်။
ကျွန်တော့်မှာ တစ်အိမ်လုံးမှ အလုပ်များကို ဒိုင်ခံသိမ်းကြုံးလုပ်ရသည်။
သူမနှင့် အိမ်တွင်နေသူ သူမ၏ညီမ ဥမ္မာအောင်၏ ထမိန်များ ပင်တီများကအစလျှော်ဖွတ်ပေးရသည်.။
ထမင်း.ဟင်းချက်လည်းကျွန်တော်ပင်။
သူမတို့(၂)ယောက်စလုံးကစရိုက်တူကြသည်.။သူမတို့ခိုင်းသလိုမလုပ်ပါက ကြိမ်လုံးဖြင့်တင်ပါးများစုတ်အောင်တွယ်တတ်သည်။
ထမင်းကိုတော့သူမတို့စားသလို လူလိုသူလိုမစားရပေ.။
သူမတို့ ထမင်းစားသည့်ခုံအောက်တွင် ခွေးစာခွက်သဖွယ်ခွက်စုတ်တစ်လုံးကိုချထားသည်။
သူမတို့ထမင်းစားနေစဉ် မစားချင်တော့သဖြင့်ဝါးပြီးထွေးထုပ်သော ထမင်းလုံးများ
တံတွေးများအပြင်..အရိုးအရင်းများကို ထိုပန်းကန်ထဲသို့ထွေးထုပ်ကြသည်..
ထိုပန်းကန်ထဲမှ ထမင်းများနှင့်အရိုးများကိုသာ ကျွန်တော့်ကို ကျွေးကြသည်။
ကျွန်တော့်မှာ ထိုဟာမှမစားရလျှင်သူမတို့အညစ်အကြေးများသာစားဖို့သာရှိသဖြင့်
နေ့တိုင်းကြိတ်မှိတ်ပြီးစားနေရသည်..။
(၂)
ဟဲ့ကောင် နင် သိမ်းလို့မပြီးသေးဘူးလား..နင့်ကို ရိုက်မလို့စောင့်နေတာ…အခန်းထောင့်မှာပုံထားတဲ့ကြိုးခွေကိုယူခဲ့ နင့်ကိုချည်မလို့..ဒေါ်ချိုချိုအောင်၏ အမိန့်သံကြောင့် ကျွန်တော်တုံယင်သွားသည်..
အခန်းထောင့်မှာပုံထားသော ကြိုးခွေတစ်ခွေကို ယူပြီး နောက်ဖက်သို့တုံယင်သောခြေလှမ်းများဖြင့်သွားလိုက်ရလေတော့သည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား နောက်ခန်းတွင်အသင့်စောင့်နေသည်…
မင်းအပြစ်မင်းသိတယ်နော်ကောင်စုတ်..
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား ကျွန်တော့်ကိုပြောလိုက်ပါတယ်..
ဟုတ်ဟုတ်သိပါတယ်…မမကြီး..အဲ့ဒါဆိုနင်ဘာလုပ်နေတာလဲ နင့်အဝတ်တွေကို ချွတ်လိုက်..
ကျွန်တော့်အဖို့ဒါကမထူးဆန်းတော့..ဒေါ်ချိုကားပြစ်ဒဏ်ပေးတိုင်းထိုသို့လုပ်နေကျ..
နင့်ပါးစပ်ဟထား..ဒေါ်ချိုအမိန့်ကြောင့် ကျွန်တော်ပါးစပ်ကို ဟထားပေးလိုက်သည်..
သူမကထမိန်အောက်သို့ သူမလက်ကိုနှိုက်လိုက်သည်..
ပင်တီကိုဆွဲချွတ်နေခြင်းဖြစ်ဟန်တူသည်..
သေချာသည်…သူမခြေနှစ်ချောင်းကြားမှ ပင်တီအဖြူရောင်လေးကိုဆွဲချျွတ်ကာ ကျွန်တော့ပါးစပ်ထဲထိုးထည့်လိုက်သည်. ယခုမှလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်သူမပေါင်ကြားမှဆွဲထုတ်လိုက်သဖြင့် သူမပင်တီကားသူမအနံ့လေးများဖြင့်သင်းနေသည်…ပါးစပ်ကိုမအော်နိုင်အောင်ပင်တီနှင့်ဆို့ခြင်းဖြစ်သည်..။
ဒေါ်ချိုရှေ့တွင် ဒူးထောက်ပြီး ကျွန်တော့်လက်နှစ်ဖက်ကိုပူးကာထိုးပေးလိုက်သည်..။
ဒေါ်ချိုကကျွန်တော့်လက်ကို ကြိုးဖြင့်ပူးချည်ပြီး ထုတ်တန်းပေါ်သို့ လှေကားဖြင့်တက်ကာကြိုးစကိုပတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်လုံးတီးအနေအထား မတ်တပ်တွဲလောင်းဆွဲထားသည်။
ကျွန်တော့်လီးမှာလူပျိုပေါက်အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ၅လက်ကျော်(၆)လက်မနီးနီးရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ရှေ့တွင်တန်းလန်းဖြစ်နေသည်.။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကားဒါကိုသဘောကျနေသည်..သူကကျွန်တော့်လီးကိုကိုင်ကာ ဂွမ်းတိုက်လိုက်သည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်လို မိန်းမချောကြီးတစ်ယောက်က ကိုင်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ကျွန်တော်သူမ၏ အဆွကိုမခံနိုင်ပဲလရေများပန်းထွက်သွားသည်။
လရေများထွက်သွားပြီးနောက်ဒေါ်ချိုက ကကျွန်တော့်ခြေထောက်များကို ကြမ်းပြင်တွင်ဆင်ထားသည့်
သံကွင်းနှစ်ခုမှာ ခတ်လိုက်တော့သည်။ မရုန်းနိုင်တော့။
(၃)
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က နံရံတွင် ချိတ်ထားသော ငါးလိပ်ကျောက်မြီးကြာပွတ်ကိုလှမ်းယူလိုက်သည်…။
ကျွန်တော့်ကို မအော်အောင် မရုန်းနိုင်အောင် ချည်ထားပြီးသူမစိတ်ကြိုက်ရိုက်တော့မှာလေ..။
သူမ၏ဖင်သားကြီးများက ကြာပွတ်သွားယူစဉ် ယမ်းခါနေသည်.။
လှသလောက်ရက်စက်သောဒေါ်ချိုချိုအောင်ပင်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား ကြာပွတ်ကို လွဲယမ်းလိုက်သည်။ အားပါမှန်းသိသာသည်။
သူမ၏ပေါင်ကြားမှ အဟိုက်နှင့် သူမရင်အုံပေါ်သို့ဆံနွယ်များကဝဲကျသွားသည်
ရွမ်း.ဖြောင်း..အူးဟူးဟူး..ဒုန်ဒုန်း
ကြာပွတ်က ကိုယ်ပေါ်ကျလာမှုနှင့်အတူ အသည်းခိုက်အောင်နာကျင်မှုကြောင့် လက်ကိုတုပ်ထားသောကြိုးကို ရုန်းသော်လည်း တင်းကျပ်စွာတုပ်ထားမှုကြောင့်မရုန်းနိုင်..
ပါးစပ်ထဲမှာ သူမပင်တီဖြင့်ဆို့တားသဖြင့်မအော်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
အသားများပင်တဆတ်ဆတ်တုန်သည်။ အရှိုးရာက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာထင်းသွားသည်။
သူမကအသားကုန်လွဲရိုက်ပြန်သည်…
ရွမ်း.အူးဟူးဟူး..နာကျင်မှုကြောင့် ကျွန်တော်ငိုတော့သည်..သို့သော်ပါးစပ်မှအူးဝူးအသံသာထွက်လာသည်။
ဒေါ်ချိူကား ထပ်မံရိုက်နှက်ပြန်သည်..။
ရှုး..အူး…ဟူးဟူး..ကျွန်တော့်လီးထိပ်မှ ကြောက်လန့်မှုနှင့်နာကျင်မှုရောသွားသဖြင့်
သေးများပန်းထွက်ကုန်သည်။
ဒါကိုဒေါ်ချိုက ပိုသဘောကျပြီး ထပ်မံရိုက်နက်သည်…
ကျွန်တော်ကား ကြောက်သေးများ လီးထိပ်မှအဆက်မပြတ်ပန်းထွက်နေတော့သည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား အချက်(၄၀)ခန့်ထပ်မံရိုက်နှက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်တင်ပါးမှ အရှိုးရာများကို လက်ဖြင့်ဆွဲဆိတ်လိုက်ပြီး
ကောင်စုတ်..အသုံးမကျတဲ့ကောင်…နင့်ကိုအဲ့လိုဆုံးမမှနင်မှတ်မှာလို့ ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကြိုးတုတ်ပြီး ဆွဲထားတဲ့အတိုင်း ပစ်ချလို့ သူမအိမ်ရှေ့ကို ထွက်သွားပါတော့တယ်။
(၄)
မည်မျှကြာသွားသည်မသိ ကျွန်တော်ကား ကြိုးတုပ်ခံထားလျှက်တန်းလန်းနဲ့ပင် အိပ်ပျော်သွားသည်။
ကျွန်တော့်ကို လှုပ်နှိုးလိုက်သဖြင့် လန့်နိုးသွားသည်။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်..။
သူမကကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲမှ ပင်တီကိုဆွဲထုတ်ပြီး.
ကောင်စုတ်..နင့်ကိုချိုချိုအောင်က ပန်းကန်တွေကွဲလို့ဒဏ်ပေးထားတာမဟုတ်လား။
ဟုတ္ပါတယ္.မမၾကီး..
အဲ့ဒါဆိုရင် နင့်ကို ငါလည်းဆုံးမရဦးမလား…ကျွန်တော့်မှာ ခုနကနာတာတစ်ကြောင်း..ထိတ်လန့်နေတာကတစ်ကြောင်းကြောင့်…
မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ..တောင်းပန်ပါတယ်…
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကမျက်နှာတစ်မျိုးဖြစ်သွားသည်…
ကဲအဲ့ဒါဆိုရင် မင်းငါခိုင်းတာလုပ်မလား မင်းကိုငါမရိုက်တော့ဘူး…
ဘာလုပ်ရမှာလဲမမကြီး…
မင်းငါ့ကျွန်လုပ်မလား….ငယ်ကျွန်ပေါ့…ငါခိုင်းတာအကုန်လုပ်ရမှာ…
ဗျာ… ကျွန်တော်အံ့သြသွားသည်..ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား သူမကျွန်အဖြစ်ကျွန်တော့်ကိုခံခိုင်းနေပြီ…
မင်းမလုပ်ရင်တော့ မင်းကိုဆက်ရိုက်မှာ ဘယ့်နှယ်လဲ..
နံရံမှာဒေါ်ချိုချိူအောင်ကျွန်တော့်ကို ရိုက်ပြီးချိတ်ထားခဲ့တဲ့ကြာပွတ်ကိုကြည့်ပြီး သူမကလှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း အသားနာမှာ ကြောက်တာကြောင့်.။
မရိုက်ပါနဲ့မမကြီး..မမကြီးခိုင်းတာလုပ်ပါ့မယ်..။
ဟုတ်ပြီး မင်းငါ့ကို မမကြီးလို့မခေါ်နဲ့ သခင်မလို့ခေါ်ရမယ်…။
ခေါ်ကြည့်စမ်း..ဟုတ်ကဲ့သခင်မ..
အင်းဒီလိုမှပေါ့ မင်းကလိမ်မာသားပဲ….မင်းကိုငါပိုင်သွားပြီနော် ငါ့ကျွန်…မင်းဘဝတစ်လျှောက်လုံး ငါ့ခြေရင်းမှာ အမှုထမ်းရမှာ..။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ကျွန်တော့ခြေထောက်ကိုချုပ်ထားတဲ့သံကွင်းလေးတွေကိုဖြုတ်ပေးပါတယ်.။
(၅)
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ကျွန်တော့ကို ထုတ်တန်းမှာ ချည်ထားတဲ့ကြိုးကို လျောချပေးလိုက်ပေမဲ့ လက်မှာပူးချည်ထားတာကိုတော့ဖြုတ်မပေးသေးပါဘူး..။
သူမကကျွန်တော့်ကို ချည်ထားတဲ့ကြိုးကိုလျောချလိုက်ပြီးတစ်ဖက်ကကိုင်ထားတာပါ…သူမကိုယ်တိုင်ထိန်းပြီးလျှောချလိုက်တာပါ..
သူမရင်ညွှန့်တွေနားကနေ ကျွန်တော့ကိုလျှောချလိုက်ပြီး သူမထမိန်နားက အဖုတ်လို့ထင်ရတဲ့ အဟိုက်လေးနားမှာ ထမိန်ပေါ်ကနေကပ်ပြီးနမ်းခိုင်းပါတယ်.
သူမရဲ့ ခုံးထနေတဲ့ အသားမြောင်းနှစ်ခုကြားကို ထမိန်ပေါ်မှာနေပြီးမျက်နှာအပ်ခိုင်းထားတာပါ..။
(၅)မိနစ်လောက်သူမစောက်ပတ်နံ့ကို ထမိန်ပေါ်မှရှုခိုင်းထားတာပါ..သူမပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ကြီးနှစ်လုံးကြားမှာ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ညှပ်ထားပြီးတော့ပေါ့။
ကဲနင်ငါ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားကနေ င့ါထမိန်အောက်ကနေငုံ့ပြီးထွက်သွားစမ်းငါ့ကျွန်..ဆိုပြီးအမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်..
သူမထမိန်အောက်ကနေကျွန်တော်တိုးထွက်လိုက်ပါတယ်.
ကျွန်ဆိုတာသခင်တွေရဲ့ ခြေထောက်ကြားကသူဆိုတာ ကျွန်တော်သဘောပေါက်လာပါတယ်..။
ကဲပြီးရင်လိုက်ခဲ့ဆိုပြီး ကျွန်တော့လက်ကို ချည်ထားတဲ့ကြိုးစကိုဆွဲပြီးသူမအိမ်ခန်းကိုခေါ်ဆောင်သွားပါတယ်.။
သူမအိပ်ခန်းကအကောင်းစားမွေ့ယာတွေခင်းထားတာပါ..။သူမကကုတင်စောင်းမှာထိုင်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုဒူးထောက်စေပါတယ်..။
ကဲနင်သခင်မခိုင်းတာလုပ်ရမယ်ဆိုပြီး ကျွန်တော့ပုခုံးပေါ်ကို သူမခြေထောက်ဖြူဖြူနှစ်ချောင်းကို တင်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့ သူမကသူမပေါင်ရင်းနဲ့ကျွန်တော့်ခေါင်းကို နီးကပ်အောင်ဆွဲယူလိုက်ပါတယ်..။
သူမလက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ဆံပင်တွေကိုမလှုပ်နိုင်အောင်ဆွဲဆုပ်ထားတာပါ။
ပြီးတာနဲ့ထမိန်ကိုအသာဟလို့ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို သူမထမိန်အောက်ဆွဲသွင်းလိုက်ပါတယ်..။
ထမိန်နဲ့ခေါင်းကိုအုပ်ထားတာကြောင့် ကျွန်တော့်အမြင်တွေမှောင်သွားပါတယ်.။
သူမဘာလုပ်ခိုင်းမယ်ဆိုတာသဘောပေါက်လာသလိုပါပဲ။ဒါပေမဲ့အရိုက်ခံရတာထက်စာရင်တော်ပါသေးတယ်လို့တွေးမိပါတယ်။
သူမရဲ့ပေါင်ကြားထဲက စောက်ပတ်နံ့ပြင်းပြင်းကလည်း ကျွန်တော့်အဆုပ်ထဲထိကို ဝင်ရောက်နေပါတယ်။
သူမကကျွန်တော့်ကို သူမစောက်ပတ်နဲ့နီးသထက်နီးအောင်လုပ်ပြီး ပါးစပ်နှင့်သူမစောက်ပတ်ကို ထိအောင်နေရာသေသေချာချာချပါတယ်.။
အရည်ကြည်လေးများနဲ့စိုစွတ်နေတဲ့ စောက်ပတ်ကြောင့် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေပါတယ်
ကဲ..နင်ငါ့စောက်ပတ်ကို နင်လျှာကိုထုတ်ပြီးယက်စမ်း…မနားနဲ့နော်.ဒါအမိန့်ပဲ.ငါ့အမိန့်မပေးမချင်းမရပ်နဲ့.
ဒေါ်ဥမ္မာမောင်က အသံလွင်လွင်လေးနဲ့အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်
ကျွန်တော်ကားငြင်းဆန်ပိုင်ခွင့်မရှိပါ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်၏ ကျွန်ဖြစ်နေပြီကိုး..သူမကစောက်ပတ်ယက်ပေးစမ်းဆိုယက်ပေးရတော့မှာလေ..
လျှာကိုမရဲတစ်ရဲထုတ်ပြီး ပူးချည်ခြင်းခံထားရတဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ သူမစောက်ပတ်ကိုဖြဲပြီးလျှာနဲ့ပင့်ကော်လိုက်ပါတယ်..
ငံကျိနေတဲ့စောက်ပတ်အရသာကြောင့်နည်းနည်းပင်ပျို့သွားပါတယ်.ဒါပေမဲ့သူမကျွန်ဆိုတော့ မငြင်းရဲ..
ပြတ်..ရှုး..အား..ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကတော့ အရသာတွေ့နေပါတယ်..
စောက်ပတ်ကိုလျှာနဲ့ယက်ပေးတာပဲလေ.ယက်ပေးနေရတဲ့ ကျွန်အဖို့မှာသာဆိုးတာ..
သခင်မတစ်ယောက်အနေနဲ့တွေးကြည့်လို့ကတော့…သူမရဲ့ညစ်ပတ်တဲ့ သေးထွက်ရာအပေါက်ကိုသူမပိုင်တဲ့ ကျွန်ကိုယက်ခိုင်းတာဆိုတော့အရသာတွေ့နေတာပေါ့…
နင့်လျှာကိုငါ့စောက်ပတ်နံရံတွေကို သေချာယက်စမ်း…
ကျွန်တော်လည်း သခင်မ ဥမ္မာအောင်ရဲ့ စောက်ပတ်အတွင်းသားနံရံတွေကို လက်နဲ့ဖြဲပြီးလျှာနဲ့အဆက်မပြတ်ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်..
သခင်မတစ်ယောက်အရမ်းကိုကောင်းနေပါပြီ…
ရှီးအား..ပြတ်ပြတ်…ကျွန်တော်လည်းသခင်မကောင်းနေတယ်ဆိုတာ..သခင်မရဲ့ညဉ်းညူသံတွေကိုကြားတာနဲ့သိပါတယ်..
သခင်မရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ကျွန်တော့်ခေါင်းကို သူမစောက်ပတ်နဲ့လွတ်ထွက်သွားမှာစိုးတဲ့အလားဖိကပ်ထားတာပါ..။
ကျွန်တော်ဟာ သူမရဲ့ကျွန်ဖြစ်ပြီး စောက်ပတ်ကိုယက်ပေးရတဲ့အမှုကိုထမ်းနေရပါပြီ။
သူမစောက်ပတ်ထဲမှာ အကျိအချွဲတွေကလည်းထွက်လာပါတယ်…။
ရှီးအား…သူမရဲ့စောက်စိထင်တယ်..အသားပြင်အစပ်မှာ..ဖုလေး
ကျွန်တော်က အဲ့အစိလေးကို လျှာနဲ့ဖိဖိပြီးယက်ပေးပါတယ်…
ရှိးအား..ဖိထားငါ့ကျွန်လေး…သခင်မကောင်းနေပြီး…အင်းအင်း..
မင်းကငါ့ကျွန်အဖြစ်ဒါတွေတစ်သက်လုံးလုပ်ရမှာ…အားအားအင်းအင်း…
ရွီအား..အုိးအုိး…
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ရဲ့ဖင်ကြီးပါတဆတ်ဆတ်တုန်နေပါတယ်..
သူမစောက်ပတ်ကလည်း ကော့တက်လာပြီး ကျွန်တော့ခေါင်းကို သူမစောက်ပတ်နဲ့ပိုမိုထိကပ်လိုက်ပါတယ်..
သူမဟာ တဟင်းဟင်းအော်ပြီး ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကိုသူမပါးစပ်နဲ့အတင်းထိကပ်လိုက်တာ ကျွန်တော်ကလည်း
ကျွန်ပီပီ သခင်မစောက်ခေါင်းအတွင်းကို လျှာထိုးလို့မွေပေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့
ပါးစပ်ထဲကို ပြစ်ချွဲချွဲအရည်တွေကို သူမစောက်ပတ်ထဲမှ ပန်းထုတ်ခြင်းခံရပြီး.ကျွန်တော်အန်ချင်သွားပါသည်..
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က..
ကျွန်တော့ကို သူမစောက်ပတ်နဲ့တေ့ထားတာက မလွတ်သေးပဲ..အမောဖြေနေပါတယ်..
ကာမပန်းတိုင်ကိုရောက်ရှိသွားပြီကိုး..။
သူမက..
ကဲငါ့ကျွန် မင်းပါးစပ်ထဲငါ့စောက်ရည်တွေပန်းထုတ်ထားတယ်..မင်းထွေးမယ်မကြံနဲ့…
မင်းငါ့စောက်ရည်တွေကိုမြိုချစမ်းဆိုပြီး သူမစောက်ပတ်နဲ့ပါးစပ်ကိုဖိထားပါတယ်။။
ကျွန်တော်လည်းသူမစောက်ရည်တွေကို ရွံရှာပေမဲ့မြိုချလိုက်ရပါတယ်။
စောက်ရည်တွေဟာ အာခေါင်မှာတစ်ဆင့်လည်ချောင်း၊လည်ချောင်းကနေဗိုက်ထဲအထိကျသွားတာကို စောက်ရည်ရဲ့ပြစ်ချျွဲမှုကြောင့်သိလိုက်ပါတယ်.။
ကျွန်တော့မှာတော့ သူမကျွန်စဖြစ်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူမရဲ့စောက်ပတ်ကိုယက်ပေးရတဲ့အပြင် သူမရဲ့ကာမပန်းတိုင်ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ စောက်ရည်တွေကိုပါ မြိုချရတဲ့ဘဝကိုရောက်ရှိသွားပါတော့တယ်။
(၆)
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား ကျွန်တော့်ကို သူမစောက်ပတ်ကို လျှာနဲ့ယက်ခိုင်းလို့ အားရသွားတဲ့အခါ နောက်ခန်းကိုပြန်ခေါ်သွားပါတယ်။
လက်ကို ထုတ်တန်းမှာပဲတွဲလောင်းပြန်ဆွဲထားပြီး..ခြေထောက်ကို သံကွင်းများမှာ ပြန်ခတ်လိုက်ပါတယ်.။
သခင်မ ကျွန်တော့်ကို မရိုက်တော့ဘူးဆို..
မင်းကိုငါမရိုက်ဖူးလို့ပဲပြောတာလေ..မင်းကငါပိုင်တဲ့ ကျွန်ပဲ ငြင်းခွင့်မှမရှိတာ..လျှာမရှည်နဲ့…ဆိုပြီး
ကျွန်တော့ကို ကြိုးတုပ်ထားခဲ့ပြီးသူမကထွက်သွားပါတော့တယ်.။
ပါးစပ်ကိုလည်းသူမပင်တီကိုချွတ်ပြီးဆို့ထားခဲ့ပါတယ်.။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်နှင့်ညီအမလို့မပြောရ..စရိုက်ချင်းကတူလှသည်.။
ထိုအတိုင်းပင်..ဒေါ်ချိုချိုအောင်ထက်ပင် ကြိုးကိုပိုတင်းစွာတုပ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်..
ကျွန်တော့်မှာသာ ဇောချျွေးတွေပြန်နေပြီး မတ်တပ်ရပ်အနေအထားကြိုးတုပ်ဆွဲခံထားရသဖြင့်
ခြေထောက်များက တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်နေသည်။ မနက်ကတည်းကဒေါ်ချိုချိုအောင်က တုပ်ပြီးဆွဲထားသလို.
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကလည်း သူမထံတွင် ခိုင်းစေလို့အားရတော့
ပြန်လည်ချည်နှောင်ထားသဖြင့် တစ်နေ့လုံးတစ်ညလုံးဖြစ်နေသည်။
မနက်လင်းခါနီးတွင် မတ်တပ်အနေအထားဖြင့် ကျွန်တော်အိပ်ပျော်ချင်သလိုလိုဖြစ်နေသည်။
ထိုအချိန်မှာ နောက်အခန်းသို့လှမ်းဝင်လာသော တရှပ်ရှပ်ခြေသံကိုကြားရသည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်..တရေးနိုးလာတာဖြစ်မည်.။
ပုံစံကအိပ်ချင်နေသည့်ပုံဖြစ်နေသည်…
ညအိပ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသဖြင့် သူမကိုယ်လုံးအလှများက အထင်းသားပင်..။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား ကျွန်တော့်နားရောက်လာသည်…
ကဲ.ကောင်စုတ်..နင့်ကို ဥမ္မာအောင် ပြန်ချည်ထားခဲ့တာမဟုတ်လား.. ပိုပြီးတင်းနေတာပဲ..ဟင်းဟင်း..
ညီအမချင်းတစ်အိမ်ထဲနေမှတော့ သိတာပေါ့ နင့်ကိုဘာခိုင်းတယ်ဆိုတာ…
သူမကပြောပြောဆိုဆိုကျွန်တော့လီးကိုကိုင်လိုက်သည်…
ကျွန်တော့်မှာကြောက်တာကြောင့်လား မိန်းမတစ်ယောက်ထဲတွင် လီးကိုဆုပ်ကိုင်ခြင်းခံထားရသောကြောင့်လားမသိ.
လီးကားထောင်မတ်နေပြီး ဒေါ်ချိုချိုအောင်၏လက်ထဲတွင် တဆတ်ဆတ်ငါးအရှင်တစ်ကောင်လို လှုပ်နေသည်.။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကျွန်တော့်လီးကို ဆွပေးနေရာ ကျွန်တော့်မှာ ပါးစပ်ကို အဝတ်ဆို့ပြီးကြိုးတုပ်ခံထားရသော ဘဝကိုခဏမေ့သွားသည်..။
ကြာကြာကစားပေးလိုက်ရာ ကျွန်တော်မခံနိုင်တော့ပဲ လီးထဲမှ လရေများပန်းထွက်ကုန်ပြီး
သူမလက်တွင်ပေကုန်သည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်မှ..
ဟင်ကြည့်စမ်းညစ်ပတ်လိုက်တာ..ငါ့လက်တွေပေကုန်ပြီ..ကောင်စုတ်…
နင့်လီးကို ဒဏ်ပေးရမယ်…
သူမက အခန်းထောင့်က စားပွဲဆီသွားပြီးအံဆွဲကိုဖွင့်ကာ တစ်ခုခုရှာနေပါတယ်…
ပြီးတော့ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်..
အနားရောက်လာမှသိပါတယ်..သားရေကြိုးလုံးသေးသေးရှည်ရှည်လေးကိုယူလာတာပါ..
ပြီးတာနဲ့ လီးကိုဆုပ်ကိုင်ပြီးဥနှလုံးအောက်ကနေသားရေပင်နဲ့ပတ်ပြီးချည်လိုက်ပြီးဥနှစ်လုံးအလယ်ကနေ သူမကနှစ်ခြမ်းဖြစ်သွားအောင်သားရေပင်နဲ့ခွပြီးချည်ပြန်ပါတယ်။
နောက်လီးကိုထပ်ဆွတော့ ကျွန်တော့လီးကထောင်မတ်လာပြန်ပါတယ်..။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က အခန်းထောင့်မှ ကြက်မွေးတုတ်တံကိုသွားယူပါတယ်…
ကျွန်တော့လီးကိုသူမလက်ဖဝါးပေါ်မှာတင်လိုက်ပါတယ်….
ပြီးတာနဲ့..ကြက်မွေးတုတ်နဲ့လီးတံကို ဖောက်ခနဲရိုက်လိုက်ပါတယ်..
အူးဟုဟု.ဒေါ်ချိုကကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲမှ ပင်တီကိုဆွဲထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်..
ဒါမှ နင်အော်သံကိုကြားရမှာခ်ခ်..
ဖြောက်ဖြောက်…အားဟားဟား..မမကြီးမလုပ်ပါနဲ့…တောင်းပန်ပါတယ်..အီးဟီး..
အသည်းခိုက်အောင်နာကျင်တာကြောင့်အော်အော်ငိုမိပါတယ်။။
အသံတိတ်စမ်း..
နာကျင်မှုကြောင့်တစ်ဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ ကျွန်တော့ကို ကြည့်ပြီး သူမကအေးစက်စက်ပြောပါတယ်။
ဖြောက်.အားအီးဟီးဟီး..နာကျင်မှုကြောင့်အော်ငိုနေရသလို..ကြောက်သေးတွေကလည်း ကျွန်တော့်လီးထိပ်ကနေ
ပန်းထွက်ကုန်ပါတော့တယ်.။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား ကျွန်တော့်ကို သေးထွက်အောင်နှိပ်စက်ပြီးတာနဲ့ တစ်ရေးအိပ်ဖို့ အိမ်အပေါ်ထပ်ကို ပြန်တက်သွားပါတော့တယ်။
(၇)
မနက်မိုးစင်စင်လင်းခဲ့ပြီ ကျွန်တော့်ကို ချည်ထားခြင်းကိုမူ မနက်(၉)နာရီလောက်ထိ ဒေါ်ချိုချိုအောင်ရောဒေါ်ဥမ္မာအောင်ရောဖြေပေးခြင်းမရှိသေးပေ။
မနက်ကသူမတို့ညီအမနှစ်ယောက်အိမ်တံခါးပိတ်ထွက်သွားကြပြီး မနက် (၁၀)နာရီကျော်မှပြန်လာသည်။
သူမတို့နှစ်ယောက်ပြောသံကြားတာကတော့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်ယောကျင်္ားဆီကလား ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ယောကျင်္ားဆီကလား
ဘဏ်တွင်ငွေလွဲသဖြင့်သွားထုတ်ကြခြင်းဖြစ်သည်.။
ကျွန်တော်ကတော့ ဗိုက်ထဲမှာဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသလို ရေလည်းတော်တော်ဆာနေပြီ.။
အိမ်ရှေ့မှာ ကားရပ်သံကြားရသည်.။ဒေါ်ချိုချိုအောင်တို့ညီအမပြန်လာချေပြီ.
နောက်ခန်းသို့လှမ်းလာသောအသံများကြားရသည်..ညီအမနှစ်ယောက်ဘာတွေသဘောကျလာမှန်းမသိ.။
ကျွန်တော့်ကို ချုပ်နှောင်ထားသောနောက်ဖေးခန်းသို့လှမ်းလာနေသည်.။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်နှင့်ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က အပြာပေါ်တွင်အဖြူပွင့်လေးများပါသောဝတ်စုံဝမ်းဆက်ကိုယ်စီနှင့်။
ကျွန်တော့်နားမှာလာရပ်ကြသည်.။
ကဲ..ကောင်စုတ်..နင်ကငါတို့(၂)ယောက်ရဲ့ကျွန်ဖြစ်နေပြီနော်..။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကပြောလိုက်သည်..။
မင်းမနေ့ညက ငါ့ညီမကို အလုပ်အကျွေးပြုသလို ဒီနေ့အလုပ်အကျွေးပြုရမယ်..
ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သခင်မလို့ခေါ်ရမယ်ကြားလား..
ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့ပါ သခင္မ။
သေချာသည်..ညကဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကို ပြုစုသလိုဆိုတော့..
မင်းကြိုးခြေထောက်ကကြိုးတွေကိုဖြုတ်ပေးမယ်…လက်ကိုတော့တုပ်ထားမယ်.။
ဧည့်ခန်းထဲမှာ ငါ့အမနဲ့ငါ့ကို မင်းလျှာနဲ့ပြုစုစမ်း။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား ပြောရင်းနှင့် ကျွန်တော့ခြေထောက်မှ သံကွင်းများကိုဖြုတ်ကာ ထုတ်တန်းတွင်တွဲလောင်းဆွဲထားသောကြိုးကိုလျှောချပြီး
ကြိုးစတစ်ဖက်ကိုဆွဲကာ ဧည့်ခန်းသို့ ခေါ်သွားသဖြင့် နောက်မှလိုက်သွားရပါတယ်။
ဧည့်ခန်းထဲရောက်တော့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်နှင့်ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး ဇာတ်ကားခွေများကိုကြည့်နေသည်။
ဇာတ်ကားများကားဘယ်လိုတွေလဲမသိ ကျွန်တော်ကြုံတွေ့နေရသောဘဝနှင့်တူသည်..
အမျိုးသမီးများက သခင်မများဖြစ်ပြီး သူတို့ထံတွင် ယောကျင်္ားကျွန်များကို အမျိုးမျိုးခိုင်းစေသည့် ဇာတ်ကားများဖြစ်သည်။
ကဲ..ဥမၼာ မမအရင္စရမလား ညီမေလးအရင္စမလား..
မမအရင်စလိုက်လေ…ညီမလေးကမနေ့ညကယက်ခိုင်းထားသေးတယ်..
အေးဆေးပါ..ဥမ္မာက..သူကညီအမနှစ်ယောက်လုံးပိုင်တာပဲ..နေ့တိုင်းယက်ပေးရမှာဆိုတော့..
ဟုတ်ပါပြီ..ဥမ္မာရယ်..
ကဲဟိုကောင်ဘာလုပ်နေတာလဲ…မမထမိန်အောက် နင့်ခေါင်းဝင်လိုက်လေ..
မမပေါင်ကားပေးထားတာမတွေ့ဘူးလား…နာချင်ပြီထင်တယ်..
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်အမိန့်ပေးသံအဆုံးမှာ ကျွန်တော်ကား ပေါင်ကိုအသာကားပေးထားတဲ့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်ရဲ့ ထမိန်ကို အသာမပြီး သူမပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲကို ခေါင်းရှိုးဝင်လိုက်ပါတယ်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ယောကျင်္ားလိုးနေကျ သူမစောက်ပတ်ကြီးကို ကျွန်တော်က လျှာနဲ့ယက်ပေးရတော့မှာပါလားဆိုတဲ့အသိက
သူမတို့ကို ကျွန်တော့်အနေနဲ့ပိုမိုကြောက်ရွံ့စေတော့တာပါ.။
နေ့ခင်းဆိုတော့ ခေါင်းကသူမပေါင်ကြားထဲရောက်ပြီး ထမိန်နဲ့အုပ်ထားခံရပေမဲ့
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ပေါင်ကြားထဲမှာ အမွေးရိပ်ထားတာကြောင့် ခုံးထနေတဲ့ အဆီတစ်ထပ်အသားတစ်ထပ်
စောက်ပတ်ညိုကြီးကို ဝိုးတိုဝါးတားမြင်နေရပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်းပူးချည်ခံထားရတဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ သခင်မဒေါ်ချိုချိုအောင်ရဲ့စောက်ပတ်ကြီးကိုဖြဲလို့
ပန်းရောင်ပြေးနေတဲ့စောက်ပတ်အတွင်းသားနံရံတွေကို လျှာကိုထုတ်ပြီးယက်ပေးလိုက်တဲ့အခါ..
ရှီး။။အား.ရှီးအား..အဆက်မပြတ်ယက်ပေးတော့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်ရဲ့ ဖီးလ်တက်သံတွေကထွက်လာပါပြီ..
ဥမ္မာရေ စောက်ပတ်ထဲကသေးတောင်ဖြန်းဖြန်းထွက်မတတ်ပဲ.
လျျှာနဲ့ယက်ခံရတာအရမ်းကောင်းတယ်..ယောကျင်္ားလိုးတာထက်မိုက်တယ်…ရှီးအအ..
ဒေါ်ချိုရဲ့ဖင်ဖွေးဖွေးကြီးတွေကကော့တက်လာပါတယ်…
သူမလက်တွေကလည်း ထမိန်အောက်ကိုလက်နှိုက်ပြီး ကျွန်တော့ခေါင်းကိုကိုင်ထားပြီး စောက်ပတ်နဲ့ဖိကပ်ထားပါတယ်.
အား.ရှီးရှီး..အားအား…ငါထွက်တော့မယ်ဥမ္မာရေ…
ဒါများမမရယ်..သူ့ပါးစပ်ထဲပန်းထုတ်လိုက်..မမစောက်ရေတွေကို…
သူက ကျွန်မတို့ပိုင်တဲ့ကျွန်ပဲ…ငြင်းခွင့်မရှိဘူး…
ပြတ်ပြတ်..ရှီး..အား.အင်းအင်း…အိုးအိုးထွက်ပြီ..အအ..
ဒေါ်ချိုကားအသားကုန်အော်ရင်း ကျွန်တော့်အာခေါင်ထဲကို သူမရဲ့ဖြူဖြူပြစ်ပြစ်စောက်ရည်တွေကို ပန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်.။
သူမစောက်ပတ်ထဲကစောက်ရည်တွေအနံ့ကဆိုးလှပေမဲ့ ကျွန်တော်ကား သူမရဲ့ကျွန်ဖြစ်တာကြောင့် အမိန့်အတိုင်း
တပြစ်ပြစ်ပန်းထုတ်နေတဲ့ဒေါ်ချိုချိုအောင်ရဲ့စောက်ရည်တွေကို ဗိုက်ထဲသို့ ခဲယဉ်းစွာမြိုချလိုက်ရပါတော့တယ်..
ပြီးတော့ဒေါ်ချိုချိုအောင် စောက်ပတ်ဝမှာတွဲခိုနေတဲ့ စောက်ရည်အမျဉ်အတန်းလေးတွေကိုပါ လျှာနဲ့သန့်ရှင်းပေးလိုက်ပြီး
မြိုချလိုက်ရပါတော့တယ်..။
(၈)
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား ကာမပန်းတိုင်ကိုရောက်ရှိပြိးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူမထမိန်အောက်မှ ကျွန်တော်ထွက်ခွင့်ရခဲ့သည်။
ကျွန်တော်အသက်ကို၀၀ရှုပြီးသဖြင့် (၅)မိနစ်မပြည့်သေးခင်မှာပင်..
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်မှ..
ကဲကျွန်စုတ်..အမောဖြေမနေနဲ့…ငါ့အလှည့်ရောက်ပြီ..။လာခဲ့စမ်းငါ့ရှေ့မှာဒူးထောက်လိုက်လို့အမိန့်ပေးပါတယ်။
သူမရှေ့မှာဒူးထောက်လိုက်တာနဲ့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ကျွန်တော့ဂုတ်ပေါ်ကို သူမဒကောက်ကွေးကိုတင်ပြီး သူမခြေထောက်တွေကို ကျွန်တော့်ကျောပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်ပါတယ်..
စွင့်ကားလှတဲ့သူမတင်ပါးကြီးဟာ ကျွန်တော့်မျက်နှာရှေ့မှာရောက်နေပါပြီ..
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ထမိန်ကိုလှန်တင်လိုက်တော့ ပေါင်ဖြူဖြူကြီးနှစ်လုံးနဲ့ လှပလှတဲ့ တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းကြီးတွေကပေါ်လာပါတယ်…
ပြီးတော့ ခုံးထနေတဲ့ စောက်ပတ်ပြဲအာအာကြိးကို အနီးကပ်ရှင်းလင်းစွာမြင်နေရပါတယ်..။
ပြီးတော့ သူမတင်ပါးကို အနည်းငယ်ကားထားတာကြောင့် သူမစအိုပေါက် ဝင်းဝင်းလေးကိုလည်းမြင်နေရပါတယ်..။
ကဲ..မင်းမနေ့ညက ယက်သလိုမယက်နဲ့တော့..
ငါ့ဖင်ပေါက်ကိုမြင်လား..မင်းအဲ့ဖင်ပေါက်ကိုလျှာနဲ့ဝိုက်ပြီးယက်ပြိးစောက်ပတ်ဆီကို အစုန်အဆန်ယက်ပေး..။
ဒါအမိန့်ပဲ…ငါရပ်တော့ဆိုမှရပ်..။
ကျွန်တော့ဘဝကား ဆိုးရွားချေပြီ..သူမချီးပါရာဖင်ပေါက်ကိုပင်ယက်ပေးရတော့မည်..။
မိန်းမတွေရဲ့ကျွန်ဆိုတာဒီလိုမျိုးပါလားလို့ကျွန်တော်သိလာသည်။
သို့သော်အမိန့်အတိုင်းမလုပ်ပါက သေလုမျှောပါးရိုက်နှက်ခံရမည်ကို သိသောကြောင့်
ဟုတ်ဟုတ်.ဟုသာကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့နှင့်ပြန်ပြောမိသည်။
ထို့ကြောင့် ဒေါ်ဥမ္မာအောင်၏ ဖင်ပေါက်ကို လျှာဖြင့်ဝိုက်ပေးလိုက်သည်…မစင်နံ့များရသောကြောင့် ပျို့တက်သွားသည်.
ကျွန်စုတ်မအန်နဲ့နော်..အန်လို့ကတော့ ငါ့ချီးစားခိုင်းမှာ..
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်၏ ရက်စက်လှသောအပြောကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီးသူမဖင်ပေါက်ကိုသေချာလျာနှင့်ဝိုက်ကာဖိယက်ပေးလိုက်သည်။
သူမကားဖင်ပေါက်ကိုလျှာဖြင့်ယက်သောကြောင့် တအင်းအင်းဖြင့်ကောင်းနေသည်..
ကျွန်တော်ကားဖင်ပေါက်မှ အပေါ်သို့တက်ပြီး သူမစောက်ပတ်အကွဲကြောင်းအတိုင်းယက်တင်ကာ
စောက်ပတ်အောက်ဖက်မှဖင်ပေါက်ဆီသို့ ပြန်စုန်ပြီးယက်ပေးရသည်။။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား ဖင်ဝကိုယက်ပေးသောအရသာနှင့် စောက်ပတ်ကိုယက်ပေးသောအရသာကို တစ်ပြိုင်နက်ခံစားပြီး
တဟင်းဟင်းနှင့် ဖင်ကြီးများတုန်နေသည်.အရမ်းအရသာခံလို့ကောင်းနေသည်။
ကျွန်တော့်မှာတော့ မိန်းမတစ်ယောက်၏ သေးထွက်ရာစောက်ပတ်နှင့် ချီးပါရာဖင်ပေါက်ကို ယက်ပေးနေရတဲ့အတွက်လောကငရဲပါပင်။
နောက်ဆုံးမတော့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကို သူမစောက်ပတ်နှင့်တေ့ကာစောက်ရည်ဖြူဖြူပြစ်ပြစ်များကို အာခေါင်ထဲ
မညာမတာပန်းထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ပြီးတာနဲ့ဒေါ်ချိုကဒေါ်ဥမ္မာအောင်စေခိုင်းတဲ့အတိုင်းဖင်ဝကနေစောက်ပတ်ကို ယက်ခိုင်းလို့ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲထပ်ပြီးစောက်ရည်တွေကို ပန်းထုတ်လို့မြိုချပြီးတဲ့အခါမှသာ အနည်းငယ်အနားပေးခြင်းခံရပါတော့တယ်။
(၉)
၁၀ မိနစ်ခန့် အနားရပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က..
ကဲကျွန်စုတ်ငါ့နားကိုလာဦးဆိုပြီး လက်ကိုချည်ထားတဲ့ကြိုးစကိုဆွဲခေါ်ပါတယ်..
နင့်ပါးစပ်ကို ဟထားစမ်းဆိုပြီး..ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကို သူမပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးတွေကိုထွေးထုတ်လိုက်ပါတယ်။။
မြို့ချလိုက်စမ်းဆိုတာနဲ့…သူမရဲ့တံတွေးတွေကိုမြိုချလိုက်ရပါတယ်..
ပြီးတာနဲ့ကျွန်တော့်ကို ဆိုဖာခြေရင်းမှာပက်လက်လှန်အိပ်ခိုင်းပြီး.. ဆိုဖာပေါ်ခေါင်းတင်ခိုင်းပါတယ်.။
မင်းမျက်နှာကို ငါ့ဖင်ထိုင်ခုံလုပ်မလို့ကျေနပ်လား..
ဟုတ်ဟုတ်ကျေနပ်ပါတယ်..သခင်မ
မကျေနပ်ရင်လည်းခိုင်းခံရမှာကို ကျွန်တော်သိနေပါပြီ။
ပက်လက်လှန်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က သူမဖင်နဲ့တက်ပြီးဖိထိုင်ထားပါတယ်။
အသက်ရှုလို့ရအောင် သူမဖင်အကွဲကြောင်းနေရာမှာ နှာခေါင်းကိုထားပြီးတက်ထိုင်တာကြောင့် သူမဖင်ကအနံ့တွေကို ရှုရှိုက်နေရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ထမိန်ကခံထားသေးတာကြောင့် အသက်ရှုဖို့ခက်ခဲပြီး မနည်းရှုနေရတာကို သူမကညှာတာခြင်းမရှိဘဲ
ဖိထိုင်ထားတာကြောင့် ကျွန်တော့်ခေါင်းက ဆိုဖာအိအိကြီးထဲမြုတ်နေပြီး
မျက်နှာကသူမတင်ပါးအိအိကြိးများနဲ့ ဖိထားခြင်းခံရတာပါ.။
ဒါပေမဲ့မရုန်းရဲပါဘူး။
သူမခြေဖဝါးကလည်း ကျွန်တော့်လီးတံကို ပွတ်ပြီးဆော့ပေးနေတာကြောင့် လီးကတောင်နေပါတယ်။
အခုတော့ ကျွန်တော့်ဘဝကား ကျွန်တော့်လျျှာကို သူမတို့စောက်ပတ်နှင့်ဖင်ဝများကိုယက်ပေးရန်အတွင်အသုံးပြုခြင်းခံရပြီး
ပါးစပ်ကိုတံတွေးခွက်..မျက်နှာကို ဖင်ခုထိုင်ခြင်းခံရတာကြောင့် သူမတို့ညီအမကို ကျွန်တော်စိမ့်နေတုန်နေအောင်ကြောက်ရွံ့နေမိပါပြီ။
ဖင်ထိုင်တုန်းလုပ်ထားတာကို ကျွန်တော်မရုန်းရဲတော့ပါဘူး။
သူမတို့စိတ်တိုင်းကျ လိုသလိုစေခိုင်းခြင်းကိုခံနေရပါတော့တယ်။
တစ်နာရီခန့်အကြာမျက်နှာပေါ်ဖိထိုင်ထားခြင်းခံရပြီးတဲ့နောက်မှာ.
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်မှထပြီးထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လိုက်ပါတယ်..။
လက်မှာချည်ထားတဲ့ကြိူးကိုဆွဲပြီး..
ကဲနင်ရေသောက်ချင်နေပြီမဟုတ်လား..ဟုတ်ကဲ့သခင်မ.
အဲ့ဒါဆိုရင် လာမင်းသောက်ရမဲ့ရေပြမယ်..
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကလည်း ထမိန်ကိုပြင်ဝတ်နေတာတွေ့ရပါတယ်..။
ငါလဲလိုက်ခဲ့မယ်ဥမ္မာ.ငါလည်းသေးပေါက်ချင်နေပြီဆိုတော့..။
သူမတို့ပြောတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွန်တော်နားမလည်ပါဘူး.။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ကျွန်တော့်လက်ကိုပူးချည်ထားတဲ့ကြိုးကိုဆွဲပြီး နောက်မှာရှိနေတဲ့ အိမ်သာခန်းဖက်ကိုသွားနေတာကြောင့်
သူမကြိုးတန်းလန်းနဲ့ဆွဲခေါ်ရာနောက်ကို ကျွန်တော်လိုက်သွားရပါတယ်။အိမ်သာထဲရောက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမကဘိုထိုင်အိမ်သာခွက်ပေါ်မှာခွရပ်လိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော့မျက်နှာကို ဘိုထိုင်အိမ်သာခွက်ပေါ်မှာ မျက်နှာကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းထားလိုက်ပါတယ်.။
ကဲ..နင့်ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟထား နင့်ဘဝမှာရေမရှိတော့ဘူး…သိပြီလား.
ငါတို့အိမ်သာထဲကရေတောင်သောက်ခွင့်မပေးဘူး..နင့်ကို..
ဗျာ..
အံ့သြမနေနဲ့ နင့်ပါးစပ်ကိုငါတို့နှစ်ယောက်သေးခွက်လုပ်လိုက်ပြီ..။
ရက်ရက်စက်စက်ပင်..သေးသောက်ရမည့်ဘဝသို့ပို့ဆောင်ချေပြီ။
မင်းအတွက်နေ့တိုင်းသောက်ရမဲ့ရေက ငါတို့ညီအမနှစ်ယောက်ပေါက်ချမဲ့သေးပဲ။ရှင်းပလား။
ငါတို့သေးပဲသောက်ရမယ်.။ရေသောက်တာတွေ့ရင်မင်းကိုအရေလှန်အောင်ရိုက်ပြီမှတ်။
သေးသောက်ခွင့်ရချင်ရ နေ့တိုင်းငါတို့ကိုကန်တော့။ ဖင်တွေစောက်ပတ်တွေယက်ပြီးမှတောင်းပန်ကြားလား။
နို့မို့ရင်သေးပါမတိုက်ဘူး။
ကျွန်ဖြစ်ရသောဘဝကားဆိုးရွားလှသည်။ ရေမသောက်ရ..သူမတို့သေးပေါက်ချင်မှသေးသောက်ရမည့်အပြင်
သောက်ခွင့်ရဖို့တောင်းပန်ရမည်တဲ့.။
သူမတို့ပိုင်သော ကျွန်ဘဝဆိုတော့လည်း ပြုသမျှခံရတော့မှာပေါ့။
ရေသောက်ခွင့်မရှိတော့သဖြင့် သူမစောက်ဖုတ်မှထွက်လာမည့်သေးများကို မလွတ်စေရန်ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဟထားပေးလိုက်သည်။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲသို့ သူမ၏ပွင့်အာလာသောစောက်ပတ်ထဲမှဝါကျင်ကျင်သေးများကို ပန်းထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ငံကျိနံစော်နေသော်လည်းသူမပေါက်ပေးတုန်းမှ ရေအစားသောက်ခွင့်ရသဖြင့် ကြိတ်မှိတ်မြိုချသောက်သုံးနေရပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့ သူမရဲ့သေးစိုနေတဲ့စောက်ဖုတ်ကို သေးနံ့ပျောက်အောင် လျှာနဲ့သန့်စဉ်ပေးလိုက်ပါတယ်။
သူမအခန်းထဲက ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒေါ်ချိုချိုအောင်အိမ်သာခန်းထဲဝင်လာပြိး ကျွန်တော့ပါးစပ်ထဲသူမသေးပေါက်ချပါတယ်။
ကျွန်တော့်ဗိုက်ထဲမှာတော့ သူမတို့စောက်ရေတွေ၊ဖင်ဂျေးတွေ၊တံတွေးတွေသာမက သေးများပါရောက်ရှိပြီး သူမတို့ပေါင်ကြားကထွက်တဲ့အညစ်အကြေးပေါင်းစုံနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပါတော့တယ်။
(၇)
ကဲ မမချိုရေ အိပ်ကြရအောင်.ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကို လှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်.။
ကျွန်တော်ကို လည်းသူမတို့အိပ်ခန်းထဲခေါ်သွားကြပါတယ်။
မမချို ကျွန်မတို့လုပ်ငန်းစလိုက်အောင်ဆိုပြီး သူမတို့အဝတ်အစားတွေကိုချျွတ်ချလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က အခန်းထောင့်က ဘီရိုဆီကိုကိုယ်တုံးလုံးနဲ့လျှောက်သွားပြီး ပစ္စည်းတစ်ခုကိုထုတ်လာပါတယ်။
လီးအတုကြီးပါတဲ့ခါးပတ်တစ်ခုပါ..
ကဲဥမ္မာညဉ်းကို အရင်လိုးပေးရမှာလား ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကမေးလိုက်ပါတယ်။။
ဟုတ်.ဟင်းဟင်း.ဆိုပြီးကျွန်တော့မျက်နှာပေါ်ခွရက်အနေအထား သူမဖင်ကြီးကိုထောင်ပေးလိုက်ပါတယ်..
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က လီးတုခါးပတ်ကို တပ်ပြီး ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ရဲ့ပြူထွက်နေတဲ့စောက်ပတ်ကိုတေ့ပြီး လီးတုနဲ့လိုးပေးပါတယ်..
ဟိုကောင်ပါးစပ်ဟထား အောက်မှာ..
အမိန့်အတိုင်းဒေါ်ဥမ္မာအောက်ရဲ့စောက်ပတ်အောက်တည့်တည့်မှာ ပါးစပ်ကိုဟထားပေးရပါတယ်။
ရှီးအား..ဖွတ်ဖွတ် လီးတုကြီးရဲ့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်စောက်ပတ်ကို ထုတ်သွင်းလုပ်တဲ့အသံက အခန်းထဲမှစည်းချက်မှန်မှန်ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။
စောက်ပတ်ထဲမှ ဖီးတက်လို့ကျလာတဲ့ အရည်အကျိအချွဲတွေဟာ ဟထားတဲ့ ကျွန်တော့ပါးစပ်ထဲကိုကျနေပါတယ်။
အချက်(၅၀)လောက်ဆောင့်ပြီးမှာတော့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က အော်ဟစ်ညဉ်းညူသံတွေနဲ့အတွင် စောက်ပတ်ထဲမှ စီးထွက်လာတဲ့စောက်ရည်တွေဟာ
ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကိုကျဆင်းသွားပြီး ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကလီးတုကြီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်.
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က သူမစောက်ပတ်မှပေပွသွားတဲ့စောက်ရည်တွေကို ကျွန်တော့်ကိုယက်စုပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး လီးတုမှကပ်တွဲသွားတဲ့စောက်ရည်တွေကိုပါ
ယက်ပြီးသန့်ရှင်းခိုင်းပါတယ်.
ပြီးတာနဲ့ဒေါ်ချိုချိုအောင်က သူမကလီးတုနဲ့တပ်ပြီးလိုးပေးလို့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်ရဲ့စောက်ရည်ကြည်တွေရော ဖြူပြစ်ပြစ်စောက်ရည်တွေရော ထွက်သမျှကို ကျွန်တော့လျှာနဲ့ ဖင်ကြားပါမကျန်သန့်ရှင်းခိုင်းပြီး မြိုချခိုင်းပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့သူမတို့နှစ်ယောက်ကကုတင်ပေါ်အိပ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ကုတင်အောက်မှာ ကျွန်တော့်လက်တွေကို ကုတင်တိုင်မှာ ကြိုးနဲ့ပူးချည်ထားပြီး အနားပေးလိုက်ပါတယ်။
ညသူမတို့(၂)ယောက်သေးပေါက်ထချင်ရင် ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကိုသူမတို့သေးအိုးလုပ်ဖို့ အခန်းထဲမှာချည်ထားတာဆိုတာ
သိနေပါပြိလေ။
(၈)
ဒေါ်ချိုချိုအောင်နှင့်ဒေါ်ဥမ္မာအောင်တို့က ထမင်းစားနေကြပြီဖြစ်သည်။
ဟင်းထမင်းရနံ့များကြောင့် ကျွန်တော်ဗိုက်အရမ်းဆာနေပြီဖြစ်သည်။
ထမင်းစားပွဲအောက်တွင် ကျွန်တော်ကားခွေးတစ်ကောင်လိုလေးဖက်ထောက်အနေအထားဖြင့်။
လည်ပင်းတွင်ခွေးလည်ပတ်တစ်ခုကတပ်ခြင်းခံထားရသေးသည့်အပြင်ထိုလည်ပတ်ကို သော့နှစ်လုံးဖြင့်ခတ်ထားကာ
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကသော့တစ်ချောင်းဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကသော့တစ်ချောင်းကိုင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
လည်ပတ်မှသံကြိုးစတစ်ဖက်ကိုတော့စားပွဲခြေထောက်တိုင်မှာတွဲထားသည်။
ထိုသို့ပြုလုပ်ထားသည်သာမကလက်ကိုလည်းနောက်ပြန်ကြိုးကတင်းကျပ်စွာပူးချည်ပေးထားကြသေးသည်။
သူမတို့ထမင်းစားနေချိန်တွင် ဒေါ်ဥမ္မာအောင်နှင့်ဒေါ်ချိုချိုအောင်တို့၏ ခြေချောင်းများခြေဖဝါးများကို လျှာ့ဖြင့်ပြောင်ဝင်းနေအောင်
ယက်ပေးနေရသည်။
အဟွတ်.ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား အနည်းငယ်သီးသွားသည်။ စားပွဲအောက်ခြေမှ သံခွက်စုပ်ထဲသို့ ထမင်းလုံးများကို ထွေးထုပ်လိုသည်။
ထွီ.အဟွတ်.သူမတံတွေးများနှင့်ချွဲများဖြင့်ကပ်ညှိနေသော ထမင်းများကားပန်းကန်ထဲသို့ရောက်ရှိသွားသည်။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကလည်းကြက်သားကိုကိုက်ရင်း အရိုးဖတ်များကိုအရသာခံဝါးပြီးနောက်
ထွီခနဲ ပန်းကန်ထဲသို့ဝါးပြီးသား အရိုးများကို ထွေးထုပ်လိုက်သည်။
ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်..သို့သော်ထိုသည်ကားသူမတို့ကျွေးသော ကျွန်တော့်အတွက်အစာပင်..။
ခွေးစာကပင်ထိုထက်ကောင်းဦးမည်.။
လက်ဖြင့်ယူစားလို့မရအောင်လက်ပြန်ကြိုးတုပ်ပေးထားကြခြင်းဖြစ်သည်။
သူမတို့ပါးစပ်ထဲမှာဝါးရင်းသီးသွားသော ထမင်းများ၊အရိုးအရင်းများကိုစားခိုင်းတာတောင် ခွေးတစ်ကောင်လိုပင်
ပါးစပ်ကို ခွက်ထဲသို့ငုံ့ပြီးစားသောက်ရသည်။
ချီးမစားခိုင်းတာပဲကျန်တော့သည်…ကျွန်တော့်ဘဝကား အင်မတန်မှာအောက်တန်းကျဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီလေ။
ထိုသို့အရိုးအရင်းများစားရဖို့ပင် သူမတို့ခြေထောက်များကို လျှာဖြင့်ယက်ပြီး ပြုစုပေးရသည်။
တကယ်လို့ သူမတို့ကချီးပဲစားဆိုလည်း ကျွန်တော်ကားသူမတို့ပိုင်ကျွန်ဖြစ်သဖြင့် ငြင်းခွင့်မရှိသောကြောင့်စားရမှာဖြစ်သောကြောင့်
ထိုသို့ကျွေးနေသည်ကိုပင် ကြံဖန်ကျေးဇူးတင်ရမလိုဖြစ်နေသည်။
(၉)
ရေဆာလာသလိုလိုဖြစ်လာသည်.။
ခုနကထမင်းစားလိုက်ရသဖြင့်.ရေငတ်သလိုလိုဖြစ်ပြီး ရေသောက်ချင်လာခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျွန်တော်ကား သူမတို့သေးပဲသောက်ရမည့်ကျွန်ဖြစ်သောကြောင့် သူမတို့ကိုတောင်းပန်ရမည်။
ထမင်းစားပြီးနောက် အချိုပွဲများစားသုံးနေသော ဒေါ်ချိုချိုအောင်၏ခြေထောက်ကို.ကျွန်တော်ငုံ့ပြီးနမ်းရှုပ်ကာအရိုအသေပေးလိုက်သည်.။
သခင်မကျွန်တော်ရေဆာလို့ သခင်မသေးပေါက်ချင်ပြီလားဟင်..ကျွန်တော့်ကိုတိုက်ပါဗျာ.
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကား မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့်ငုံကြည့်ပြိး..
ငါသေးမပေါက်ချင်သေးဘူး..နေဦး.
သူမထံမှ သေးသောက်ရရန်မျှော်လင့်ချက်ကမရှိတော့။
သခင်မ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ခြေထောက်ကို မျက်နှာဖြင့်အပ်ကာအရိုအသေပေးရင်း..
သခင်မ..သေးပေါက်ချင်ပြိလား..
မပေါက်ချင်သေးဘူး…နင်အဲ့လောက်မှမသိဘူးလား…ငါတို့သေးပေါက်ချင်လာအောင် နင်ကအဖုတ်ကိုစုပ်လေ..
လာခဲ့.ဆိုပြီးကျွန်တော့ခေါင်းကို သူမထမိန်အောက်ထဲဆောင့်သွင်းလိုက်ပါတယ်..
အသံမြည်အောင်စုပ်နော်…ဒါမှငါဆီးသွားချင်မှာ..
ကျွန်တော်လည်းသူမသေးပေါက်ချင်လာအောင် သူမစောက်ပတ်ကိုလျှာကိုအစွမ်းကုန်ထုတ်လို့ အသံမြည်အောင်ယက်စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်.
ပြွတ်ပြွတ်..အားအား.အိုးအင်း
ယက်စုပ်ပေးတာကို ဇိမ်ခံပြီး သူမစောက်ပတ်ထဲက စောက်ရည်ဖြူပြစ်ပြစ်တွေကို အာခေါင်ထဲပန်းထုတ်ခံလိုက်ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့သူမက..
ကဲနင်စုပ်တာတော့တော်ပါတယ်..ငါသေးမပေါက်ချင်သေးဘူး…ငါ့အမစောက်ပတ်ကိုစုပ်ပေးပြီးတောင်းပန်ကြည့်လေ.
ကျွန်တော်လည်းမျှော်လင့်ချက်ကောက်ရိုးတမျှင်ဖြင့် ဒေါ်ချု်ထမိန်အောက်ထဲဝင်ပြိး သူမစောက်ပတ်ကိုအသံမည်အောင်
ယက်ပေးစုပ်ပေးပြိးဒေါ်ချိုရဲ့စောက်ရည်တွေထွက်လို့ မြိုချပြိးတာတောင်သေးမပေါက်ကြသေးပါဘူး.
ကဲ.နင်သေးသောက်ချင်ရင်..တောင်းပန်လေ.
ဝမ်းနည်းစိတ်ကြောင့်ငိုချင်လာပါတယ်….အီးဟီးဟီး…သခင်မတို့ရယ် ရေဆာလှပါပြီ..
သနားသောအားဖြင့် တိုက်ပေးကြပါ…
ဒေါ်ချိူချိုအောင်နဲ့ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က တခစ်ခစ်ရယ်မောပြိး..ကဲပါ..ကောင်လေးသနားစရာကောင်းပါတယ်..ဟင်းဟင်း
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က..ကဲကျွန်စုတ်ငါ့စောက်ပတ်အဝကိုနင့်ပါးစပ်နဲ့သေချာတေ့ဆိုပြီး ကျွန်တော့ဂုတ်ပေါ်မတ်တပ်ခွရပ်ကာ.
သူမစောက်ပတ်ကို အစွမ်းကုန်တေ့ထားတဲ့အဝါရောင်သေးများကို ပန်းထုတ်ပြီး တိုက်ကျွေးလိုက်ပါတော့တယ်..။
ကျွန်တော့်ဘဝကား သေးသောက်ခွင့်ရဖို့အရေးပင် ငိုယိုတောင်းပန်နေရသော ကျွန်ဘဝစစ်စစ်သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပါတယ်။
(၁၀)
ဒေါ်ချိုချိုအောင်၏ စောက်ပတ်နှင့်တေ့ထားသော ကျွန်တော်ပါးစပ်ထဲသို့ သူမသေးများကို
ကျွန်တော့်အားပေါက်ချလိုက်ပြီးနောက်ကျွန်တော့်ကိုဒေါ်ဥမ္မာအောင်က လှမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။
ကဲ.ကျွန်စုတ်လာတော့..ဟုဆိုကာ သူမထမိန်အောက်ထဲခေါင်းကို ဆောင့်သွင်းလိုက်ပါတယ်…
ကျွန်တော့်ဘဝကား သူမတို့သေးပေါက်ချင်မှ ရေသောက်ရမည့်ဘဝမို့
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ရဲ့စောက်ပတ်ကိုလည်း သူမကျေနပ်အောင် နောက်တစ်ချီကို သူမဖင်ကြီးတွေတုန်ခါသွားအောင်
ယက်ပေးလိုက်တော့ သူမက ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကို သူမသေးတွေကို ပေါက်ထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်..။
မကြာပါဘူး.သူမတို့နှစ်ယောက်ရေချိုးခန်းထဲမှာ တစ်လှည့်စီရေချိုးကြပါတယ်.
ရေချိုးနေတဲ့အခါမှာလည်း ကျွန်တော်ဟာသခင်မနှစ်ယောက်ရဲ့ ကျွန်အမှုတော်ကိုသေချာထမ်းရပါတယ်.။
ရေချိုးနေတဲ့အချိန်မှာ သခင်မဒေါ်ချိုချိုအောင်နဲ့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်တို့ရဲ့ဖင်ကို
နောက်ကနေထပ်ကြပ်မကွာ လျှာနဲ့လိုက်ယက်ရပါတယ်..
ပေါင်ကားပေးလိုက်တဲ့အခါမှာလည်း..ပေါင်ကြားထဲခေါင်းဝင်ပြီးစောက်ပတ်ကိုလျှာနဲ့ယက်ပေးရပါတယ်.။
နောက်ဆုံးသူမတို့ရေချိုးပြီးတဲ့အခါမှာ သူမတို့ရဲ့ထမိန်တွေ ၊ဘောင်းဘီတွေကို လျှော်ဖွပ်ခိုင်းပါတယ်။
ဒီလိုလျှော်ဖွပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကို သံတုတ်နဲ့ကန့်လန့်ခံပြီးသော့ခတ်သွားပါတယ်။
ရေခိုးသောက်မှာစိုးလို့ပါ..။
ကျွန်တော်ကို သူမတို့စောက်ပတ်က ပေါက်ချမဲ့သေးကိုပဲသောက်ခွင့်ပေးတာမဟုတ်လား။
ပြီးတာနဲ့ဧည့်ခန်းထဲမှာသူမတို့နှစ်ယောက် ဗွီဒီယိုကြည့်ပြီး အပန်းဖြေကြပါတယ်..
သူမတို့ဗွီဒီယိုကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကိုလေးဖက်ထောက်ခိုင်းထားပြီး သူမတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ခြေထောက်တွေကို
ကျွန်တော့်ကျောပေါ်မှာတင်ထားပါတယ်။
ခြေတွေလက်တွေတဆတ်ဆတ်တုန်အောင်နာကျင်နေပေမဲ့ သူမတို့နှစ်ယောက်ကသော သနားညှာတာခြင်းလုံးဝမရှိပါဘူး..။
သူမတို့ဗွီဒီယိုတစ်ကားပြီးမှသာ ကျွန်တော်အနားရပါတော့တယ်။
ဗွီဒီယိုကြည့်ပြီးတဲ့အချိန်မှာ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ရဲ့ဖုန်းကမည်လာပါတယ်…
ဟဲလုိ…
သူမကသိပ်မကြားရတာကြောင့်စပီကာကိုဖွင့်လိုက်ပါတယ်.။
ဟဲ့ဥမၼာ ငါပါဟဲ့..
သြော်.ဒေါ်ညိုမီ..ပေါ်တော်မူ..ပြော..
ဟင်းဟင်း..နင်ကလည်းမသိချင်ယောင်ဆောင်နေပြန်ပြီ.ငါ့ဘဲရီးခရီးထွက်သွားတယ်ဟ..
အဲ့ဒါညည်းတို့နှစ်ယောက်အိမ်ကို ဟိုကောင်မနှစ်ကောင်ခေါ်ပြီးတစ်ပတ်လောက်လာကဲမလို့..
လာပါလာပါ.ငါတို့လည်းပျင်းနေတာနဲ့အတော်ပဲ..သိလား
ဟုတ်ပါပြီ..လာခဲ့ကြ..ညအိပ်ပြီးမှပြန်ရမယ်နော်.သိလား..။
ဟင်းဟင်း ညဉ်းမခေါ်လဲညအိပ်ပြီးမှပြန်မှာ..မချိုကိုရောပြောလိုက်..ငါတို့လာသောင်းကျန်းမယ်လို့..ခ်ခ်..
လာခဲ့ကြဟဲ့..လာခဲ့ကြ.ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကလည်းဖုန်းဘေးကနေကပ်အော်လိုက်ပါတယ်..
ဖုန်းကိုချပြီးဒေါ်ဥမ္မာအောင်နဲ့ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ကျွန်တော့်ဘက်ကိုလှည့်လာပါတယ်..။
ဟဲ့ကောင်..ကျွန်စုတ်ကြားတယ်နော်..ငါတို့နှစ်ယောက်သူငယ်ချင်းတွေလာမယ်..။
အိမ်ကိုသန့်ရှင်းရေးလုပ်..ကြမ်းတိုက်စမ်း…
မင်းငါတို့သူငယ်ချင်းတွေလာရင်ကော..သူတို့ကိုပါ မင်းသခင်မတွေအဖြစ်အမှုထမ်းရမယ်ကြားလား..။
ဟုတ်ဟုတ်…
သူမတို့နှစ်ယောက်နှင့်ပါ ကျွန်တော့်ဘဝကစုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ
သူမတို့သူငယ်ချင်း(၃)ယောက်ကပါ ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ကျွန်အဖြစ်ခိုင်းစေကြဦးမည်ဆိုတော့.
တွေးရင်းနှင့်ပင်ရင်မောလှသည်..
ဆိုးလိုက်တဲ့ဘဝနော်..
ကဲ..ဘာလုပ်နေတာလဲ..ကြမ်းတိုက်လေ..နှေးတုန့်တုန့်နဲ့..
ရွမ်း..အား…လုပ်လုပ်ပါပြီသခင်မ..
နောက်မဖြစ်စေနဲ့ကြားလား..
ကြောင်တောင်တောင်လုပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ကြိမ်လုံးနဲ့ ကျောကော့သွားအောင်ရိုက်ပစ်တာကြောင့်
ထိတ်ထိတ်လန့်လန့်နဲ့ သူမတို့တာဝန်ပေးအပ်ထားတဲ့ အတိုင်း ကြမ်းတွေကိုပြောင်ဝင်းနေအောင်တိုက်လိုက်ပါတယ်.။
ဟိုကောင်လာစမ်း..
သခင်မဒေါ်ဥမ္မာအောင်ရဲ့အသံကအိမ်သာခန်းထဲကနေပျံ့လွင့်လာပါတယ်..
ဒါကြောင့်ကပျာကယာအိမ်သာခန်းဖက်ကိုကူးသွားပါတယ်..
ဒီမှာကြည့်စမ်း..သူမက အနည်းငယ်ညစ်ပတ်နေတဲ့အိမ်သာခွက်ကိုပြပါတယ်..
မင်းသေချာမဆေးထားပါလား..။မနက်ကအိမ်သာဆေးတာမပြောင်တာကိုသူမကပြနေတာပါ.။
ဒီတော့မင်းကိုဒဏ်ပေးရမယ်..
မင်းအိမ်သာခွက်ကို လျှာနဲ့ယက်ပြိးသန့်ရှင်းရေးလုပ်…
ကျွန်တော့်ကို အိမ်သာခွက်ကို လျှာနဲ့ယက်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခိုင်းပါတယ်.
ကြွေခွက်ပြောင်သွားတဲ့ အချိန်မှာတော့…နောက်တစ်ခါဒီလိုမဖြစ်စေနဲ့..ကြားလား..
ဟုတ်ဟုတ်သခင်မ..
(၁၁)
အိမ်ရှေ့မှာ ကားရပ်သံကြားလိုက်ပါတယ်..
ဥမ္မာရေ ညိုမီတို့ရောက်လာပြီထင်တယ်..သွားကြိုလိုက်ဦး…
စားပွဲပေါ်မှာ သောက်ဝိုင်းစားဝိုင်းကျင်းပရန်ပြင်ဆင်နေတဲ့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကိုလှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်..။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကာ ကျွန်တော့်လည်ပင်းမှ ခွေးလည်ပတ်သံကြိုးကိုလှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး.အိမ်ရှေ့ကိုခေါ်သွားလို့
ခွေးတစ်ကောင်လို သူမနောက်ကနေလေးဖက်ထောက်ကာ အမြန်လိုက်သွားရပါတယ်..။
အိမ်ရှေ့မှာတော့ အမျိုးသမီး(၃)ယောက်ပါ..
ထမိန်အနက်ရောင်နဲ့ အကျီအပြာရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အသားဖြုဖြူ အသက်(၃၅)အရွယ်အမျိုးသမီးက ဒေါ်ညိုမီ၊
အဝါရောင်ပေါ်မှာ အဖြူပွင့်လေးတွေပါတဲ့ ဝတ်စုံဝမ်းဆက်ကိုဝတ်ထားတဲ့ အသက်(၄၀)အရွယ် အသားမဖြူမညိုအမျိုးသမီးကဒေါ်စန်းစန်းမြင့်.
အကျင်္ီအဖြူရောင်နဲ့ ထမိန်အပြာရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အသက်(၄၀)အရွယ် အသားဖြူဖြူအမျိုးသမီးက ဒေါ်သီတာစိုးလို့သိရတယ်။
သူမတို့ချင်းနှုတ်ဆက်လို့သိရတာပါ..ရုပ်တွေကတော့(၃)ယောက်လုံးချောပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်းတောင့်တင်းလှပါတယ်..။
ကျွန်တော့်ကိုခွေးလည်ပတ်နဲ့ဆွဲလာတာမြင်တော့ သူမတို့(၃)ယောက်က ခဏတော့ကြည့်ပါသေးတယ်.။
ဒါပေမဲ့ သဘောပေါက်သွားဟန်တူတယ်…ခပ်တိုးတိုးပြောပြီးရီလိုက်ကြသေးတယ်.
သူမတို့ရဲ့ခြေထောက်ကဖိနပ်တွေကို သွားနဲ့ကိုက်ချျွတ်ခိုင်းပြီး ဖိနပ်စဉ်ပေါ်ချီပြီးတင်ခိုင်းကြပါတယ်..
သူဌေးမိန်းမတွေဖြစ်ဟန်တူတယ်.. ခြေထောက်တွေက ပြည့်ဖောင်းလို့ ရွှေခြေကျင်းသေးသေးလေးတွေတောင် ခြေထောက်မှာကိုယ်စီပါပါတယ်..
ဟင်းဟင်း ချိုချိုတို့ ဥမ္မာတို့များအားကျစရာနော် သီတာစိုး..
ဟုတ်ပအေ….ကျွန်တွေဘာတွေတောင်ပိုင်လို့။..ခ်ခ်။
အင်းပေါ့လေ..ယောကျင်္ားတွေက နိုင်ငံခြားနဲ့ တစ်ခြားမြို့မှာဆိုတော့ ကျွန်လေးဘာလေးရှိဦးမှ..
ဟုတ်ပါပြီ..ကောင်မတွေရယ်…ငါတို့နှစ်ယောက်ပိုင်တဲ့ကျွန်ဆိုတော့ ညည်းတို့လဲပိုင်ပါတယ်..ခိုင်းချင်ရာခိုင်းကျပြီးမှ..ဟုတ်ပြီလား
ခ်ခ်။
သူမတို့အချင်းချင်းကတော့ ကျွန်တော့်ကို မသနားတဲ့မပြင် ခိုင်းဖို့ပါစီမံကိန်းချနေကြပါပြိ..။
လုပ်သမျှခံ ခိုင်းသမျှလုပ်ပေးဖို့ကကျွန်တော့်တာဝန်မဟုတ်လား..
သူမတို့ပိုင်တဲ့ ကျွန်ဘဝပေကိုး…။
(၁၂)
ကဲစားကြသောက်ကြနော်ဘာမှအားမနာနဲ့သိလား..။
သူမတို့(၅)ယောက်ကထမင်းစားပွဲခုံမှာထိုင်ပြီး ထမင်းစားနေကြပါတယ်..။
ထုံးစံအတိုင်းပေါ့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ လည်ပင်းမှထွေးလည်ပတ်ကိုစားပွဲခုံတိုင်မှာတွဲပြီး လက်ကိုနောက်ပြန်ကြိုးတုပ်ထားတာပေါ့..။
ယခုတော့ သခင်မ(၅)ယောက်ရဲ့ခြေထောက်လှလှလေးတွေကို ယက်ပေးစုပ်ပေးနေရပါပြီ.။
ဟင်းဟင်း ချိုချိုတို့ကတော့ ကျွန်ပြုတဲ့တဲ့နေရာပိုင်တယ်ကွာ။
ဆွေမရှိမျိုးမရှိတစ်ကောင်ကြွက်လေးကို ခေါ်ထားမှတော့ ချိုချိုတို့ဥမ္မာတို့လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်နေကျတော့တာ။
ဒေါ်ညိုမီက ဝိုင်ခွက်ကိုမြောက်ရင်းပြောလိုက်ပါတယ်..
ကျွန်တော့်မှာတော့ ဘာမှမစားရသေးဘဲအူကတကြုတ်ကြုတ်ဆာလောင်နေပါတယ်။
သူမတို့ကတော့သောက်စားပြီး ပျော်ပါးနေကြပါတယ်.။
အဟြတ္.ေဒၚသီတာစုိးကတစ္ခ်က္သီးသြားပါတယ္..။
အပြင်ထွက်ပြီးထွေးထုပ်မလို့လုပ်တော့..ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က..
သီတာရေ နင်အပြင်မှာမထွေးနဲ့ဟ..အောက်က ကျွန်စုတ်စားဖို့ ထွေးထုပ်လိုက်..အောက်မှာခွက်ရှိတယ်.
သြော်..အဲ့လိုလား..
ဟုတ်တယ်..အဲ့ဒါတွေကသူစားဖို့လေ..ငါတို့စားတဲ့ အရိုးအရင်းတို့ ဝါးပြီးသားတို့ ထွေးသာထုပ်ပစ်လိုက်..
ခ်ခ်..ကောင်းလိုက်တာနော်..ဥမ္မာ…ကျွန်စရိတ်တော်တော်သက်သာတယ်.။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကလည်း သဘောကျစွာရီမောလိုက်ပါတယ်။
ဒါတောင်ငါတို့ကျွန်ဖြစ်လို့ ဒီထမင်း ဒီဟင်းစားနေရသေးတာ.ခ်ခ်။
ဘာဖြစ်လို့လဲ ချိုချိုရဲ့ဒီထက်ဆိုးတာရှိသေးလို့လား.ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်ကဝင်မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှိတာပေါ့ဟ..တစ်ချို့သူဌေးမိန်းမတွေဝယ်ထားတဲ့ ကျွန်ဆိုထမင်းမစားရဘူး..
သူ့ချီးပဲစားခိုင်းတာ…
နင်လဲအဲ့လိုလုပ်ကြည့်လေ..ဒေါ်ညိုမီကမြောက်ပေးပါတယ်…။
ခ်ခ် နင်ကလည်း လုပ်ထားတယ်လေ..ရေမတိုက်ဘူး..သူကငါတို့နှစ်ယောက်သေးပဲသောက်ခွင့်ရှိတာ…
ဒါတောင်တောင်းပန်မှတိုက်ပေးတာနော်…။
ကောင်းစားလိုက်တာ..မချိုရယ်…ကျွန်လေးကတော့စိမ့်နေအောင်ကြောက်နေရမှာပေါ့..ခ်ခ်
သူဌေးမိန်းမ(၅)ယောက်ကား ရစရာမရှိအောင် ကျွန်တော့်ကို သောက်ရင်းစားရင်းမူးမူးနဲ့ပြောနေကြပါတော့တယ်.။
ကျွန်တော့်မှာတော့ ခွေးစာလောက်တောင် မကောင်းတဲ့ သူမတို့တထွီထွီနဲ့ထွေးထုပ်နေတဲ့ ဝါးပြီးသားအရိုးတွေ၊ ထမင်းလုံးတွေကို
အောက်မှာ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်ဖို့အတွက် စားသုံးနေရပါတော့တယ်။
(၁၃)
ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်တို့ အုပ်စုဟာ ဖဲဝိုင်းလုပ်ပြီးဖဲရိုက်နေကြပါတယ်..
ကျွန်တော့်ကိုတော့ ဖဲဝိုင်းဘေးမှာဒူးထောက်ခိုင်းထားပါတယ်..
သူတို့လိုတာရှိရင်ခိုင်းဖို့ပါ..
ဒေါ်ညိုမီက ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကို…
ကဲ..မမချိုရေ ကျွန်မတို့က(၅)ယောက်သူကတစ်ယောက်ထဲ…ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..
ဒါများဘာခက်တာမှတ်လို့ညိုမီရယ်..ကိုယ်တို့ဖဲရိုက်လိုက်မယ်..အရင်ဆုံးဒေါင်းတဲ့သူကသူ့ကိုအခန်းထဲခေါ်သွားပြီးတစ်နာရီစီကြိုက်တာခိုင်းပေါ့.အလှည့်ကျပေါ.ဟင်းဟင်း..
ဒိလိုနဲ့ပိုကာတစ်ဝိုင်းအပြိးမှာ ဒေါ်ညိုမီကစဆုံးဒေါင်းသွားပါတယ်…
ကဲ..ညိုမိတော့ဒေါင်းသွားပြီ…ဟိုကောင်ညိုမီခေါ်တာလိုက်သွားပြိးခိုင်းတာအကုန်လုပ်ပေးလိုက်လို့ဒေါ်ချိုချိုအောင်က အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်.။
သြော်..ညိုမီရေ နင်မှုတ်ခိုင်းမယ်ဆို ပြီးတဲ့အခါကျ နင့်သုတ်ရေတွေကို သူ့ပါးစပ်ဟထားခိုင်းပြီးပန်းထုတ်နော်..
သူကမြိုချရမှာ..ငါတို့ညီအမနှစ်ယောက်ကောင်းကောင်းသင်ပေးထားတာ.လို့မှာလိုက်ပါသေးတယ်။
မညိုမီက အခန်းထဲကျွန်တော့်ကို စောက်ပတ်ယက်ခိုင်းဖို့စဆုံးခေါ်သွားပါပြီ။
မညိုမီက အခန်းထဲရောက်တဲ့အခါ မတ်တပ်အနေအထားနဲ့ပါ။ သူမခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကုတင်ပေါ်လှမ်းတင်ပြီးကားလိုက်ပါတယ်..
ကျွန်တော်ကသူမခြေထောက်ကြားထဲမှာ ဒူးထောက်လျက်အနေအထားနဲ့ သူမရဲ့ထမိန်ကိုလှန်တင်မဲ့အချိန်ကို စောင့်နေပါတယ်.
မညိုမီက ထမိန်ကိုလှန်တင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဖြူဖွေးလှတဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းအလယ်မှာ ရွှေရောင်အမွေးနုလေးတွေနဲ့လိမ်ကောက်နေတဲ့ကြားမှာ အမြောင်းလိုက်ထနေတဲ့ စောက်ပတ်ကြီးကိုမြင်ရပါတယ်..
ကဲ…မင်းငါ့စောက်ပတ်ကို လျှာကိုချွန်ပြိး အောက်ကနေထိုးပေး..
မညိုမီရဲ့အဖုတ်ကြိးကို ကျွန်တော်က လျှာနဲ့ပင့်ပြိးထိုးပေးပါတယ်..
အို..ကောင်းလိုက်တာ…အင်းအင်း။
သူဌေးမိန်းမတွေမို့ထင်.စောက်ပတ်ကိုအကောင်းစားအမွေးတွေနဲ့ ဆေးကြောထားတာကြောင့်သိပ်မနံတာကြောင့်စိတ်ပါလက်ပါကိုလျှာနဲ့ထိုးပေးပြီးအမှုထမ်းနေမိပါတယ်..။
မညိုမီရဲ့ တအင်းအင်းတအားအားနဲ့ ကျွန်တော့်လျှာအရသာကိုခံစားနေသံတွေကလည်းထွက်ပေါ်နေပါတယ်။။
နောက်ဆုံးမှာတော့ မညိုမီရဲ့ မျက်နှာတစ်ချက်ရှုံ့သွားသလို ဖင်ကြီးကလည်းတွန့်သွားတာကြောင့် သူမပြီးတော့မယ်ဆိုတာသိလို့ အဖုတ်ကို တေ့ပြီးမှုတ်ပေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာ
စောက်ရည်နံ့ပြင်းပြင်းကိုရလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်အာခေါင်ထဲကိုမညိုမီက စောက်ရည်တွေကို တပြစ်ပြစ်နဲ့ ပန်းထုတ်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်.။
အခုဆိုရင်ဖြင့် ကျွန်တော်ဟာ ဒေါ်ချိုချိုအောင်တို့ညီအမရဲ့စောက်ရည်သာမက သူမတို့မိတ်ဆွေ အိမ်ထောင်သည်မိန်းမတွေရဲ့စောက်ပတ်ကိုပါယက်ပေးရပြီး စောက်ရည်ပန်းထုတ်ခြင်းကိုခံစားနေ ရပြီဖြစ်ပါတယ်။
(၁၄)
တစ်ချီပြီးသွားတာနဲ့ ဒေါ်ညိုမီက ထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲကထွက်သွားပါတယ်…
ကျွန်တော်ကတော့ အရှေ့မှာ ရိုက်နေတဲ့ဖဲဝိုင်းကနေထွက်ပေါ်လာမဲ့သခင်မအသစ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်။
ဟယ်..ကံကောင်းလိုက်တာ.
ဒေါ်သီတာစိုးဒေါင်းသွားတာပါ..။
အခန်းထဲကနေကျွန်တော် ရင်တွေခုန်စွာနဲ့ စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်။
သခင်မအသစ်ဒေါ်သီတာစိုးက အခန်းထဲကို ဝင်လာပါတယ်။
သူမက ဝင်ဝင်လာချင်းပဲ ဒူးထောက်ခစားနေတဲ့ ကျွန်တော့်ပါးကိုလှမ်းရိုက်လိုက်ပါတယ်..
ဖြန်း..အား.ကျွန်တော်ဘာများမှားလို့လဲ သခင်မ..
ကျွန်တော်ထိတ်ထိတ်လန့်လန့်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်…။
ဘာမှမမှားဘူး..မင်းကငါ့ကျွန်ဆိုတော့ သခင်မှန်းသိအောင်လုပ်တာလို့ အေးစက်စက်ပြန်ပြောပါတယ်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို ကုတင်ပေါ်ကို လက်ညိုးထိုးပြပြီး…။
မင်းအဲ့ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး ပက်လက်လှန်နေ။
ခြေလက်တွေကိုကုတင်တိုင်တွေမှာ သေချာကပ်ထားစမ်းလို့အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း သခင်မ ဒေါ်သီတာစိုးအမိန့်အတိုင်းခြေတွေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်မှာ ပူးပြီးကပ်ပေးထားလိုက်ပါတယ်။
ဒေါ်သီတာစိုးက ကျွန်တော့ခြေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်တွေမှာ ကြိုးနဲ့တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကို
ပူးပြီးချည်နှောင်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့သူမအဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ချလိုက်ပါတယ်။
မင်းကိုငါလိုးမလို့ပြောပါတယ်။
မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်လုံးတီးအလှကိုမြင်လိုက်ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်လီးကြီးကလည်းထောင်မတ် လာပါတယ်။
ကျွန်စုတ်.ငါလုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ နင့်လီးပျော့သွားတာမလိုချင်ဘူးနော်…ဟင်းဟင်း
ဒေါ်သီတာစိုးရဲ့အေးစက်စက်အပြောနဲ့ အကြည့်ကထိတ်လန့်စရာတေ့ာအကောင်းသား။
ပြီးတော့..
မင်းငါလုပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ မင်းလရေထွက်ခွင့်မရှိဘူးနော်..ထွက်လို့ကတော့ ရက်ရက်စက်စက်အရေကွာအောင်ရိုက်ပစ်မယ်လို့ပြောတာကြောင့်.ပိုပြီးကြောက်သွားပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့ဒေါ်သီတာစိုးက ကျွန်တော့လီးကိုသူမစောက်ပတ်နဲ့တေ့ပြီး ဖိထိုင်ချလိုက်ပါတယ်..
သူမရဲ့စောက်ပတ်အသားမျဉ်တွေက ကျွန်တော်လီးကိုညစ်ထားပါတယ်..
ကောင်းတာကတော့ မဖော်ပြတတ်အောင်ပါပဲ..။
သူမက ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ကိုထောက်ပြီး အဆက်မပြတ်ကျွန်တော့လီးကိုသူမစောက်ပတ်ထဲက
ထုတ်လိုက်ဆောင့်ချလိုက်နဲ့လုပ်နေပါတယ်။
သူမရဲ့စောက်ခေါင်းကျပ်ကျပ်လေးက ဆွဲညှစ်နေတဲ့ဒဏ်ကိုမခံနိုင်တာကြောင့်..
သခင်မ.ကျွန်တော်ပြီးတော့မယ်..
ဒေါ်သီတာစိုးက တင်းမာလှတဲ့မျက်နှာပေးနဲ့.နင့်မှာလရေထွက်ခွင့်မရှိဘူးဆိုတာမသိဘူးလားဆိုပြီး.
ကျွန်တော့ဗိုက်သားတွေကို သူမလက်သည်းရှည်ရှည်တွေနဲ့ သွေးထွက်အောင်ဆိတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်။
အသည်းခိုက်အောင်နာကျင်မှုကြောင့် လရေထွက်ချင်စိတ်ဘယ်နားရောက်သွားမှန်းမသိပါဘူး။
သူမက အဆက်မပြတ်ဆောင့်နေတာကြောင့် စောက်ပတ်ထဲလီးဝင်/ထွက်သံ ဘွတ်ဘွတ်ဘတ်ဘတ်
ပလွတ်ပလွတ်ဆိုတဲ့အသံတွေဟာ အခန်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်..
သူမနှုတ်ကလည်းတဟင်းဟင်းနဲ့ပါ..။
သူမကညဉ်းတွားရင်းနဲ့ကျွန်တော့ပါးကိုလည်း လက်ဝါးနဲ့တဖြန်းဖြန်းဘယ်ပြန်ညာပြန်ရိုက်ပါတယ်.
သူမဆောင့်ချက်တွေ ပိုပြီးမြန်လာကာ..
ကဲငါပြီးတော့မယ်..ကျွန်စုတ်.နင့်ပါးစပ်ကို ငါနင့်မျက်နှာပေါ်ခွထိုင်လိုက်တာနဲ့အဆင်သင့်ပြင်ထား
လို့ပြောပြီး..
သူမက သူမစောက်ပတ်ထဲကလီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်ခွလို့
သူမအဖုတ်နဲ့ပါးစပ်ကိုတေ့ပြီး အဖုတ်ထဲလျှာကို ထည့်ပြီးမွေပေးလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့
သူမမျက်နှာလေးကရှုံသွားပြီး စောက်ပတ်ထဲက ပြစ်ချျွဲချွဲစောက်ရည်ဖြူဖြူတွေဟာ ကျွန်တော့်လည်ချောင်းထဲတိုင်စီးဆင်းသွားမတတ် အဆက်မပြတ်ပန်းထုတ်ခြင်းကိုခံယူလိုက်ရပါတော့တယ်။
(၁၅)
ဒေါ်သီတာစိုးရဲ့ ကျွန်သင်တန်းပို့ချခံရပြီးတဲ့အချိန်မှာတော့..
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်နဲ့ဒေါ်ချိုချိုအောင်ဟာ သူမတို့မိတ်ဆွေဒေါ်စန်းစန်းမြင့်ကိုဦးစားပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒေါ်စန်းစန်းစန်းမြင့်ကျတော့တစ်မျိုးပါ။
ကျွန်တော့်ကို ဧည့်ခန်းထဲခေါ်လာပါတယ်.
ချိုချိုရေသစ်သားဒုတ်တန်းလေးမရှိဘူးလား။
ရှိတယ်..မစန်းစန်းမြင့်ရေ..ညဉ်းကဘာလုပ်မလို့တုန်းလို့မေးပါတယ်..
ရောက်တော့သိရမှာပေါ့ဟယ်ဆိုပြီး သူမကပြောပါတယ်။
ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်က ကျွန်တော့လက်တွေကို ဒုတ်တန်းမှာ တင်ခိုင်းပြီး ကြိုးနဲ့ အထပ်ထပ်ချည်နှောင်ပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော့ကိုချည်ထားတဲ့တန်းကိုကြိုးတစ်ချောင်းနဲ့ဆက်ပြီး ကျွန်တော့ခြေထောက်တွေကို
မလှုပ်နိုင်အောင် ကွေးပြီးပူးချည်ပါတယ်…။လည်ပင်းကခွေးလည်ပတ်ကို ကြမ်းပြင်ကသံကွင်းမှာ ကပ်ပြီး
သော့ခတ်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့သူမက အိမ်ပြင်ထွက်သွားပြီး ကားပေါ်က ဘက်ထရီအိုးသေးသေးလေးတစ်လုံးကိုယူလုာပြီး ကျွန်တော့်လီးကို ဝါယာကြိုးလေးတွေနဲ့ပတ်လိုက်ပါတယ်.။
ဘာလုပ်မှာမှန်းသဘောပေါက်ပေမဲ့ သူမတို့ပိုင်တဲ့ကျွန်ဖြစ်တာမို့သခင်ပြုသမျှနုနေရပါတယ်..။
ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်က ကျွန်တော့ရှေ့မှာ ခြေဆင်းထိုင်လိုက်ပြီး ထမိန်ကိုအသာလှန်တင်လိုက်ပါတယ်..။
သူမရဲ့စောက်ပတ်ကြီးကို ကျွန်တော့ပါးစပ်နဲ့သေချာတေ့ထားပါတယ်။
ပြီးတာနဲလီးကို ချိတ်ထားတဲ့ ဘက်ထရီကိုထိန်းတဲ့ခလုပ်ကိုဖွင့်ပြီး လီးကိုရှော့တိုက်ပါတော့တယ်…
အားအား…အင်းအင်း မခံမရပ်နိုင်အောင်ကျင်ပြီး လီးထဲကသေးတွေပန်းထွက်လာပါတယ်။
သူမအဖုတ်ကို ပါးစပ်နဲ့တေ့ထားတာကို ကျွန်တော့လျှာထုတ်ပြီးလည်းယက်ပေးနေရပါသေးတယ်။
ကျွန်တော့ကို ညှဉ်းပန်းပြီး ကျွန်တော့လျှာအရသာကို သူမစောက်ပတ်ကကောင်းကောင်းခံစားနေတာပါ။
သူမဖင်ကြီးကလည်းတုန်ခါနေပြီး ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကို သူမစောက်ပတ်နဲ့အတင်းကပ်ထားတာပါ။
ကျွန်တော်လည်းလီးကိုကျဉ်စက်နဲ့လျှော့တိုက်တာခံနေရတာကြောင့်
သက်သာလိုသက်သာငြား သူမစောက်ပတ်ကို အငမ်းမရယက်ပေးနေရတာပါ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ရှေ့ကသခင်မတွေလိုပဲ သူမစောက်ရည်ငံကျိကျိပြစ်ချျွဲချွဲတွေကို
အာခေါင်ထဲတိုင် ပန်းထုတ်ပြီး ဇိမ်ခံနေပါတယ်။
ကျွန်တော့မှာတော့ ဒီမှာရှိတဲ့သခင်မ(၅)ယောက်ရဲ့စောက်ပတ်ထဲက
စာက်ရည်တွေကို မြိုချရန်ခိုင်းစေခြင်းကို
ခံလိုက်ရတော့တာပါပဲ။
(၁၆)
အလင်းရောင်မှုန်ပြပြအောက်တွင် ကျွန်တော်ကားအတွေးနယ်ချဲ့နေမိသည်.။
ကျွန်တော့အနေအထားကားလွတ်လွတ်လပ်လပ်မဟုတ်.။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်တို့ အိပ်ခန်းကြီးထဲတွင်ဖြစ်သည်။
အခန်းကကျယ်သဖြင့် ကုတင်(၂)လုံးရှိပြီး သူမတို့(၅)ယောက်ကောင်းကောင်းအိပ်လို့ရသည်။
သခင်မ(၅)ယောက်မှ ညရေးညတာသေးပေါက်ထလျှင် ကျွန်တော့ပါးစပ်ကိုသေးအိုးအဖြစ်အသုံးပြုဖို့
အခန်းထဲမှာခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
လူကိုပက်လက်လှန်ထားပြီး ခြေလက်များကို ကုတင်နှစ်လုံး၏ အောက်ခြေတိုင်များတွင် သံကွင်းများနှင့် သေချာပတ်ကာသော့တွေကိုသေချာခတ်ထားသည်။
ထွက်ပြေးလို့မရအောင်ကို သေသေချာချာချုပ်နှောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
သေးပေါက်မည်ဆိုလျှင်တောင် မနက်မှပေါက်ခွင့်ရမည်တဲ့။
အခန်းထဲမှာ သေးထွက်ကျပါက အပြစ်ပေးမည်ပြောထားသည်။
လည်ပင်းမှခွေးလည်ပတ်ကိုလည်းသံကြိူးတစ်ချောင်းနှင့်တွဲပြီးနံရံမှသော့တပ်ကာ ခတ်ထားသဖြင့်
သော့ငါးလုံးဖြင့် ခတ်ထားခြင်းခံထားရသဖြင့် ဘယ်လိုမှမပြေးနိုင်တော့။
မိန်းမတွေရဲ့ကျွန်ဖြစ်သောဘဝကဆိုးလှသည်..။
ရေသောက်ခွင့်မရှိဘဲ သူမတို့စောက်ပတ်မှထွက်သော သေးကိုသာ ရေအဖြစ်သောက်သုံးရသော
ကျွန်ဖြစ်အောင်ကျွန်တော့်ကိုလုပ်ထားကာ..
ညအချိန်မှာလည်း သူမတို့ပေါက်သောသေးမှန်သမျှကိုပန်းထည့်ရန်အတွက် ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကို သူမတို့သေးအိုး အဖြစ်လုပ်ထားကြခြင်းဖြစ်သည်။
သေးသောက်ခိုင်းရုံမက နေ့လည်ဘက်တွင် ဒေါ်ချိုချိုအောင်၊ဒေါ်ဥမ္မာအောင်တို့၏ ဖင်ထဲလျှာထဲကာ ချီးအရသာကို လိမ့်နေအောင်ခံရသဖြင့်
သူမတို့ နောက်ပေါက်အရသာကို စိမ့်နေအောင်မှတ်မိနေပြီ။
သူမတို့ပိုင်သောကျွန်ဖြစ်နေသဖြင့် သူမတို့ပြုသမျှနုနေရပြီး ကျွန်တော့်ကို
သူမတို့ ပါသော ချီးမစားခိုင်းယုံသာကျန်တော့သည်။
တွေးရင်းနှင့်ပင်ထိတ်လန့်လာသည်..ဒါလည်းပြောမရ..
တစ်ချိန်ချိန်တွင်ဖြစ်လာနိုင်သည်.
လွတ်လိုလွတ်ညားရုန်းကြည့်သော်လည်း သေချာသံကြိုးနဲ့သော့ခတ်ထားသဖြင့် အပိုပါပဲ.။
ကျွန်တော့်ခေါင်းနားမှာတော့ သူမတို့ပင်တီတွေကိုအိုက်လို့ဆိုပြိး ချွတ်ကာပစ်ထားကြပြီး
သူမတို့ ဝတ်ခဲ့သောထမိန်များကို ချွတ်ပစ်ထားကြသဖြင့် သူမတို့ ပေါင်ခွကြားမှအနံ့ပေါင်းစုံံကိုရှုရှိုက်နေရတော့သည်။
အတွေးနွံထဲမှာ နှစ်မျှောနေချိန်မှာ ညာဖက်ကုတင်မှာ အိပ်နေတဲ့ ဒေါ်ညိုမီဟာ ဖင်ကြိးလှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာတာကိုတွေ့လိုက်ရပါတယ်။
ထထိုင်လိုက်တာကို မြင်လိုက်ရပြိး ဆံပင်တွေက အိပ်ထားတာကြောင့်ဖိုးယိုဖားယားနဲ့ပါ..
သူမထမိန်တွေကလည်းတွန့်ကျေပြီးလျှောရဲနေပါတယ်.။
ကျွတ်စ်ကျွတ်စ်ဆိုပြိး သူမက ထမိန်ကို ကိုအိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ပြင်ဝတ်လိုက်ပါတယ်.။
သူမက ကုတင်အောက်ကို ဆင်းလာတဲ့အချိန်မှာသူမသလုံးသားကြီးတွေကို မြင်လိုက်ရပါတယ်.။
ဒါပြီးနောက်သူမကကျွန်တော့မျက်နှာပေါ်မှာကားယားခွရပ်လိုက်ပြီး
သူမထမိန္ကုိမတင္လုိက္ပါတယ္..။
ကျွန်တော်လည်း သူမသေးပေါက်တော့မယ်ဆိုတာ သိလို့ပါးစပ်ကိုသေချာဟထားပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒေါ်ညိုမီက သူမစောက်ပတ်ကို ကျွန်တော့ပါးစပ်နဲ့သေချာချိန်လိုက်ပါတယ်.။
ကောင်စုတ်သေချာမြိုချနော်..ကြမ်းပြင်ပေါ်မကျစေနဲ့လို့ပြောပါတယ်။
ကျွန်တော့ပါးစပ်ကိုသူမစောက်ပတ်နဲ့တေ့ပြိး အင်းဆိုတဲ့သူူမညှစ်ထုတ်သံနဲ့အတူ
သူမစောက်ပတ်ထဲမှဝါကျင်ကျင်သေးရည်တွေဟာ ကျွန်တော့ပါးစပ်ထဲကို
အဆက်မပြတ်ပန်းထုတ်နေပါတယ်.
နေ့လည်က အသားငါးတွေစားထားတာကြောင့်သူမသေးဟာ နံပြီးငံလှပေမဲ့
သူမတို့ကျွန်ဆိုတော့ သူမသေးကို ပေါက်ချတဲ့အချိန်မှာ ပါးစပ်ထဲကလျှံမကျအောင် မနည်းမြိုချနေရပါတယ်.
ဒေါ်ညိုမီသးပေါက်ခြင်းကရပ်တန့်သွားပါပြီ..
ဒါပေမဲ့ သူမစောက်မွေးလေးတွေနဲ့စောက်ပတ်အဝမှာတော့
သေးပေါက်စဉ်က သေးကြွင်းသေးကျန်လေးတွေကတွဲလဲခိုနေပါတယ်။
ကဲမင်းလျှာကိုထုတ်ပြီး ငါ့စောက်ပတ်ကို သေးနံ့ပျောက်အောင် ယက်ပေးစမ်းဆိုပြီး
အမိန္႔ေပးလိုက္ပါတယ္..
ကျွန်တော်လည်းသခင်မဒေါ်ညိုမီအလိုကျသူမစောက်ပတ်ကို
ကျွန်တော့လျှာနဲ့ သေးနံပျောက်သွားအောင် အစွမ်းကုန် ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်…
အင်းဟင်းဟင်း ဆိုပြီးညဉ်းညူရင်း
ဒေါ်ညိုမီကကျွန်တော့လျှာအရသာကို ဇိမ်ခံလိုက်ပြီး (၅)မိနစ်လောက်အကြာမှာ
သူမထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လို့ ကုတင်ပေါ်မှာ တက်ပြီးပြန်လှဲချကာ အိပ်သွားပါတော့တယ်။
(၁၇)
ပင်ပန်းတာကြောင့် ကျွန်တော်လည်းအိပ်ပျော်သွားပါတယ်..
ဖျန်းခနဲ ကျွန်တော့်ပါးကို ရိုက်ခံလိုက်ရပြီး နာကျင်မှုကြောင့် ကျွန်တော်နိုးသွားပါတယ်.။
မျက်လုံးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်နဲ့ ဒေါ်သီတာစိုးပါ.။
ဟင်..အိပ်နေတယ်ဟုတ်လား..ကျွန်စုတ်..
နင့်အလုပ်နင်မသိဘူးလားလို့ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဟုတ်ဟုတ်..သိပါတယ်..သခင်မ..နောက်မဖြစ်စေရပါဘူး..
အေး..နင့်ကိုတစ်ခါခွင့်လွှတ်လိုက်ရင်စောက်ကျင့်ပါတယ်..။
မနက်ကျမှ ပြစ်ဒဏ်ပေးမယ်..
စောက်စကားများမနေနဲ့ မင်းပါးစပ်ကိုဟထား..သေးထွက်တော့မယ်ဆိုလို့
ကျွန်တော့ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဟထားပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ကျွန်တော့ မျက်နှာပေါ်ခွထိုင်ပြီး သူမစောက်ပတ်နဲ့ ကျွန်တော့ပါးစပ်ကိုတေ့ပြီး
ပါးစပ်ထဲကို သူမသေးတွေကိုပေါက်ချပါတော့တယ်.
ကျွန်တော်လည်းသူမပေါက်ချသမျှသေးတွေကို တစ်စက်မှမကျန်အောင်မြိုချလိုက်ပြီး
သူမစောက်ပတ်ကိုသေးနံ့ပျောက်အောင်လျှာနဲ့သန့်ရှင်းပေးပြီးမှာတော့
ဒေါ်သီတာစိုးကလည်း သူမသေးကို ကျွန်တော့်ကို ပန်းထုတ်ပေးပါတော့တယ်။
သူမတို့ကုတင်ပေါ်မှာ ပြန်လှှဲအိပ်ပြီး မကြာပါဘူး.
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်နဲ့ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်နိုးလာပါတယ်..
သူမတို့နှစ်ယောက်ပေါက်ချပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော့ဗိုက်ထဲမှာ သခင်မ(၅)ယောက်ရဲ့
စောက်ပတ်ကထုတ်လိုက်တဲ့ သေးရည်တွေနဲ့ပြည့်နေပါပြီ.။
သူမတို့ပိုင်တဲ့ ကျွန်ဖြစ်တာကြောင့် သူမတို့ရဲ့သေးအိုးအဖြစ်
ကောင်းကောင်းအသုံးပြုခြင်းခံနေရတာပါ။
ဒါပေမဲ့ဒါကို ကျွန်တော်မကြောက်ပါဘူး.။
ကြောက်တာက ဒေါ်ချိုချိုအောင်ပြောသွားတဲ့စကားကောင်းကောင်းဒဏ်ပေးမယ်တဲ့။
သူမပေးသော အပြစ်ကို ခံယူရတော့မည်။
မနက်ကိုရောက်မှာကြောက်နေမိသည်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က အရိုက်အနှက်ကပက်စက်တာကိုး။
သူမပိုင်သော ကျွန်ဆိုတော့လည်း ခံရတော့မှာပေါ့လေ။
(၁၈)
မနက်ရောက်တဲ့ အခါမှာတော့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်ဟာစောစောစီးစီးထသွားပါတယ်..
ကျွန်တော့ကို ဒေါ်ဥမ္မာအောင် အပေါ့အလေးသွားတဲ့အလုပ်တွေလုပ်ခိုင်းပြီးတဲ့ အခါမှာတော့
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ဟာ လူနှစ်ယောက်စီးနိုင်တဲ့ သံမဏိနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့
မြင်းလှည်ပုံစံမျိုး တစ်ခုကို ကားနဲ့တင်လာပါတယ်။
ကျွန်တော့်ကို ခြံထဲခေါ်သွားတော့ ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က..
မမဘာလုပ်မလို့လဲ..ဥမ္မာရေ နင်တို့လိုက်ကြည့်လေ..
ညကဒီကောင်..ငါကသေးပေါက်ချင်လှပြီ အိပ်ပျော်နေတယ်လေ.ဒင်းက
ဒါကြောင့်ဆုံးမမလို့လို့ပြောပါတယ်။။
သူမက သံမဏိမြင်းလှည်းဆီခေါ်သွားပါတယ်။
ကျွန်တော့ခေါင်းကို သံမဏိခေါင်းစွပ်စွပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကျွန်တော်သိလာပါပြီ။
မြင်းတွေလိုကုန်နီးကိုကိုယ်ပေါ်မှာဆင်မြန်းလိုက်ပြီး ကျွန်တော့လက်ကို ကြိုးတစ်ချောင်းနဲ့
နောက်ပြန်ကြိုးကို တင်းကျပ်စွာပူးတုပ်လိုက်ပါတယ်။ပြီးတာနဲ့ သံမဏိမြင်းလှည်းရဲ့ရှေ့မှာတပ်ထားတဲ့ ဆွဲတဲ့တန်းမှာ ပြန်ပြီးပူးချည်လိုက်ပါတယ်။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က ကျွန်တော့ပါးစပ်ကိုဟခိုင်းပြီး ရောဘာတုတ်တစ်ခုနဲ့ မအော်နိုင်အောင်ကန့်လန့်ခံပြီး
တုတ်မှာပါတဲ့ရော်ဘာလည်ပတ်ကိုခေါင်းနောက်မှာ ချိတ်ပြီးသော့ခတ်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့ကျွန်တော့ဖင်ဝကိုဂျယ်တွေနဲ့သုတ်လိမ်းနေပါတယ်။
ဒါ့နောက်ကားပေါ်ကပစ္စည်းတစ်ခုကိုသွားယူပါတယ်…
ရော်ဘာခါးပတ်တစ်ခုပါ.ဘာလုပ်တဲ့ပစ္စည်းလည်းမသိ။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ကျွန်တော့်ခါးကိုပတ်လိုက်မှပဲသဘောပေါက်သွားပါတယ်။
လီးစွပ်စရာအပေါက်တစ်ခုပါပါတယ်။
ကျွန်တော့လီးကိုထိအပေါက်မှာစွပ်လိုက်ပြီး နောက်ဖက်ကိုဆွဲတဲ့အခါမှာ ထိုခါးပတ်မှာပါတဲ့လီးတုက ဘာလုပ်ဖို့လဲဆိုတာသိပါပြီ..
ခုနကဆီသုတ်လိမ်းထားတဲ့ ကျွန်တော့ဖင်ထဲကိုလီးတုကိုသွင်းလိုက်ပါတယ်.။
နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ပေမဲ့ အူးအူးဝါးဝါးအသံသာထွက်လာပါတယ်။
ပါးစပ်ကိုသာမကဖင်ကိုပါဆို့ခံလိုက်ရပါပြီ။
ပြီးတာနဲ့ရောဘာတုတ်ရဲ့အထက်မှာပတ်ထားတဲ့ သံကြိုးနဲ့ခါးမှာ ရှိတဲ့သံကွင်းကိုချိတ်ပြီးသော့ခတ်ခြင်းကိုခံလိုက်ရပါတော့တယ်။
ဒါနဲ့တင်လားဆိုတော့ မပြီးသေးပါဘူး..
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က အိမ်ထဲဝင်သွားပြီးသံတုတ်တစ်ခုကိုယူလာပါတယ်။
ထိုသံတုတ်မှာလည်းဟိုဖက်ထိတ် ဒီဖက်ထိပ်မှာ သံကွင်းတွေပါပါတယ်။
ကျွန်တော့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို သံကွင်းတွေနဲ့ခတ်လိုက်ပါတယ်.။
သံတုတ်နဲ့ ဆက်တာဆိုတော့ခြေတစ်ကားစာပဲသွားလို့ရပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့သူမက ကျွန်တော့ပါးစပ်ကိုချုပ်ထားတဲ့ရော်ဘာဒုတ်ရဲ့သံကြိုးတွေနဲ့ကြိုးနှစ်ချောင်းကို
နဖားကြိူးတပ်ဆင်လိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော့်ကို သူမတို့စီးတာကိုဆွဲရမဲ့ မြင်းလိုမျိုးလုပ်လိုက်တာပါ။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်၊ဒေါ်ချိုချိုအောင်တို့က နဖားကြိုးကိုဆွဲပြီး မြင်းလှည်းပေါ်ကို သူမတို့ နှစ်ယောက်ကထိုင်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ကျွန်တော့်လီးကိုကျပ်ထားတဲ့ သံကွင်းမှာကျင်စက်ပါပါတယ်။
မြင်းလှည်းပေါ်ကခလုပ်မှာတပ်ထားတာပါ။
ဒီမြင်ကွင်းကို ဒေါ်ညိုမီ၊ဒေါ်သီတာစိုး၊ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်တို့က ကော်ဖီသောက်ရင်း မုန့်စားရင်းကြည့်နေကြပါတယ်။
ရွမ်း..ဒေါ်ချိုချိုအောင်က နားဖားကြိုးကိုဆွဲပြီး ကြာပွတ်နဲ့ ကျွန်တော့ကျောကို လှမ်းရိုက်ပါတယ်.
သူမတို့ညီအမနှစ်ယောက်က..ကျွန်တော့ကို
ဟဲ့ကောင် မြန်မြန်လျှောက်စမ်း.နေးတုန့်တုန့်နဲ့..
ခြံထဲမှာ ကြာပွတ်နဲ့ ကျွန်တော့ကို တစ်ရွမ်းရွမ်းဆော်ရင်း သူမတို့နှစ်ယောက်က
မြင်းလှည်းကိုလှည့်ပတ်စီးနေပါတယ်။
လီးမှာတပ်ထားတဲ့ သံကွင်းရဲ့ကျင်စက်ကိုလည်းခလုပ်နှိပ်ပြီးထားတာကြောင့် လီးကလည်းကျင်နေပါတယ်။
ချီးထွက်မတတ်ပင်ပန်းပြိးရက်ရက်စက်စက်ရိုက်နှက်ခံနေရပေမဲ့ ဖင်ကိုလည်းလီးတုနဲ့ဆို့ထားတာကြောင့် ချိးမထွက်ကျတာပါ။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်နဲ့ဒေါ်ဥမ္မာအောင်ကား နေ့တိုင်းကျွန်တော့ကို
ဒီလိုလုပ်တော့မှာသေချာနေပါပြီ။
(၁၉)
ကျွန်တော်ကို ကြာပွတ်ဖြင့်တရွမ်းရွမ်းရိုက်နှက်ခံနေရသလို
ဒေါ်သီတာစိုး၊ဒေါ်ညိုမီ၊ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်တို့ကလည်း ထပ်ပြီးမြင်းလှည်းစီးကြပါတယ်။
သေသေချာချာကို သော့တွေနဲ့ခတ်ပြီးလုပ်ထားတာကြောင့် ကျွန်တော့မှာသူတို့နှိပ်စက်သမျှခံနေရပါတယ်.။
လက်ကိုနောက်ပြန်တုပ်နှောင်ထားတဲ့ကြိုးကိုလည်း
လွတ်လိုလွတ်ညားရုန်းရလွန်းတာကြောင့် လက်ကောက်ဝတ်တွေပွန်းပဲ့ပြီး
သွေးတွေပါထွက်နေပါပြီ။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ရက်ရက်စက်စက်ကို အသေပူးချည်ထားတာပါ။
ကြာပွတ်နဲ့ရိုက်တာကြောင့် ကျောကလည်းအရေကွာပြီး သွေးတွေထွက်နေပေမဲ့မနားပါဘူး။
ပါးစပ်ကိုလည်းမအော်နိုင်အောင်ရော်ဘာတုတ်နဲ့ကန့်လန့်ခံပေးထားတာကြောင့်
မအော်နိုင်တဲ့အပြင် နဖားကြိုးပါတပ်ထားတာကြောင့် ဆွဲခံရတာကလည်းနာကျင်လှပါတယ်။
ကြောက်လွန်းနာကျင်လွန်းလို့ သေးတွေပါ ပန်းထွက်နေပါပြီ။
ထိုမိန်းမ(၅)ယောက်လုံးကတော့ လှသလောက်ရက်စက်လှသည်။
သူမတို့ကတော့ ကျွန်တော့ကို မြင်းလုပ်ပြီးမြင်းလှည်းတစ်လှည့်စီစီးနေကြကာ
အစားအသောက်များစားနေကြပေမဲ့.။
ကျွန်တော့မှာတော့ မနက်လင်းကထဲကဘာမှမကျွေးပဲ မြင်းအဖြစ်
ဒေါ်ချိုရဲ့ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကိုခံနေရပါတယ်။
နာကျင်လွန်းတာကြောင့် ငိုပေမဲ့ မအော်နိုင်အောင်လုပ်ထားတာကြောင့် အသံကမထွက်ပါဘူး။
ခြေထောက်မှာ ခတ်ထားတဲ့သံတုတ်ကလည်း ခြေကျင်းဝတ်ကို ပွန်းနေတာပါပဲ။
ရွမ်းရွမ်း..မြန်မြန်သွားစမ်း..နှေးလိုက်တာ…
စောက်သုံးကိုမကျဘူး…ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်ရဲ့ကြာပွတ်ကကျွန်တော့ကျောပေါ်ကိုတရွမ်းရွမ်းကျနေပါတယ်။
ခြေထောက်ကခြေတစ်လှမ်းစာပဲလှမ်းနိုင်အောင်လုပ်ထားပြီး မြန်မြန်သွားခိုင်းတာပါ။
ရက်ရက်စက်စက်ပါပဲ..။
သူမတို့ပိုင်သောကျွန်ဘဝကိုး။
(၂၀)
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ရှေ့မှာ ကျွန်တော်ဒူးထောက်နေရပါတယ်.။
ကျွန်တော့်လက်ကို သံကြိုးနဲ့ချည်ကာ သော့ခတ်ထားပါတယ်။
ခြေထောက်တွေလည်း သံကြိုးနဲ့ချည်ပြီးသော့ခတ်ထားတာပါ။
သူမကကျွန်တော့ကိုမြင်းလုပ်နှိပ်စက်လို့ဝတော့အိမ်ထဲခေါ်လာတာပါ။
သူမတို့သခင်မ(၅)ယောက်ရဲ့ဖင်ကြီးတွေက လှမ်းလျျှောက်နေတာကြောင့်
တုန်တုန်ပြီးယမ်းခါနေပါတယ်။
ဒေါ်ချိုချိုအောင်က အသံလွင်လွင်နဲ့..
ကဲကျွန်စုတ်…မင်းကို မနက်ကခိုင်းတာနဲ့မင်းအပြစ်ကျေပြီမထင်နဲ့..။
ဗျာ…
မင်းငါ့အမိန့်ကို မနာခံလို့ မင်းကိုထမင်းမကျွေးတော့ဘူး..
မင်းမသေချင်ရင်.ငါ့ချီးပဲစား..
ရက်စက်လှသည်..ခွေးစာလောက်ပင်မကောင်းသောထမင်းကိုပင်မကျွေးတော့သည့်အပြင်
သူမချီးစားပြီးအသက်ရှင်ရသောကျွန်အဖြစ်သွတ်သွင်းလိုက်ချေပြီ.
ပထမကရေအစားသေးကိုသာသောက်ခဲ့ရသည်..ယခုအခါမှာတော့ထမင်းအစားချီးစားခိုင်းနေချေပြီ။
မင်းငါ့ချီးတောင်စားချင်တိုင်းစားရမယ်မထင်နဲ့..
မင်းမနက်ကလုပ်သလိုနေ့စဉ်မြင်းလုပ်ရမယ်..။
ဒါပြီးမှကျွေးမှာ.။
မင်းကို ချီးကျွေးတာတောင်ကံကောင်းတယ်မှတ်။
မင်းကျေးဇူးတင်တင်သင့်တယ်..လို့ပြောပြီးဒေါ်ချိုချိုအောင်ကားလှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
ဒေါ်ဥမ္မာအောင်က အနားရောက်လာပြီး ကျွန်တော့ကျောမှ အရှိုးရာများကို လက်သည်းများဖြင့်ဆွဲဆိတ်လိုက်သည်။
နာကျင်လွန်းသဖြင့် ကျွန်တော်အော်ငိုတော့သည်။
ငိုမနေနဲ့..ငါ့အမပြောသွားတာကြားတယ်မဟုတ်လား..။
မင်းကိုငါတို့ပိုင်တယ်.
ငါတို့ချီးစားဆိုရင်လည်း မင်းကငြင်းခွင့်မရှိဘူး..အသားမနာချင်နဲ့ဆိုပြီး
အနားမှထွက်ခွာသွားတော့သည်..
ထွက်သွားသောဒေါ်ချိုချိုအောင်၊ဒေါ်ဥမ္မာအောင်၊ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်၊ဒေါ်ညိုမီ၊ဒေါ်သီတာစိုးတို့၏
နောက်ပိုင်းမှ လမ်းလျှောက်သောအခါလှုပ်ခါနေသည့် ဖင်ကြီးများထဲမှ ထွက်လာမည့်
အညစ်အကြေးများကို စားရတော့မှာပါလားလို့တွေးရင်း
ဝမ်းနည်းစိတ်ဖြင့်ငိုချလိုက်မိပါတော့တယ်။
(၂၁)
ထိုနေ့မှစပြီး ကျွန်တော့ပါးစပ်သည်ကား ဒေါ်ချိုချိုအောင်၊ဒေါ်ဥမ္မာအောင်၊ဒေါ်ညိုမီ၊ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်၊
ဒေါ်သီတာစိုးတို့၏ ချီး/သေးများဖြင့် အသက်ဆက်ရသောကျွန်ဘဝသို့ရောက်ရှိသွားသည်။
မနက်လင်းလျှင် သူမတို့ချီး/သေးများကိုစားရဖို့ သူမတို့ခိုင်းသောအလုပ်များကိုဒိုင်ခံလုပ်ရသည်။
သူမတို့အဝတ်တွေကိုလျှော်ပေးရသည်။ ထမိန်ပင်တီများကိုပါလျှော်ပေးရသည်။
ရေ/ထမင်းခိုးစားမှာစိုးသဖြင့် ပါးစပ်ကိုရော်ဘာတုတ်နှင့်ကန့်လန့်ခံပြီးသော့ခတ်ပေးထားသည်။
သူမတို့စောက်ပတ်များကိုယက်ခိုင်း၊ဖင်ကိုယက်ခိုင်းသည့်အချိန်မှာတော့ဖြုတ်ပေးသည်။
ကျွန်တော့ကိုသူမတို့စောက်ချေး၊ဖင်ချေးများကိုစားသုံးခွင့်ရရှိရေး
သူမတို့ဆင်ထားသောမြင်းလှည်းမှာ မြင်းအဖြစ်အမှုထမ်းပြီးသည့်အခါမှ ကျွေးသည်အထိ
ရက်ရက်စက်စက်ပုံသွင်းလိုက်တော့သည်။
ရေအစားသူမတို့စောက်ပတ်မှထွက်သောသေးသောက်ခွင့်ရဖို့ကို
သူမတို့ကိုခြေသလုံးဖက်ဒူးထောက်တောင်းပန်ရသည်။
ခြေထောက်များကိုယက်စုပ်ပေးရသည့်အပြင် စောက်ပတ်ထဲကိုယက်ပြီးအာခေါင်ထဲစောက်ရည်များပန်းထုတ်ခြင်းကိုမြိုချပေးရသည်။ဖင်ကိုယက်ပေးကာတောင်းပန်ရသည်။
သူမတို့စိတ်တိုင်းကျပြီဆိုမှာ စောက်ပတ်နှင့်ပါးစပ်တေ့ပြီးပေါက်ချသောသေးများကို
သောက်သုံးခွင့်ပေးလိုက်သည်။
မိန်းမတွေရဲ့ကျွန်ဖြစ်သွားပြိဆိုမှတော့ ချီးစားပြီးသေးသောက်ကာ အသက်ဆက်ရသောဘဝဖြစ်သွားလေသည်။
(နိဂုံး)
ေနာက္တစ္ႏွစ္ခန္႔အၾကာ..
ကျွန်တော်ကား လက်ကိုစုံပူးချည်ထားသောကြိုးကို ဒေါ်ချိုချိုအောင်က ကားနောက်တွင်တွဲထားပြိး
ကြိုးတန်းလန်းဖြင့် ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံနေရသည်။
အရှေ့ကကားပေါ်မှာတော့ ဒေါ်ချိုချိုအောင်တို့က ဇိမ်ကျကျဖြင့်သွားနေသည်။
နေရာကားတရုတ်ပြည်နယ်စပ်မှာဖြစ်သည်..။
မကြာမီတွင် တရုတ်မအိမ်ထောင်သည်များထံတွင် သူမတို့မှ ရောင်းစားခြင်းကိုခံရတော့မည်။
မွေးစားမည်ဟူသောအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ခေါ်ခံခဲ့ရပြီး သူမ၏ချီး/သေးများစားသောက်ရသော
ကျွန်ဘဝကိုရောက်ရှိခဲ့ကာ ယခုအခါတရုတ်မများ၏ ရက်ရက်စက်စက်ခိုင်းခံရမည့်
ကျွန်ဘဝသို့ရောင်းစားခြင်းခံရတော့မည်။
အနည်းငယ်မောင်းပြိးသောအခါ ဒေါ်ချိုချိုအောင်နှင့်အသက်(၃၀)ခန့်တရုတ်မ(၆)ယောက်တို့
ကျွန်တော့ကိုစျေးညှိနေကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သိန်း(၂၀၀)ဖြင့်စျေးတည့်သွားပြိးနောက် ကျွန်တော့ကိုသူမတို့ထံရောင်းချထားခဲ့ပြီး
ဒေါ်ချိုချိုအောင်ကားပျော်ရွှင်စွာငွေထုပ်ပိုက်ပြီးပြန်သွားလေသည်။
တရုတ်မများကား ကျွန်တော့်လက်ကို သံကြိုးရှည်သောသံကြိုးကသံကွင်းမှာ သော့ခတ်လိုက်ပြီး
သော့ကိုလွင့်ပစ်ကာ သော့ပေါက်ကို ဂဟေဆော်လိုက်တော့သည်။
ထို့နောက်သူမတို့ထံတွင် ချီး/သေးများစားသုံးပြီး သူမတို့လိုသလိုခိုင်းစေရန်အတွက်
ထရပ်ကားနောက်တွင်တင်လာသောခွေးလှောင်အိမ်ထဲသို့ဝင်ခိုင်းကာ လှောင်အိမ်ကိုသော့အကြိးကြီးဖြင့်ခတ်လိုက်သည်။ထို့နောက်သူမတို့ ထံတွင် သေသည်အထိအမှုထမ်းခိုင်းရန်အတွက် တရုတ်ပြည်ဖက်သို့ ကားကို လှည့်လိုက်လေသည်။
သြော်..နောက်ဆုံးတော့ သခင်မတွေရဲ့ကျွန်ဘဝဆိုတာဒါပါပဲလေ..ငိုနေလို့တော့အပိုပဲ..
ခိုင်းသမျှဘာခိုင်းခိုင်းငြင်းခွင့်မရှိသူလေ…။
(ပြီးပါပြီ)
Post a Comment