သူမရှိလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့ ဇာတ်မျောထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း လုံးပါးပါးခဲ့ရတယ် အရင်ကလို အတူ အပြင်ကို အလည်ထွက်ရင်း မုန့်စားဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး .. ဖုန်းတောင် သူကိုင်ချင်စိတ်ရှိမှ ကိုင်တော့တာ

သူမရှိလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့ ဇာတ်မျောထဲမှာ 
တဖြည်းဖြည်း လုံးပါးပါးခဲ့ရတယ် 
အရင်ကလို အတူ အပြင်ကို အလည်ထွက်ရင်း 
မုန့်စားဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး .. 
ဖုန်းတောင် သူကိုင်ချင်စိတ်ရှိမှ ကိုင်တော့တာ 


ဖုန်းကိုင်တဲ့အခါမှာလည်း " ဘာအရေးကြီးလို့လဲ " 
" ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ " 
" မအားဘူး " ဆိုတဲ့ ကိုယ့်အပေါ် စိတ်မရှည်တော့တဲ့ 
လေသံကိုပဲ ကြားရတယ် ..

ဒါလည်း မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘူး ။ 

အရူးထပြီး ဖုန်းတွေ ပိတ်တယ် 
စက်ပြန်ဖွင့်တဲ့အခါ သူခေါ်ထားတာမျိုး ၊ 
သူစာပို့ထားတာမျိုး ကို မျှော်လင့်ထားပေမယ့် 
လုံးဝ မတွေ့ခဲ့ရဘူး .. 
မျှော်လင့်ရင်းနဲ့ ပင်ပန်းလာမျိုး တကယ်ရှိတယ်နော် 

ကိုယ့်စိတ်အခြေအနေရ သူ့ကို 
အသဲအသန် လိုအပ်တဲ့ ညကပေါ့ ..
ကိုယ်ဖုန်းတွေ တောက်လျှောက်ခေါ်နေခဲ့ပေမယ့် 
သူက ဖုန်းမအားခဲ့ပါဘူး 
 အချိန်အားဖြင့် ည ၁၀ နာရီဝန်းကျင်ပေါ့ 
ဘယ်နခေါက်မှန်း မသိဘဲ ဆက်တိုက်ခေါ်နေခဲ့မိတယ်  နောက်ဆုံးမှာ ဖုန်းဝင်သွားတယ် ..

 သူဖုန်းကိုင်ကိုင်ချင်း မေးမိတာက 

" ဘယ်သူနဲ့ ပြောနေတာလဲ " 

" အလုပ်ကိစ္စ ပြောနေတာကွ ၊ မယုံသင်္ကာတွေ ဖြစ်နေရင် ငါ့ကို လာမပတ်သက်နဲ့ စိတ်ရှုပ်တယ် " 

သူပြောချင်တာ ပြောပြီး ဖုန်းချသွားတယ် ။ 

ကိုယ့်အပေါ် စိတ်မရှိတော့တဲ့လူတစ်ယောက်ကို 
တွယ်ကပ်နေရတာလောက် ဆိုးဝါးတဲ့ နာကျင်မှု 
မရှိဘူး ထင်တာပါပဲ ။ 
နောက်နေ့ တဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ခံလာနိုင်တယ် ..

" သူက ငါ့ကို မလိုအပ်ဘူး ၊ 
သူလိုချင်တာ ငါ မဟုတ်ဘူး ၊ 
ငါ့ရဲ့ ပတ်သက်မှုတွေက သူ့အတွက် 
စိတ်ရှုပ်စရာတွေပဲ ၊ ငါဆင်ခြင်ရမယ် " 

နောက်နေ့ကစပြီး သူ့ဆီ ဖုန်းမခေါ်မိအောင် 
ကြိုးစားတယ် ။ စာမပို့မိအောင်နေတယ် 
ဒီလိုနဲ့ တရက် နှစ်ရက် ကိုယ် နေနိုင်လာတယ် 
 အသံကြားချင်လွန်းလို့ ရူးမတတ်ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့နေ့မှာ
 recordings တွေနားထောင်ပြီး ငိုတယ် 

ဒီလောက်တော့ ကိုယ်ငိုကြွေးခွင့်ရှိပါတယ်လေ 
ရက်ကနေ တပတ် ၊ တပတ်ကလေ တလ 
အကြာမှာ ကိုယ် ပျော်ရွှင်အောင် နေတတ်လာပြီ 
သူ့ကို မလိုအပ်တော့သလို ခံစားမိလာပြီ ။ 

" ငါတော်တယ် ၊ ငါက နေနိုင်သွားပြီ 
ငါ့အတွက် ဝမ်းသာပါတယ် " လို့ တွေးတတ်လာပြီ ။ 

တရက်တော့ သူ့ဆီက ဖုန်းဝင်လာတယ် ။ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ဖုန်းပြန်ဖြေလိုက်တယ် ။ 

" ကိုယ် မအားသေးလို့ နောက်မှ ခေါ်လိုက် " 

သူ့ဘက်က စာတွေ ဆက်တိုက်ပို့နေခဲ့တယ်
ကိုယ်ဖွင့်မဖတ်ကြည့်ဘူး 
ပြန်စိတ်ပါသွားမှာ စိုးလို့မဟုတ်ဘူးနော် 

ကိုယ်ချစ်ရတဲ့လူတစ်ယောက်ဆီက 
ဥပက္ခာ ပြုခံရတာဟာ ဘယ်လောက်အထိ 
နာကျင်ရတဲ့ ခံစားချက်ဆိုတာ သူ့ကို သိသွားစေချင်ရုံပါ 
 အဲလောက်အထိ ကိုယ် အသဲမာ နိုင်သွားတယ် ။ 

စ ပြီး နှုတ်ဆက်သွားသူတိုင်း နောင်တ ရကြတာ
ဘာကြောင့်များလဲနော် 

ကိုယ်က နာကျင်နေရတယ် ။ အသဲကွဲနေရတယ် 
 အလွန်ဆုံး (3) လပေါ့ ။ (3) လကြာတဲ့ အခါ 
ခံစားချက်တွေ အနည်းငယ် အနည်ထိုင်လာလိမ့်မယ် 
 နေရတာ အဆင်ပြေလာလိမ့်မယ် 
 အဲဒီအခါ သူတို့လည်း ပြန်ဆက်သွယ်လာကြလိမ့်မယ် 

ကိုယ်နဲ့ လမ်းခွဲပြီး (3) လ အတွင်းမှာ 
ကိုယ့်လောက် သူ့အပေါ် ချစ်ပေးတဲ့သူ မျိုး ရှာ မတွေ့တာ ၊
 ကိုယ့်လောက် နားလည်ပေးမယ့်သူမျိုး မရှိတာ 
သူသိရှိ နားလည် သဘောပေါက်သွားလို့ ဖြစ်မယ် ။ 

အသုံးချလို့ရမှန်းသိလို့ နောက်တကြိမ် ပြန်ချဉ်းကပ်တာ  
သူ့စိတ်တိုင်းကျ နေခွင့်ရတဲ့ ကာလတချို့ကို ပြန်လိုချင်တာ 

 တိတိကျကျ ပြောရရင် ကိုယ့်ဆီ အနိုင်ယူ ဗိုလ်ကျချင်နေတာ .. သိတယ်မလား လူတွေက အလျှော့ပေးတတ်မှန်းသိရင် အနိုင်ယူချင်တယ် ၊ ချစ်ပေးနိုင်တာ သိရင် အခွင့်ကောင်းယူချင်တယ် ။ 

" တစ်ယောက်ထဲပဲနေတော့မယ် " လို့ 
အေးအေးဆေးဆေးပဲပြောပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်တယ် ။ 

ဒဏ်ရာတွေကို ဒဏ်ရာတွေလို 
သိပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာ
ဒဏ်ရာပေးမယ့်သူတွေရဲ့ အဝေးမှာပဲ 
ရှင်သန်ချင်တော့တယ် ..

ထပ်ပြီး ရင်ကွဲနာမဖြစ်ဖို့အရေး ဒို့အရေးပဲ မဟုတ်လား .. ။

#သက်ထားခင်(THK)
#နာကျင်ရတာများရင်စွန့်လွှတ်နိုင်သွားတယ် 
#အသဲကွဲရင်ဖတ်ဖို့စာ

Post a Comment

Previous Post Next Post

Comments